This book was created and published on StoryJumper™

©2014 StoryJumper, Inc.   All rights reserved.

Publish your own children's book: 

www.storyjumper.com

Erreota zahar batea,ahate emea arrautzak txitatzen ari 

zen.Bere ahatetxoak zin ederrak izango iren pentsatzen 

zuen.

-”Izango dira politak, izango dira ederrak, nere semetxoak 

izango dira lirain eta politak”,esaten zuen hasperenka

Ahatetxoek hainbat egun behar izan 

zituzten arrautzatik irteteko. Azkenean, 

amak banan-banan irteten ikusi zituen. 

Oso bizkor hasi zitzaion bihotza 

taupadaka, pozaren pozez.Amaren batera 

uretara sartu, eta igerian hasi ziren, 

denak batera, txio-txioka.Oso ederrak 

ziren denak.

Baina, azkena arrautza zuritik inten 

zena. Berezi-berezia zen, ez zen besteak 

bezalakoa...itsusia zen oso.

Ahatetxoak, poliki-poliki,hazten joan ziren. 

Gero eta ederragoak egin ziren. Azkena ordea, 

gero eta bereziagoa zen:oso luzea zuen lepoa 

eta handikotea...

Ahate ama kezkatuta zegoen, eta triste jartzen 

zen begiratzen zion bakoitzean. “Ahatetxo 

itsusia”esaten zioten denak.Anaiek ere erdeinuz 

begiratzen zioten, ez baitzen beraiek 

bezalakoa.

Ahate gaixoa oso triste zegoen, denek 

berre egiten zioten, eta itsusia zela 

esaten zuten.

Gau batean “Ahate itsusia errota zaharretik alde egitea 

ertabaki zuen.

Aspertuta zegoen, denek barre egiten baitzioten,eta 

denak lo zeudela, ihes egin zuen.

Lo egiteko leku bila ibili zen, eta goizaldean, etxe bat 

aukeratu zuen,ibai bazterrean. Neskatxa bat oiloei jaten 

ematen ari zen.

Hantxe gelditu zen Ahatetxoa.Baina han ere itsusia zela 

esaten zioten, behin eta berriro, hegazti zein jabeek. 

Gainera, oilarraren krudelkeria jasan behar 

zuen:eskortako animalia guztiak izutu nahian ibiltzen 

zen.

-Ahate itsusi hori gehiegi gizendu da!-

entzun zion nagusien alabari.

-Bai –erantzun zion aitak-,hiru oilok 

baino gehiago jaten du.Erre egin beharko 

dugu…

-“Ahate itsusi erreko dugu, eta ahate 

lodia jango dugu”-esaten zuen barrez.

Egun artan bertan, ibaian behera ihesi joan zen. Inguru 

zingiratsu batera iritsi zen eta han ezkutatu zen, 

kanabera artean.Hantse igaro zuen negua, negu luze 

eta iluna.

Baina iritsi zen udaberria, eta dena loretan jarri 

zen…Arratsalde eguzkitsu batean, beltzarga talde bat 

iritsi zen aintzirara.

 Ahatetsoak ez zekien zer egin,baina 

azkenean, haiengana joatea erabaki 

zuen.

Izugarrizko ustekabea hartu zuen, 

beltzargek harrera adeitsua egin 

baitzioten.

.Zaharrenak honela esan zion.

-Inoiz ikusi dudan beltzarga ederrena zara.Zatoz 

gurekin, gure erregea izango zara…

“Beltzarga ederra, parerik gabea, izango da aintzirako 

erregea”esaten zuten denek batera.Negu luze hartan 

“Ahatetxo itsusia” beltzarga eder bihuetu zen, eta orduz 

geroztik, zoriontsu bizi izan zen.