Χαμένο ανάμεσα στα άλλα, μέσα σ’ ένα πυκνό δάσος, υπήρχε κάποτε ένα δέντρο. Ήταν υπεραιωνόβιο, με κορμό μεγάλο σαν σπίτι και κλαριά που θαρρούσες πως άγγιζαν τα ουράνια.

Lost amongst others, in a dense forest, there once was a tree. It was perennial, with a trunk as big as a house and branches so long as they would touch sky.

Το έλεγαν «Το Δέντρο Των Ευχών» και όχι τυχαία. Ήταν το δώρο των θεών στους ανθρώπους. Οποιοσδήποτε μπορούσε να πάει εκεί και να κάνει οποιαδήποτε ευχή. Αν ζητούσε αυτό που ήθελε με όλη του τη δύναμη, το Δέντρο ικανοποιούσε το αίτημά του.

They called it "The Tree of Wishes" and not by accident. It was a gift from gods to humans. Anyone could go there and make any wish. If he asked for what he wanted with all his soul, the Tree satisfied his request.

Στον κορμό του Δέντρου υπήρχε μια πόρτα που οδηγούσε στο εσωτερικό του, εκεί που κάποιος έπρεπε να περάσει για να κάνει την ευχή του. Και πάνω από την πόρτα, βρισκόταν χαραγμένη μια επιγραφή, που λίγοι πρόσεχαν.

On the tree trunk there was a door leading inside, where people had to pass to make a wish. Above the door, there was an inscription engraved, which very few people were aware of.

Οι άνθρωποι, βλέπετε, ήταν γεμάτοι αγωνία να πραγματοποιηθεί η ευχή τους και τίποτε άλλο δεν τους ενδιέφερε. Η επιγραφή έγραφε: «Πρόσεχε την ευχή σου».

People, you see, were anxious to make their wish come true and nothing else mattered. The inscription written was: "Watch your wish."

Είπαμε πως το Δέντρο πραγματοποιούσε όλες τις ευχές, όποιες και αν ήταν αυτές. Υπήρχαν άνθρωποι που εύχονταν για υγεία, άλλοι για προκοπή, κάποιοι για χρήμα, μερικοί για σύντροφο, πολλοί για μια καλή δουλειά.

We said that the Tree fulfilled all the wishes, whatever they were about. There were people who wished for health, others for prosperity, some for money, some for companionship, many for good work.

Υπήρχαν κάποιοι που ζητούσαν ευτυχία, όχι για τους εαυτούς τους, αλλά για κάποιον άλλον. Αυτοί ήταν και οι λιγότεροι και, όσο περνούσε ο καιρός, σπάνιζαν. Υπήρχαν, τέλος, και αυτοί που εύχονταν η συμφορά να χτυπήσει τον διπλανό τους. Όσο λιγόστευαν οι προηγούμενοι, τόσο πλήθαιναν αυτοί. 

There were some who sought happiness, not for themselves, but for someone else. These were the least and, as time went on, they were scarce. Finally, there were those who wished for the calamity to hit their neighbor

Το Δέντρο είχε Δύναμη, μα δεν είχε Κρίση. Έτσι πραγματοποιούσε όλες τις ευχές, και τις καλές και τις κακές. Δεν ήταν έτσι από λάθος των θεών, το αντίθετο συνέβαινε.

The Tree had Power, but it had no Crisis. So it fulfilled all the wishes, good and bad. It was not so by the fault of the gods, but the opposite.

Έδωσαν οι θεοί ένα σπάνιο δώρο στους ανθρώπους μα και τους έστησαν παγίδα ταυτόχρονα. Ήθελαν να δουν με ποιο τρόπο οι άνθρωποι θα το χρησιμοποιούσαν. Ήθελαν να δουν αν, τελικά, το άξιζαν.

Την τελευταία μέρα που το Δέντρο υπήρξε, πολλοί άνθρωποι χτύπησαν την πόρτα στον κορμό και πέρασαν στο εσωτερικό του, πολλοί άνθρωποι ευχήθηκαν. 

The gods gave a rare gift to humans but they were trapped at the same time. They wanted to see how people would use it. They wanted to see if it was worth it in the end.

On the last day the Tree was alive, many people knocked on the trunk door and went inside, many people wished.

