Paintings have a life of their own that springs from the artist's soul

Vincent Willem van Gogh

Despoina

Despoina and Helen

Despoina

Despoina 

Helen

Helen

Maria

Thanos

Konstantina

Helen

Despoina

Stella

Evaggelia

Vasiliki

Emine

Pascu Dan Dumitru

Toprak

Amalia

Numele meu este Amalia. As vrea sa va arat biserica din satul meu. Înainte de Corona ,obișnuiam sa merg la biserica periodic. Acum ,totul s-a oprit. Dar eu cred in Dumnezeu si sunt sigură că în curând ne vom întoarce la viață noastră de dinainte.

My name is Amalia. I would like to show you the church in my village. Before Corona, I used to go to church regularly. Now it's all over. But I believe in God and I am sure that we will soon return to our former lives.

Cezara

Buna! Numele meu este Cezara. As dori sa va arat cum arată școala primară din satul meu Arpașu de Jos. Eram bucuroasă cand in fiecare zi mergeam la școala iar acolo mă întâlneam cu colegii mei. Imi este dor de școala mea galbenă.Asa o numeam eu si colegii mei. Abia astept sa te revăd, școală mea dragă. 

Hi! My name is Cezara. I would like to show you how the primary school in my village Arpașu de Jos ,looks like. I was happy when I went to school every day and there I met my colleagues. I miss my yellow school. That's what my colleagues and me called it. I can't wait to see you again, my dear school.

CUMA

Eslem

Joanna

Joanna

Joanna

Ipek

Eslem

Eslem

Abdülkadir

My name is Abdülkadir ... In the past, we had a very active and very beautiful life. But because of a virus called Corona that spread all over the world, life stopped for everyone. I can't go to school anymore, I can't meet my friends and relatives. The weather is so beautiful that I can't even go to the park. Like me and my brother, we ran to my father's lap. Now my father does not allow him. But for our health, I take care not to leave the house as much as possible.

Benim adım Abdülkadir...Eskiden çok hareketli çok güzel bir hayatımız vardı.Ama tüm dünyaya yayılan Corona adında bir virüs yüzünden herkes için hayat durdu.Artık okula gidemiyorum,arkadaşlarımla ve akrabalarımla görüşemiyorum.Hava öyle güzel ki parka bile gidemiyorum.Normalde babam işten geldiği gibi ben ve kardeşim babamın kucağına koşardık.Şimdi ise babam izin vermiyor.Ellerini yıkayıp üzerini değiştikten sonra gidebiliyoruz babamın yanına.Anne ve babam bugünlerin geçeceğini bunun için de biraz sabretmemiz gerektiğini söylüyorlar.Tabi üstümüze düşen görevleri yapmamız gerektiğini de...Ben evde çok sıkılıyorum ama sağlığımız için mümkün olduğunca evden çıkmamaya özen gösteriyorum.Bu virüsü yenmek ve eski hayatımıza geri dönmek istiyorsak temizlik kurallarına uyalım ve #EVDE KAL# çağrısına uyalım.

Eslem

Eslem

Yusuf

Mazin

Cemrenur

Nazlican

Vildan

Hello my dear friends, my name is Zeynep

  One day a guest came to our country, who do you know, yes you know his name is corona, he came. We couldn't get to anyone. We couldn't go to school. Now the weather is very nice

  But we can not get out, I feel very sorry but we are stronger than corona. Because we will not host him at home, we will keep our distance. We won't go out of the house, even if we miss him when our dad comes off work if necessary

  We hug. I miss my school very much, I miss going out to play with my friends again. We will meet one day; Everything we miss, but we need to be patient for it. Friends stay home. Protect your distance!

Merhaba sevgili arkadaşlarım, benim adım Zeynep

 Bir gün ülkemize bir misafir geldi, o misafir kim biliyor musunuz, evet biliryorsunuz onun adı korona, o geldi. Biz kimseye sarilamadik. Okula gidemedik. Şuan hava çok güzel

 Ama dısarı çıkamıyoruz, çok üzülüyorum ama olsun biz koronadan daha güçlüyüz. Çünkü biz onu evmize misafir etmiyeceğiz, mesafemizi koruyacağız. Evden dışarı çıkmıyacağız, gerekirse babamiz işten geldiğinde onu özlememize rağmen 

 sarılmayacağız. Ben okulumu arkadaşlarımı çok özlüyorum, dışarı çıkmayı yeniden arkadaşlarımla oynamayı çok özledim. Bir gün kavuşacağız; özlediğimiz herşeye, ama onun icin sabretmemiz gerekiyor. Arkadaşlar evde kalın. Mesafenizi koruyun!

Asiye

Eslem

Hayvanat

Bahcesi

Eymen Mehdi

In the center of Safranbolu, there was a small three-storey Mansion. My grandmother and my uncles lived in that mansion. I went to Safranbolu every summer with my family. I always went to the park near the mansion. I will not be able to play games in the park. I am very bored at home, but I have to stay at home for my health.

