Μία φορά κι έναν καιρό ήταν ένα αγόρι που το έλεγαν Ρούλη Ζαχαρούλη. 

Κάθε μέρα για πρωινό, για μεσημεριανό, για απογευματινό, για βραδινό και για άλλα δ΄έκα γευματ΄άκια έτρωγε γλυκά και τούρτες. Είχε μία λιγούρα και μία πελώρια λαχτάρα για σοκολάτες και λιχουδιές!!!

¨Όμως ξαφνικά εκεί που έτρωγε μία καραμέλα με γεύση φράουλα....

Ωχχχχχχχχχχχ του πόνεσε το δόντι!!!

Πήρε, λοιπόν, τηλέφωνο τον κ. Φτιαξοδόντη, τον οδοντίατρο, για να πάει να δει τα δόντια του....

«Αμάααααααααανννν.....» 

είπε ο κ. Φτιαξοδόντης... «βλέπω μία μεγάλη τρύπα σαν σκουληκομυρμηγκότρυπα»...

Ο κ. Φτιαξοδόντης, λοιπόν, του είπε να πάρει μία μεγάλη οδοντόβουρτσα, να πλένει τα δόντια του καλά μετά το φαγητό και τέρμα τα γλυκά!!!

Ο Ρούλης ο Ζαχαρούλης έπαθε μεγάλο ΣΟΚ και τον ΄έπιασε ΑΜΟΚ!!!

«Πώς θα κάνω τώρα τρέλες χωρίς άλλες καραμέλες; Θα με πιάνει μια τρεμούλα, όταν βλέπω πατατούλα»

Την επόμενη ημέρα, αποφάσισε μία τρέλα, 

να τρώει μόνο τα μαρούλια, τις ντομάτες, 

τα αγγούρια, τα μπιφτέκια και τα φρούτα. 

Όλα τα γλυκάκια τα πέταξε στα σκουπιδάκια!

Από τότε τα δοντάκια ήταν άσπρα και κεφάτα κι είχαν πάνω κολλημένα μαρουλάκια χτενισμένα! Ο Ρούλης ο Ζαχαρούλης έγινε Ρούλης Μαρούλης κι έζησαν αυτοί καλά με δοντάκια καθαρά!!!