Τη γλώσσα μου έδωσαν ελληνική·

το σπίτι φτωχικό στις αμμουδιές του Όμηρου.

       Μονάχη έγνοια η γλώσσα μου στις αμμουδιές του Όμηρου.

Εκεί σπάροι και πέρκες

       ανεμόδαρτα ρήματα

ρεύματα πράσινα μες στα γαλάζια

       όσα είδα στα σπλάχνα μου ν' ανάβουνε

σφουγγάρια, μέδουσες

       με τα πρώτα λόγια των Σειρήνων

όστρακα ρόδινα με τα πρώτα μαύρα ρίγη.

Μονάχη έγνοια η γλώσσα μου, με τα πρώτα μαύρα ρίγη.

Εκεί ρόδια, κυδώνια

       θεοί μελαχρινοί, θείοι κι εξάδελφοι

το λάδι αδειάζοντας μες στα πελώρια κιούπια·

       και πνοές από τη ρεματιά ευωδιάζοντας

λυγαριά και σχίνο

       σπάρτο και πιπερόριζα

με τα πρώτα πιπίσματα των σπίνων

       ψαλμωδίες γλυκές με τα πρώτα πρώτα Δόξα Σοι.

Μονάχη έγνοια η γλώσσα μου, με τα πρώτα πρώτα Δόξα Σοι!

 Εκεί δάφνες και βάγια

θυμιατό και λιβάνισμα

       τις πάλες ευλογώντας και τα καριοφίλια.

Στο χώμα το στρωμένο με τ' αμπελομάντιλα

       κνίσες, τσουγκρίσματα

και Χριστός Ανέστη

       με τα πρώτα σμπάρα των Ελλήνων.

Αγάπες μυστικές με τα πρώτα λόγια του Ύμνου.

        Μονάχη έγνοια η γλώσσα μου, με τα πρώτα λόγια του Ύμνου!

Το κεφάλαιο "Τα πάθη" αναφέρεται κυρίως στις επιθυμίες του ποιητή και του ελληνισμού κατά τον ελληνο-ιταλικό και την κατοχή.Το συγκεκριμένο αφήγημα(Τα πάθη Β') μιλάει για τον ελληνισμό και κατά την αρχαιότητα και κατά τους βυζαντινούς και τους έπειτα χρόνους.Επίσης,πολλές φορές αναφέρθηκε για την φυσική ομορφιά της Ελλάδας.Τέλος, στο κεφάλαιο επικρατούν, η θρησκεία,η ιστορία και ο Ελληνισμός.