O gün hava çok soğuktu. Zeynep o gün okul dönüşü sokağın başında küçük bir kedi yavrusu gördü.

Kedicik çok üşümüş ve acıkmış  görünüyordu. Zeynep kediciği bırakıp gidemedi. Kediciğin yanına  sokuldu, ısıtmaya çalıştı. Kedicik acı acı miyavlıyordu. Bu arada yağmur başladı. 

Zeynep çok üzüldü. Kedicik hem çok üşüyor hem de yağmurdan ıslanacaktı. Bir süre kedi ile birlikte bekleyip ona nasıl yardım edeceğini düşündü. 

O sırada işten dönen babasını görüp ona doğru telaşlı bir şekilde koştu. Bütün olanları babasına anlattı. 

 Zeynep: 'Babacığım lütfen bunu evimize alalım mı? Yardıma çok ihtiyacı var.'

Babası: 'Benim güzel kızım, dışarıda her gördüğümüz hayvanı evimize alamayız, sağlığı yerinde mi bilmiyoruz. Önce karnını doyuralım sonra da veterinere götürüp sağlık kontrollerini yaptıralım.' dedi.

Zeynep  eve gidip annesinden bir kap süt istedi. Kediciğin önüne koydu. Kedicik çok acıkmıştı sütü hemen bitiriverdi. Daha sonra babasıyla birlikte veterinere götürüp sağlık kontrollerini yaptırdılar. Zeynep kedicikten ayrılmak istemiyordu. Onu besleyip onunla ilgilenip oyunlar oynamanın hayalini kuruyordu.

Veteriner: 'Kediciğin sağlık durumu gayet iyi, aferin sana kızım bu yardımın beni çok mutlu etti.' dedi.

Zeynep sevinçten havalara uçtu. Artık kedicik onun olacaktı.

Eve gelince annesi kediciğe küçük bir sepet hazırladı. Kediciği besleme ve ona isim verme görevini Zeynep'e verdi. Onun ismi artık Portakal oldu. Zeynep çok mutluydu. Portakal ile oyunlar oynayıp güzel vakitler geçirdi.