UNSALTED is our food but full of salt is our tongue!

Introduction of the project:

(5 children enter the stage. The following music of Manos Hadjidakis is suggested to be heard https://www.youtube.com/watch?v = r2zFwAj2UrI . The children hold little salt in their hands , they form a circle themselves, they gently bring their hands close one to the other and pretend that they smell or taste it , or that they salt something. Then they form a semicircle.)  

,

Child 1 : The story that we’ll tell today, we’ll tell adding plenty of salt.
Child 2 : It happened once in the old days, in a country that was ruled by a king.
Child 3 : You all know this story; a very beautiful princess…
Child 4 :… told her dad in the palace, that she loved him as much as she would love salt.
Child 5 : The king got angry, furious in fact, and he exiled her to a distant country.
Child 1 : Then he ordered everyone in the palace never to add salt in the food.
Child 2 : Throughout the whole country from one edge to the other, the salt disappeared even from tears.

Child 3: And whoever dared to add salt to the food, the king himself punished. 

Child 4: The years passed, almost six, no one could bear such an evil thing. 

Child 5 : Everyone to cook without salt, no matter if they lived in the huts or at the palace. 

Child 1 : Our story never really happened … 

Child 2: It belongs to our imagination, to fairy tales. 

Child 3 : But remember, fairy tales do good, 

they teach children what is right. 

Child 4 : …and that in this world, only love

 is worth as much as salt and even more  .

Child 5 : Let’s see now what is going on in the palace, and what the cooks are suffering without salt.

SECOND SCENE: Cooks
 (The cooks appear on the stage. Under the sounds of the following music

https://www.youtube.com/watch?v=92iVi1tqdME

the following pantomime takes place: 

Each cook has a pot and cooks. The Chef goes and tastes some food from every pot but he doesn't like anything. The cooks gesture to justify that the bad taste is not their fault but it’s due to the lack of salt. After the end of the pantomime, the cooks start talking to the public about their sufferings.)

CHEF: I can’t stand this anymore. To be a chef and not be able to use salt! Can you believe it?
COOK 1: You are right. Who heard this before?
COOK 2: Is it our fault that the king's daughter told him that she loved him like salt?
 COOK 3: No, of course not.

CHEF: Yes, but we stew over it. COOK 1: How can food be tasty without salt? COOK 2: Everyone complains that the previous cook cooked better. COOK 3: But why did he leave the palace then? COOK 1: Because he could not cook without salt.  

CHEF: Exactly. He legged it out and then they brought us to take the matter into our own hands.
COOK 2: We try to cook delicious meals without salt.
COOK 3: Sometimes we add plenty of lemon, and other times plenty of vinegar.
 COOK 1: Sometimes we add little mashed fish into the sauce.

                                      All together: Yucky !!

COOK 2: Without washing it first to keep it as salty as possible.

                            All together: Yucky !!

COOK 3: And of course we add so little that no one notices.
 COOK 1: Because if they understand us…. Woe to us!
 COOK 2: Do you know how strict the law is?
 COOK 3: Even the sea water is forbidden to the citizens.
 COOK 1: It’s because they know that whoever collects seawater, does it to get the salt.
 

COOK 2: Do you know what some people even think of? They collect their sweat that contains salt!

All together : Yucky !!

COOK 3: It’s just that lately the salt has disappeared even from the sweat.

SCENE THREE: The king's concern. 

(3 children appear and say the following words)

Child 5: This is what the Chef suffers in kitchen,
Child 6: but in the palace above, the king bursts and sighs.
Child 7: Of course he has his counselors who help him
Child 5: and the big problems they discuss with him.
Child 6: Today, however, the problem is not small.
 Child 7: It is quite dangerous and rather serious. 

(The king appears with his advisors. The king is nervous and goes three times from one end of the stage to the other. His advisors look at him. As the king strolls around, the following music is heard (the first 30 seconds): https : // www . youtube . com / watch ? v = cVY 91 ffIV 8 U 

As soon as the music stops , the king 

sits on his throne 

(a chair, covered in red cloth) 

and begins to speak 

KING: Counselors, have you heard? My daughter is back.
COUNCIL 1 : Yes, my king, we know. She is in the kitchen cooking.
COUNCIL 2 : My spies heard her saying that she will add salt in the food.
KING: I know. That's why I have invited you here. Tell me what to do!
COUNCIL 3 : Punish her!
KING: Again?
COUNCIL 1: Again.
COUNCIL 2: Prohibition is for everyone.
COUNCIL 4 : Exceptions are not allowed.

COUNCIL 3 : Whoever dares to put salt on his food must pay.

COUNCIL  4 : This is what must be done.

Narrator 1 : And so it happened! Nobody put salt on their food!

However Lydia, the king’s daughter who had been exiled for years, had an idea¨; to hide the salt in the tongue of each resident of the kingdom .

