Μια φορά κι έναν καιρό ζούσε στην ξωτικοχώρα, στον Βόρειο Πόλο, ένα ξωτικό που το έλεγαν ELF. O ELF είχε δύο μεγάλα και μυτερά αυτιά, δύο στρόγγυλα μάτια και ένα τεράστιο στόμα. Η αποστολή του ήταν να προσέχει ένα μπολ με λαχταριστούς κουραμπιέδες, για να μην τους φάει κανείς, καθώς ήταν οι μαγικοί, αυτοί του Άϊ- Βασίλη!

....Το μαγικό με αυτούς τους κουραμπιέδες ήταν ότι κάθε φορά που ο Άγιος ήθελε να του έρθει έμπνευση για κάτι, έτρωγε έναν και τσουπ!...Του ερχόταν η έμπνευση...

Ένα βράδυ λοιπόν που ο ELF κοιμόταν στο ξωτικόσπιτό του, ένας άγνωστος τρύπωσε μέσα κι έφαγε τους μαγικούς κουραμπιέδες του Αγίου! Ο ELF που κοιμόταν του καλού καιρού, άκουσε ξαφνικά έναν γδούπο μες στον ύπνο του  και ξύπνησε απότομα βλέποντας το παράθυρο ανοιχτό. Κατάλαβε γρήγορα αυτό που είχε συμβεί...

Έπρεπε να φτιάξει νέους μαγικούς κουραμπιέδες για τον Άϊ- Βασίλη, αλλά πού θα μπορούσε να βρει τη μαγική, μυστική συνταγή;...Θυμήθηκε τότε ότι την είχε γράψει  παλιά στο ημερολόγιό του! Το άνοιξε ξεφυλλίζοντας τις σελίδες και νάτη,τη βρήκε! Όμως...Ωχ! Του έλειπε ένα πολύ σημαντικό υλικό...

"Μια τρίχα από το ξακουστό, σπάνιο γατάκι των Ιμαλαΐων"! Έπρεπε να δράσει γρήγορα ο ELF...

Δανείστηκε κρυφά (για να μην αναστατώσει κανέναν άλλον και ιδιαίτερα τον ίδιο τον Άγιο Βασίλη) το έλκηθρο με τον Ρούντολφ, μονάχα για μία μέρα!Ταξίδεψε γρήγορα ως τα Ιμαλάια, βρήκε την ξακουστή γάτα και της εξήγησε όσα είχαν προηγηθεί. Της ζήτησε ευγενικά μία μόνο τρίχα και εκείνη του την έδωσε πρόθυμα, καταλαβαίνοντας το πρόβλημα που αντιμετώπιζε το μικρό ξωτικό.

Στη συνέχεια επέστρεψε όσο πιο γρήγορα μπορούσε πίσω στο ξωτικόσπιτο στον Βόρειο Πόλο...

όπου έβαλε τα δυνατά του για να πετύχει την εκτέλεση της μαγικής συνταγής. Τα κατάφερε!

Την επόμενη μέρα, οι νέοι μαγικοί κουραμπιέδες βρίσκονταν πίσω στη θέση τους, μέσα στο μπολ και μπορεί ο ένοχος που είχε αναστατώσει τη ζωή του ELF να μη βρέθηκε ποτέ, όμως...τέλος καλό, όλα καλά!!!