Μια φορά και έναν καιρό , υπήρξε ένα αγόρι που βγήκε να κάνει μια βόλτα στον κόσμο , και δημιούργησε μεγάλο πανικό. Όλοι τον φοβόντουσαν, χωρίς να ξέρει τον λόγο.

Το ονομά του ήταν Κορωνοϊός .

Γεννήθηκε όχι από γονείς όπως όλα τα παιδάκια , αλλά μέσα από ένα εργαστήριο στην μακρινή Κίνα.

Ο Κορωνοϊός ήθελε πολύ να κάνει παρέα με τους ανθρώπους και του άρεσε να ταξιδέυει. Όπου έβλεπε μεγάλη παρέα, έτρεχε κι αυτός να χωθεί και να κολλήσει σε όλους! Είχε μεγάλη περιέργεια να δεί από κοντά πώς είναι οι σχέσεις των ανθρώπων, γιατί ποτέ στο παρελθόν δεν είχε γνωρίσει κανέναν...

Στην αρχή οι άνθρωποι δεν του έδιναν σημασία. Έτσι ο Κορωνοϊός κατάφερε και μπήκε σε πολλές παρέες και κόλλησε σε πολλούς ανθρώπους...

Η συμπεριφορά του όμως ήταν πολύ άσχημη! Δεν ήξερε πως δεν πρέπει να κολλάμε στους άλλους, ούτε πως δεν πρέπει να τους κάνουμε κακό, αφού ποτέ δεν είχε διδαχθεί τους κανόνες καλής συμπεριφοράς! έτσι γινόταν ανυπόφορα κουραστικός, και επικίνδυνος για πολλούς ανθρώπους, ιδιαίτερα για την γιαγιά και τον παππού, αλλά και για τους πιο ευαίσθητους ανθρώπους που συναντούσε...

Οι άνθρωποι λοιπόν άρχισαν σιγά σιγά να αρρωσταίνουν... Όποιος συναντούσε τον Κορωνοϊό και έκανε παρέα μαζί του, μετά από λίγες μέρες, ανέβαζε πυρετό, έβηχε έντονα και πονούσε! Πολλοί άνθρωποι, δεν μπορούσαν να πάρουν ανάσα! Έτσι οι γιατροί άρχισαν να του δίνουν σημασία και να προσπαθούν να καταλάβουν την συμπεριφορά του.

O Κορωνοϊός όμως τότε φοβήθηκε και θύμωσε. Οι γιατροί ήθελαν να τον βάλουν πάλι πίσω στο εργαστήριο και να μείνει εκεί μόνος του επειδή δεν ήξερε πώς να φέρεται καλά στους ανθρώπους και τους έκανε κακό. Έτσι αυτός προσπαθούσε να ξεγλυστρά και άρχισε να ταξιδεύει όλο και σε περισσότερες χώρες του κόσμου.

Όπου πήγαινε όμως γινόντουσαν τα ίδια. Ο Κορωνοϊός αρρώσταινε τους ανθρώπους... Η κατάσταση είχε γίνει πολύ επικίνδυνη σε όλη τη Γή και έτσι οι επιστήμονες από όλα τα κράτη έκατσαν και σκέφτηκαν: Γιατί ο Κορωνοϊός είναι τόσο θυμωμένος; Τι είναι αυτό που τον κάνει και φέρεται έτσι στους ανθρώπους;

Μέχρι να το βρούν όμως, παρακάλεσαν όλους τους ανθρώπους να κάνουν κάποια πράγματα ώστε να προστατευθούν απο τον θυμωμένο Κορωνοϊό.

Πρώτα πρώτα, έπρεπε όλοι να μείνουν στα σπίτια τους για λίγο καιρό και τα σχολεία και οι δουλειές έκλεισαν. Οι μεγάλες παρέες σταμάτησαν να παίζουν έξω. Δεν έπρεπε να κυκλοφορούν άσκοπα στο δρόμο για να μην βρ΄΄ισκει ανθρώπους ο Κορωνοϊός και τους κολλάει. Μετα, έπρεπε να πλένουν συχνά τα χέρια τους ή να χρησιμοποιούν αντισηπτικό. Ύστερα, έπρεπε να περιμένουν τους γιατρούς και τους επιστήμονες να βρούν την λύση...

Οι γιατροί και οι επιστήμονες δούλευαν νύχτα μέρα για να βρούν την λύση...

Ως που μία μέρα, μία ομάδα γιατρών βρήκε τί ήταν αυτό που έκανε τον Κορωνοϊό να είναι τόσο θυμωμένος!

Η ομαδική δουλειά, πάντα αποδίδει! Έτσι, πολλοι γιατροι μαζι σε ομάδες, κατάφεραν αυτό που ο καθένας μόνος δεν θα μπορούσε ποτε... Φρόντισαν τους αρρώστους απο τον θυμωμενο Κορωνοϊό και βρήκαν ένα εμβόλιο που να προστατεύει τους ανθρώπους απο τον θυμό του.

Ο Κορωνοϊός δεν ήταν πια θυμωμένος. Οι άνθρωποι με το εμβόλιο αυτό, δεν αρρώσταιναν! Έτσι πια, δεν τον φοβόντουσαν! Μπορούσε να γυρίζει ελύθερος σε όλη την Γή και να γνωρίσει όλα τα όμορφα πράγματα που υπάρχουν πάνω σε αυτήν. Τώρα κανείς δεν ήθελε να τον κλείσει στο εργαστήριο και να μείνει πάλι μόνος με τον θυμό και τον φόβο του. Οι γιατροί αυτοί ήταν σαν την καλή του νερά΄΄ϊδα. Οι παρέες ξαναβγήκαν στους δρόμους, τα σχολεία και οι δουλειές άνοιξαν ξανά και ο κόσμος συνέχισε να γυρίζει γύρω από τον ήλιο...

Τέλος

Με υπομονή, ομαδικότητα και θετική σκέψη, όλες οι δυσκολίες ξεπερνιούνται, αργά ή γρήγορα!!!