Narrator 2: Of course when we say tongue we do not mean the tongue which we have in our mouth but the tongue, the language, that people speak. In Greece we speak Greek, in England they speak English, in Germany they speak German.

Scene Four 

(Lydia enters the scene holding paper and a pencil , she sits on a chair, thinks and writes. While Lydia says each phrase, some kids represent the phrases using pantomime and then they stay like a tableaux vivant until they hear the etymology of the expression by a child.)

Lydia: My salted phrases are ready! Let’s see the first …

" We ate bread and salt" 

Etymology: It symbolizes the inseparable bonds of friendship 

"He made him of salt" 

Etymology: When one hits another mercilessly .

          Salted Phrases

"Water and salt" 

Etymology: It means the end 

of a misunderstanding .

"Put salt on him/her" 

Etymology: Avoid someone unwanted .

"Unsalted" 

Etymology: When we want to characterize someone as indifferent .

"She rubbed salt in the wounds" 

Etymology: When someone speaks harsh words to someone to heart him .

"Salty" 

Etymology: When we want to say that something is expensive .

"Salt column left" 

Etymology: when some news leave us speechless 

Narrator 3 : Therefore, Lydia, using these clever and salty expressions, managed to fill their tongue with salt until her father and the counselors changed their mind and then real salt found its place back in the food of the country.

   THE END

ΧΩΡΙΣ ΑΛΑΤΙ το φαγητό αλλά γεμάτο αλάτι η γλώσσα μας!

Εισαγωγή του έργου:

5 παιδιά μπαίνουν στη σκηνή. Προτείνεται να ακουστεί η παρακάτω μουσική του Μάνου Χατζιδάκι https://www.youtube.com/watch?v=r2zFwAj2UrI. Τα παιδιά κρατούν μέσα στην χούφτα τους λίγο αλάτι, φτιάχνουν έναν κύκλο και με απαλές κινήσεις πλησιάζουν τα χέρια τους το ένα στο άλλο και κάνουν ότι το μυρίζουν ή το γεύονται, ή ότι αλατίζουν. Έπειτα φτιάχνουν ένα ημικύκλιο.

Παιδί 1: Την ιστορία που σήμερα θα πούμε, μ’ αλάτι μπόλικο θα τη διηγηθούμε.
Παιδί 2: Συνέβη κάποτε στα χρόνια τα παλιά, σε μια χώρα που είχε βασιλιά.
Παιδί 3: Την ξέρετε όλοι την ιστορία αυτή, μια βασιλοπούλα όμορφη πολύ…
Παιδί 4: …είπε στον μπαμπά της στο παλάτι, πως τον αγαπάει σαν το αλάτι.
Παιδί 5: Εκείνος θύμωσε κι οργίστηκε πολύ και την εξόρισε σε χώρα μακρινή.
Παιδί 1: Κι ύστερα διέταξε όλους στο παλάτι, να μαγειρεύουν πάντοτε χωρίς αλάτι.
Παιδί 2: Σ’ ολόκληρη τη χώρα του απ’ άκρη σ’ άκρη, το αλάτι εξαφανίστηκε ακόμα κι απ’ το δάκρυ.
Παιδί 3: Κι όποιος να βάλει αλάτι στο φαγητό τολμούσε, ο βασιλιάς ο ίδιος τον τιμωρούσε.
Παιδί 4: Χρόνια περάσαν, κοντεύουν έξι, κανείς δεν μπόρεσε τέτοιο κακό ν’ αντέξει.
Παιδί 5: Να μαγειρεύουν όλοι χωρίς αλάτι, απ’ τις καλύβες ως το παλάτι.
 Παιδί 1: Η ιστορία μας αυτή δεν έγινε στ’ αλήθεια…

Παιδί 2: Στη φαντασία ανήκει, στα παραμύθια.
Παιδί 3: Μα θυμηθείτε, τα παραμύθια κάνουνε καλό, διδάσκουν στα παιδιά ποιο είναι το σωστό.
Παιδί 4: Και πως στον κόσμο αυτό σαν το αλάτι, αξία έχει και παραπάνω μόνο η αγάπη.
 Παιδί 5: Ας δούμε τώρα τι τρέχει στο παλάτι, και τι τραβάν οι μάγειρες χωρίς αλάτι.

