Αυτό το βιβλίο το αφιερώνω στην οικογένειά μου.

   Μια φορά κι έναν καιρό  στο σχολείο μου ήρθε ένα κορίτσι που ήταν από άλλη χώρα. Όλα τα παιδιά την κορόιδευαν γιατί είχε  διαφορετικό χρώμα στο δέρμα της. Ένιωθε πολύ χάλια και στεναχωριόταν.

Στο σπίτι έκανε παράπονα στους γονείς της . Οι γονείς της, της έλεγαν: << Μην τους δίνεις σημασία δεν ξέρουν τι κάνουν. Αυτοί που το κάνουν δεν είναι σωστοί>>

   Μια μέρα βγήκε μαζί με την οικογένειά της βόλτα στο δασάκι . Πήγε μαζί με την αδελφή της στις κούνιες, να παίξουν. Εκεί γνώρισε ένα παιδάκι. Έπαιξαν ώρες έγιναν πολύ καλοί φίλοι.

Η μαμά της την φώναξε να έρθει για να φύγουν. Το κοριτσάκι πήγε στην μαμά του. Με την καινούρια της φίλη συμφώνησαν να δώσουν ραντεβού την επόμενη μέρα στο δασάκι στις 6:00 ώρα .

Περίμενε πώς και πώς να τελειώσει το σχολείο και να έρθει η ώρα για να την συναντήσει.

Ήρθε η ώρα και έπαιξαν πολ΄υ ωραία, και για πολλή ώρα.

     Όλοι είμαστε ίσοι και διαφορετικοί . Αν θες να βρεις παρέα βρίσκεις . Κάποιος θα υπάρχει σε όλον τον κόσμο να ταιριάζετε. Και αν δεν ήμασταν διαφορετικοί θα ήταν βαρετός ο κόσμος μας.