Κάποτε σε ένα μικρό χωριό ζούσε ένα παιδί που το όνομα του ήταν Πέτρος.    Είχε όμως μια διαφορετικότητα.Καταγόταν από την αφρική και είχε σκούρο χρώμα.

Το παιδί αυτό δεν ένοιωθε καλά με τον έαυτο του.Πίστευε σε όλη του την ζωή  πως θα τον απορρίπτουν τα υπόλοιπα  ελληνόπουλα  λόγω της καταγωγής του.

Η αλήθεια είναι ότι στην αρχή που ήρθε στο σχολείο  τα υπόλοιπα παιδιά τον κοιτούσαν παράξενα  και δεν τον έκαναν παρέα.

Το παιδί  έβγαινε μόνο του στα διαλλείματα παρά τις συστάσεις των δασκάλων και την προσπάθεια του να μην νοιώθει απορριπτέος.Το παιδί άρχισε  να τάιζει τα αδέσποτα στα διαλείμματα έξω από το προαύλιο  και αυτήν την κίνηση την αντιλήφθηκαν τα παιδιά.

Συνειδητοποιήσαν απότομα καί η επόμενη τους κίνηση ήταν  να του αγοράσουν ένα δώρο σαν δείγμα συγνώμης για την συμπεριφορά και την αδιαφορία τους προς εκείνον.

Από  εκεί και έπειτα τα παιδιά έπαιζαν όλα μαζί.Το παιδί δεν ένοιωθε πιά άσχημα για το χρώμα του, και ο ήλιος ξαναήρθε στο χαμόγελο του.