ΔΕΥΤΕΡΗ ΣΚΗΝΗ: Μάγειρες
 Εμφανίζονται στη σκηνή οι μάγειρες. Υπό τους ήχους της παρακάτω μουσικής

https://www.youtube.com/watch?v=92iVi1tqdME γίνεται η εξής παντομίμα: κάθε μάγειρας έχει και μια κατσαρόλα και μαγειρεύει. Ο Αρχιμάγειρας πηγαίνει και δοκιμάζει από κάθε κατσαρόλα αλλά δεν του αρέσει τίποτα. Οι μάγειρες προσπαθούν με κινήσεις να δικαιολογηθούν ότι δε φταίνε αυτοί αλλά η έλλειψη αλατιού.
 Μετά το τέλος της παντομίμας οι μάγειρες αρχίζουν να μιλούν στο κοινό για τα βάσανά τους.
ΑΡΧΙΜΑΓΕΙΡΑΣ: Δεν μπορώ άλλο. Ακούς εκεί, να είμαι αρχιμάγειρας και να μην μπορώ να χρησιμοποιήσω αλάτι!
ΜΑΓΕΙΡΑΣ 1: Έχεις δίκιο. Πού ξανακούστηκε αυτό;
 ΜΑΓΕΙΡΑΣ 2: Εμείς φταίμε που η κόρη του βασιλιά του είπε πως τον αγαπάει σαν το αλάτι;

ΜΑΓΕΙΡΑΣ 3: Όχι, βέβαια.
ΑΡΧΙΜΑΓΕΙΡΑΣ: Ναι, αλλά εμείς τραβάμε το ζόρι.
ΜΑΓΕΙΡΑΣ 1: Πώς να γίνουν νόστιμα φαγητά χωρίς αλάτι;
ΜΑΓΕΙΡΑΣ 2: Όλοι γκρινιάζουν πως ο προηγούμενος μάγειρας μαγείρευε τάχα καλύτερα.
ΜΑΓΕΙΡΑΣ 3: Αλλά γιατί έφυγε τότε απ’ το παλάτι;
ΜΑΓΕΙΡΑΣ 1: Γιατί δεν μπορούσε να μαγειρεύει χωρίς αλάτι.
 ΑΡΧΙΜΑΓΕΙΡΑΣ: Ακριβώς. Την κοπάνησε ο κύριος κι ύστερα έφεραν εμάς να βγάλουμε τα κάστανα απ’ τη φωτιά. 

ΜΑΓΕΙΡΑΣ 2: Προσπαθούμε να κάνουμε νόστιμα φαγητά χωρίς αλάτι.
ΜΑΓΕΙΡΑΣ 3: Πότε βάζουμε μπόλικο λεμόνι, πότε μπόλικο ξύδι.
 ΜΑΓΕΙΡΑΣ 1: Καμιά φορά ρίχνουμε στη σάλτσα και λίγο αλεσμένο ψάρι.

Όλοι μαζί: Μπλιαχ!!! 

ΜΑΓΕΙΡΑΣ 2: Χωρίς να το πλύνουμε πρώτα για να μείνει όσο γίνεται 

περισσότερο αλάτι.

Όλοι μαζί: Μπλιαχ!!! 

ΜΑΓΕΙΡΑΣ 3: Και βέβαια ρίχνουμε τόσο λίγο που κανείς δεν παίρνει χαμπάρι.
ΜΑΓΕΙΡΑΣ 1: Γιατί αν μας καταλάβουν, αλίμονό μας.
ΜΑΓΕΙΡΑΣ 2: Ξέρετε πόσο αυστηρός είναι ο νόμος;
ΜΑΓΕΙΡΑΣ 3: Μέχρι και το θαλασσινό νερό απαγορεύουν στους πολίτες.
ΜΑΓΕΙΡΑΣ 1: Ε, αφού ξέρουν πως όποιος μαζεύει θαλασσινό νερό, το κάνει για να πάρει το αλάτι.
 ΜΑΓΕΙΡΑΣ 2: Ξέρετε τι σκέφτονται μερικοί; Μαζεύουν τον ιδρώτα τους που έχει αλάτι!

Όλοι μαζί: Μπλιαχ!!

 ΜΑΓΕΙΡΑΣ 3: Μόνο που τον τελευταίο καιρό το αλάτι έχει εξαφανιστεί ακόμη κι απ’ τον ιδρώτα

ΣΚΗΝΗ ΤΡΙΤΗ: Η ανησυχία του βασιλιά.

 Εμφανίζονται 3 παιδιά και λένε τα παρακάτω λόγια:

Παιδί 5: Αυτά στην κουζίνα ο Αρχιμάγειρας τραβάει,
Παιδί 6: μα στο παλάτι πάνω ο βασιλιάς σκάει και ξεφυσάει.
Παιδί 7: Έχει βέβαια τους συμβούλους του που τον βοηθάνε
Παιδί 5: και τα μεγάλα τα προβλήματα μαζί του συζητάνε.
Παιδί 6: Το σημερινό όμως το πρόβλημα δεν είναι και μικρό.
 Παιδί 7: Είναι αρκετά επικίνδυνο και μάλλον σοβαρό.

