Bir zamanlar parlak, güzel paketlerde satılıyordum. Yanımda arkadaşlarım vardı.Beni satın aldıklarında bana çok ihtiyaçları vardı.

Paketi açtılar ve beni arkadaşlarımdan ayırdılar. Sonra beni bir duvar saatine taktılar. O anda çok mutlu oldular. Hatta şöyle dediler. “Bak yeni pili taktım. Saat çalıştı.  Bu pil çok iyiymiş.” Ben de çok mutlu olmuştum.

Ama bir süre sonra saat durdu.Bu sefer şöyle dediler. “Saatin pili bitmiş olmalı.” Beni duvar saatinden çıkardılar ve bana “atık pil” deyip çöpe atmak istediler.

O sırada Emre, babasına atık pillerin çöpe atılmaması gerektiğini, doğaya atılan bir atık pilin yaklaşık 600 bin ton suyu kirletebildiğini, söyledi.  Çok şaşırmıştım.

Sonra Emre, “Babacığım atık pili bana verir misin? Okulumuzda atık pil kutusu var. Oraya atarım.” diyerek elini uzattı. Babası da beni Emre’nin eline koyuverdi. Ben şaşkınca etrafa bakarken, Emre beni cebine koydu.

Emre ertesi gün beni okula götürdü ve öğretmenine uzattı. “Öğretmenim evimizdeki duvar saatinin pili bitti. Babam onu çöpe atmak istemişti ama siz pilleri çöpe atmayalım. Yaşadığımız Çevremizi kirletmeyelim,"Bitmiş pilleri okulumuzdaki atık pil kutusuna atalım" demiştiniz.Ben de bu pili okula getirdim. Atık pil kutusuna atmak istiyorum.” Dedi.

Öğretmeni Emre'ye teşekkür etti ve pili atık pil kutusuna atmasını istedi.

Emre, beni atık pil kutusuna attı. Bir baktım etrafımda bir sürü arkadaş. Hepsi bana “Hoş geldin buraya gelerek çevreyi korumuş oldun.” Dedi.

Öğretmeni, Emre’ye bu duyarlı davranışı karşılığında bir şeker hediye etti. Emre, çevreyi koruduğu ve doğaya sahip çıktığı için çok mutlu olmuştu.