Στη Μαρία που αγαπά τα άλογαThis book was created and published on StoryJumper™
©2014 StoryJumper, Inc. All rights reserved.
Publish your own children's book:
www.storyjumper.com












Μια φορά κι έναν καιρό, σε έναν κόσμο πολύ
πιο μακριά από τον δικό μας, ζούσε ένα κοπάδι
αλόγων. Εκεί τα άλογα κάλπαζαν ελεύθερα σαν
τον άνεμο, χωρίς κανέναν άνθρωπο γύρω τους,
πάνω σε ατελείωτους λόφους.
Οι άνθρωποι νόμιζαν ότι ήταν ένας μύθος,
αλλά ακόμα και κάποιοι που ήξεραν ότι αυτό το
κοπάδι υπήρχε, δε θα πηγαίνανε για κανέναν
λόγο στους λόφους όπου βρίσκονταν. Γιατί
αυτά ήταν τα πιο άγρια άλογα πάνω στην γη!














Μια μέρα τα άλογα βρέθηκαν σε ένα
αγριεμένο ποτάμι. Εκεί είδαν το μόνο πράγμα
που θα μπορούσε να τα φοβίσει. Ένα λιοντάρι!!!
Αμέσως έκαναν στροφή για να φύγουνε, μα
τότε... το λιοντάρι είπε:
- Γυρίστε εδώ, ασήμαντα αλογάκια,γελοία
υποκείμενα! Σας χρειάζομαι για επιδόρπιο, γιατί
δυστυχώς τους ασβούς τούς έφαγα όλους!!!








Τα άλογα τρομοκρατήθηκαν κι έφυγαν, ένα
όμως έμεινε. Το λέγανε Ουρανό και ήταν μόλις
8 μηνών.
- Οι φίλοι σου έφυγαν! Εσύ εδώ θα μείνεις;
ρώτησε απειλητικά το λιοντάρι.
- Ναι, εδώ θα μείνω, γιατί εμένα δεν μπορείς να
με φοβίσεις! απάντησε γενναία ο Ουρανός.
- Καλά λοιπόν, όπως νομίζεις, μικρέ! είπε το
λιοντάρι και όρμηξε πάνω του.








Ο Ουρανός όμως αντιστάθηκε γενναία και
έφερε τα πράγματα ανάποδα. Δηλαδή, αντί να
ορμήξει το λιοντάρι σε εκείνον, όρμηξε ο
Ουρανός στο λιοντάρι!
.
Και κάπως έτσι ο Ουρανός νίκησε τον βασιλιά
των ζώων!






































Στη συνέχεια, ο Ουρανός πήρε τον δρόμο για
το κοπάδι του. Όπως γυρνούσε, τα πουλιά τον
χαιρετούσαν και του χαμογελούσαν σαν να τον
ήξεραν από πάντα.
Παντού υπήρχαν ζώα, όπου κι αν κοίταζες θα
τα έβλεπες. Ο Ουρανός δεν είχε ξαναδεί ποτέ
κάτι τέτοιο! Ήθελε να μείνει εκεί για πάντα και
να κοιτάζει τι γίνεται γύρω του. Αλλά έπρεπε να
φύγει γιατί το κοπάδι θα ανησυχού-
σε. Αφού πήρε, λοιπόν, την απόφαση να γυρίσει
πίσω, κοίταξε για τελευταία φορά αυτό το
υπέροχο θέαμα και άρχιζε να καλπάζει μακριά!














Έτσι όπως προχωρούσε και κοίταζε ψηλά τον
ουρανό, δεν πρόσεξε ότι στον δρόμο του ήταν
μια αράχνη και την πάτησε. Σε λίγα
δευτερόλεπτα άρχισε να πονάει το πόδι του με
τέτοιον πόνο, που αν έβρισκε κάτι κοφτερό
εκείνη τη στιγμή θα το έκοβε!
Μετά από λίγο είδε για τελευταία φορά τον
κόσμο γύρω του κι έκλεισε τα μάτια του για
πάντα!





Και κάπως έτσι,
ένα τόσο δυνατό άλογο
που νίκησε τον βασιλιά των ζώων
πέθανε από ένα τόσο δα μικρό ζωάκι. . .
Κι αυτή η ιστορία
τελειώνει
με το πιο άσχημο τέλος
που θα μπορούσε να έχει ποτέ ένα παραμύθι!
ΚΑΛΗΝΥΧΤΑ, ΟΥΡΑΝΕ!
ΑΝΤΙΟ, ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ!


Τ Ε Λ Ο Σ