Εμφανίζεται ο βασιλιάς με τους συμβούλους του. Ο βασιλιάς είναι νευρικός και πηγαίνει τρεις φορές από τη μία άκρη της σκηνής στην άλλη. Οι σύμβουλοί του τον κοιτάζουν. Όσο κάνει τις βόλτες του ο βασιλιάς ακούγεται η παρακάτω μουσική (τα πρώτα 30 δευτερόλεπτα):

https://www.youtube.com/watch?v=cVY91ffIV8U

Μόλις σταματάει η μουσική, ο βασιλιάς κάθεται στο θρόνο του (μια καρέκλα, ντυμένη με κόκκινο πανί) κι αρχίζει να μιλάει.

ΒΑΣΙΛΙΑΣ: Σύμβουλοι, τα μάθατε; Επέστρεψε η κόρη μου.
ΣΥΜΒΟΥΛΟΣ 1: Ναι, βασιλιά μου, το ξέρουμε. Στην κουζίνα είναι και μαγειρεύει.
ΣΥΜΒΟΥΛΟΣ 2: Οι κατάσκοποί μου την άκουσαν να λέει πως θα βάλει αλάτι στο φαγητό.
 

ΒΑΣΙΛΙΑΣ: Το ξέρω. Γι’ αυτό σας κάλεσα εδώ. Πείτε μου τι να κάνω;
ΣΥΜΒΟΥΛΟΣ 3: Να την τιμωρήσεις.
ΒΑΣΙΛΙΑΣ: Πάλι;
ΣΥΜΒΟΥΛΟΣ 1: Πάλι.
ΣΥΜΒΟΥΛΟΣ 2: Η απαγόρευση είναι για όλους.
ΣΥΜΒΟΥΛΟΣ 4: Εξαιρέσεις δεν επιτρέπονται.
ΣΥΜΒΟΥΛΟΣ 3: Όποιος τολμήσει να βάλει αλάτι στο φαγητό του, θα το πληρώσει.
 ΣΥΜΒΟΥΛΟΣ 4:  Έτσι πρέπει να γίνει.

Αφηγητής 1: Κι έτσι κι έγινε! Κανείς δεν έβαζε αλάτι στο φαγητό του!

Όμως η Λυδία, η κόρη του βασιλιά που είχε εξοριστεί για χρόνια σκέφτηκε μια ιδέα, να κρύψει το αλάτι στην γλώσσα κάθε κατοίκου του βασιλείου. 

Αφηγητής 2: Φυσικά όταν λέμε γλώσσα δεν εννοούμε βέβαια την κανονική μας γλώσσα, αυτήν που έχουμε στο στόμα μας αλλά στην γλώσσα που μιλούν οι άνθρωποι. Εμείς μιλάμε Ελληνικά, άλλοι μιλούν Αγγλικά, άλλοι Γερμανικά. 

Σκηνή Τέταρτη

Μπαίνει η Λυδία στην σκηνή, κρατάει χαρτί και μολύβι, κάθεται σε μια καρέκλα, σκέφτεται και γράφει. Όταν η Λυδία θα λέει την κάθε φράση της θα κάνουν μερικά παιδιά παντομίμα και θα μένουν σα ταμπλό βιβαν έως ότου ακουστεί η ετοιμολογία της έκφρασης από κάποιο παιδί. 

Λυδία: Έτοιμες οι αλατισμένες φράσεις μου! Για να δούμε την πρώτη…

«Φάγαμε ψωμί και αλάτι» 

Ετυμολογία: συμβολίζει τους άρρηκτους δεσμούς φιλίας.
 

«Τον έκανε του αλατιού» 

Ετυμολογία: όταν κάποιος χτυπάει τον άλλο αλύπητα.

«Νερό και αλάτι» 

Ετυμολογία: σημαίνει τη λύση όποιας παρεξήγησης.

Ρίξε του αλάτι» 

Ετυμολογία: να αποφύγουμε κάποιον ανεπιθύμητο.

« Ξανάλατος» 

Ετυμολογία: όταν θέλουμε να χαρακτηρίσουμε κάποιον ότι είναι αδιάφορος.

«Αλμυρούτσικο» 

Ετυμολογία: όταν θέλουμε να πούμε ότι κάτι είναι ακριβό.

«Του έριξε αλάτι στις πληγές» 

Ετυμολογία:  όταν κάποιος μιλάει με σκληρά λόγια σε κάποιον.

«Έμεινε στήλη άλατος» 

Ετυμολογία: όταν ένα νέο μας αφήνει άφωνους.

Αφηγητής 3: Έτσι η Λυδία με αυτές τις έξυπνες κι αλμυρές εκφράσεις κατάφερε να γεμίσει αλάτι την γλώσσα τους μέχρι που άλλαξε γνώμη ο πατέρας της και οι σύμβουλοί του και ξαναγύρισε το πραγματικό αλάτι στο φαγητό της χώρας.

        ΤΕΛΟΣ