Μια φορά και ένας καιρό ήταν ένας λύκος που τον έλεγαν Πίκο.

 Ο λύκος ζούσε σε ένα όμορφο δάσος.

Ένας φίλος του, αγόρασε μεγαλύτερο ποδήλατο και χάρισε το μικρό στον Πίκο. Ο Πίκο πήδηξε ως τον ουρανό από την χαρά του.

Ζήτωωωωωωω! 

Έχω ποδήλατο!

Ανέβηκε στο ποδήλατο και άρχισε να κάνει βόλτα. Ήταν τόσο χαρούμενος, που κοίταζε δεξιά και αριστερά για να δει φίλους και να τους δείξει το ποδήλατό του.

Τι ωραία!!  Μα που είναι οι φίλοι μου να με καμαρώσουν!!!

Ένα ελάφι τον κοίταζε, από μακριά. 

Ξαφνικά η ρόδα του ποδηλάτου χτύπησε σε μία πέτρα και ο Πίκο βρέθηκε κάτω στον δρόμο

Άρχισε να κλαίει δυνατά γιατί χτύπησε το ένα του πόδι. Το ελάφι ήρθε κοντά του, του έκανε μία αγκαλιά και του είπε: 

" Μην κλαις. Άλλη φορά να είσαι πιο προσεκτικός, όταν οδηγάς και να μην χαζεύεις.

Όταν οδηγούμε κοιτάμε μπροστά μας,  δεν χαζεύουμε, Πίκο!!

Το ελάφι βοήθησε τον Πίκο να πάει στο σπίτι του. Ο Πίκο για να ευχαριστήσει το ελάφι του έδωσε ένα γλυκάκι και υποσχέθηκε στον καινούργιο του φίλο να παίζουν μαζί και να είναι πιο προσεκτικός.

Υπόσχομαι να είμαι πιο προσεκτικός!!

Μην ξεχάσεις να βάλεις και κράνος,