Safranbolu’nun merkezinde üç katlı küçük bir Konak vardı.O konakta dedem,anneannem ve dayılarım yaşardı.Bende her yaz Safranbolu’ya ailemle beraber dedemlere giderdim.Konağın yakınındaki parka da sürekli gider eğlenceli vakit geçirirdim.Ama bu yazın Corona virüs 🦠 yüzünden dedemlere gidemeyeceğim.Parkta oyunlar oynayamayacağım .Evde çok sıkıldım ama sağlığım için evde kalmak zorundayım bunuda çok iyi biliyorum.Bu sıkıntılı günlerin geçmesini dedemlere biran önce gitmeyi sabırsızlıkla bekliyorum.Evde kal,sağlıklı kal diyorum tüm sevdiklerime.

Stay at home, dream When I woke up one morning, I would like to be in Rize. But with my cat Lokum. We owned the delight two years ago with my family from the shelter. It was only 2 months old when we received it. They had fluffy gray hairs like olives. Turkish delight will be 2 years old tomorrow. With him, I want to run on lush green countryside, collect colorful flowers and swim in deep blue waters. I think we deserved it by staying at home and defeating the virus. It is time to go to Rize, which is our biggest dream for Lokum's birthday. I am very excited for a fun journey with my family and Turkish Delight. I hope this journey passes as we want. We will see beautiful days together.

Bir sabah uyanınca Rize de olmak isterdim. Ama kedim Lokum ile birlikte. Lokumu 2 sene önce ailemle beraber barınaktan sahiplendik. Aldığımızda daha 2 aylıktı. Zeytin gibi gözleri yumuşacık gri tüyleri vardı. Lokum yarın 2 yaşına girecek. Onunla birlikte doğum gününde yemyeşil kırlarda koşmak, rengarenk çiçekler toplamak, masmavi sularda yüzmek istiyorum. Evde kalıp, virüsü yenerek bunu hak ettik bence. Lokum’un doğum günü için en büyük hayalimiz olan Rize’ye gitmek vakti geldi. Ailemle ve Lokumla beraber eğlenceli bir yolculuk için çok heyecanlıyım. Umarım bu yolculuk istediğimiz gibi geçer. Hep birlikte güzel günler göreceğiz.

Yusuf Kaan

The weather was very nice when I woke up in the morning. The chirping of the birds sounded right up to my ear, but instead of being happy I was sad, I was sprained. Because my country and many other countries were dealing with a virus. This virus officially influenced our world. He was sick, so he could not leave the house. We, the children also had a ban on dating. I wanted to enjoy this beautiful sunny weather, but I shouldn't have come out. This is my most important responsibility at the moment because of the virus, most of the places were closed in our schools. I miss my teacher and my friends very much. I also missed the joy of playing with my friends in the morning before my class started. The virus had a bad side, I couldn't see my sisters and my brother at all. They weren't at home. I had no one but my mother and father. I was very bored except when I was studying. Now they are helping me with my lessons at home. They're playing games with me. Our table is not too crowded anymore. We always chat at the table. We laugh, we have fun. We fulfill our responsibility. If we stay in our homes, this disease will not spread. Everything will be back to its original state. If we want our schools to open, we must obey the calls without saying big or small.

Sabah uyandığımda hava çok güzeldi. Kuşların cıvıltısı kulağıma kadar geliyordu, ama ben mutlu olmak yerine üzüldüm, içim burkuldu. Çünkü ülkemin ve daha nice ülkeler bir virüsle baş ediyordu. Bu virüs resmen dünyamızı etkisi altına almıştı. Hastalık yapıyordu, insanlarda bu nedenle evden çıkamıyordu. Biz çocuklarada çıkma yasağı vardı. Ben bu güzel güneşli havanın tadını doyasıya çıkarmak istiyordum, Fakat çıkmamalıydım. Bu benim şu an en önemli sorumluluğum virüs nedeniyle çoğu yer kapatıldı okullarımızda kapatıldı. Öğretmenimi ve arkadaşlarımı çok özledim. Sabahları sınıfımda ders başlamadan önce arkadaşlarımla oynamanın sevincini de özledim. Virüsün kötü bir yanı vardı, Ablalarımı ve abimi hiç göremiyordum. Evde değillerdi ben annem ve babamdan başka kimse yoktu. Benimde ders çalıştığım zamanlar dışında canım çok sıkılıyordu. Onlar şimdi evdeler bana derslerimde yardımcı oluyorlar. Benimle oyun oynuyorlar. Artık soframız çok kalabalık eskisi gibi değil. Hep sofrada sohbet ediyoruz. Gülüyoruz, eğleniyoruz. Bizler sorumluluğumuzu yerine getiriyoruz. Evlerimizde kalırsak bu hastalık yayılmayacak. Her şey eski haline dönecek, Okullarımızın açılmasını istiyorsak çağrılara büyük küçük demeden uymalıyız.

Selen

Berfin

Idil

A. Ayhan

Şura

Mustafa

Ahmet

Hamza

Ayşegül

Ali Emir

Irene