Μπήκε μια μάνα, που ευχήθηκε για την υγεία του παιδιού της, ένας φτωχός οικογενειάρχης που ζήτησε χρήματα, ένας πολιτικός που ευχήθηκε για υπουργικό θώκο, μια νεαρή ηθοποιός που παρακάλεσε για δόξα, ένας ματαιόδοξος που ζήτησε φήμη, ένα μικρό παιδί που ήθελε ένα ποδήλατο.

There was a mother who wished for her child's health, a poor family man who asked for money, a politician who wished for a cabinet minister, a young actor begging for glory, a vanity-seeking fame, a little boy who wanted a bicycle.

Και μια πικρή γυναίκα μπήκε, που ζήτησε δηλητήριο για να ποτίζει τους άλλους, και μια άλλη, πράσινη από ζήλια, που ζήτησε δύναμη μαγική για να φέρνει την καταστροφή, και ένας άνθρωπος που δεν ήξερε τι είναι η αγάπη, μα ήθελε να την εξαφανίσει, και ένας τέταρτος που ευχήθηκε να λέει τα πιο αισχρά ψέματα και να γίνεται πιστευτός.

And a mean woman came in, asking for  poison for others, and another, jealous woman, seeking magical power to bring destruction, and a man who did not know what love is, but wanted to extinguish it, and a man who wished he could tell the most shameful lies and everyone to believe him.

Μπήκε και ένας δολοφόνος που ζήτησε αφθονία θυμάτων, και ένας κλέφτης που παρακάλεσε να εξαφανιστούν οι κλειδαριές και τα λουκέτα, και ένας απόλυτα κακός που ευχήθηκε, μόνο, να παραμείνει έτσι.

There came also a murderer who demanded plenty of victims, and a thief who begged for the locks and padlocks to disappear, and an evil one who only wished to remain so.

Και το Δέντρο εισάκουσε τις ευχές όλων, δικαίων και αδίκων, γιατί έτσι ήταν φτιαγμένο. Μα θύμωσαν οι θεοί, οργίστηκαν με τους ανθρώπους και αποφάσισαν πως δεν μπορούσαν να διαχειριστούν αυτό το σπάνιο δώρο, πως δεν ήταν αντάξιοί του. Και έστειλαν μια δέσμη κεραυνών και το έκαψαν. Και το Δέντρο των Ευχών έπαψε να υπάρχει.

And the Tree heard the all wishes, righteous and unjust, because it was made for this. But the gods were angry, they got angry with people and decided that they could not manage this rare gift and that people did not worth it. So, they sent a bundle of lightning and burned it. And the Tree of Wishes ceased to exist.

Μόνο που, την τελευταία στιγμή, μια μικρούλα, νεαρή θεά, εκείνη που είχε το πιο όμορφο γέλιο από όλους, πρόλαβε να σώσει ένα μικρό, τρυφερό κλαράκι. Και όταν σταμάτησαν οι κεραυνοί κατέβηκε στο δάσος.

Only at the last moment a small and young goddess, the one who had the most beautiful laughter of all, managed to save a small, tender twig. And when the lightning stopped she went down into the forest.

Βρήκε ένα ξέφωτο που το έλουζε ο ήλιος και φύτεψε το κλαράκι της. Το πότισε με το γέλιο της και το κλαράκι έβγαλε ρίζες. Έτσι, ένα καινούργιο Δέντρο των Ευχών έπιασε να μεγαλώνει μέσα στο δάσος.

She found a glade that was bathed by the sun and planted her twig. She watered it with her laughter and the twig took root. Thus, a new Tree of Wishes began to grow in the forest.

Θα περάσουν πολλά-πολλά χρόνια, μέχρι το κλαράκι να γίνει δέντρο θεόρατο και να μπορεί να πραγματοποιεί ευχές. Η θεά με το πιο όμορφο γέλιο απ’ όλους, πίστευε πως μέχρι τότε η ανθρωπότητα θα είχε μάθει το μάθημά της, πως οι άνθρωποι θα συνειδητοποιούσαν πως οι ευχές πραγματοποιούνται με τη δύναμη της αγάπης και της πίστης.

It will be many, many years, until the tree becomes a spectacular tree to fulfill wishes. The goodness with the most beautiful laughter of all, believed that by then mankind would have learned her lesson, that people would have realized that wishes were fulfilled only with the power of love and faith.