Μία φορά κι εάν καιρό ήταν ένας δράκος που τον έλεγαν Σούλη, Ανακυκλωσούλη και του άρεσε πολύ να τρώει σκουπίδια.

Κάθε πρωί ντυνόταν, έπλενε τα δόντια του, έβαζε τα παπούτσια του και πήγαινε να φάει πρωινό τα αγαπημένα του σκουπίδια!

Με το μαγικό του απορριματοφόρο, γύριζε σε όλο το χωριό για να βρει τις αγαπημένες του ανακυκλώσιμες συσκευασίες.

Μερικές φορές όμως δεν έβρισκε αρκετές συσκευασίες να φάει και τότε πατώντας ένα κουμπί το όχημά του γινόταν υποβρύχιο και έβρισκε ξεχασμένες συσκευασίες που είχαν ρίξει οι άνθρωποι μέσα στη θάλασσα.

Τα αγαπημένα του σκουπίδια ήταν τα μπουκάλια από πορτοκαλάδα, τα σακουλάκια από πατατάκια και οι συσκευασίες από κρουασάν σοκολάτα.

Όμως μία μέρα ήρθαν τα παιδιά και άρχισαν να μαζέυουν τα σκουπίδια!!!Ο Σούλης τρόμαξε γιατί πουθενά δεν έβρισκε φαγητό...ούτε μία μικρή συσκευασία από τσίχλα...έτσι για τη λιγούρα...

Την επόμενη μέρα τα παιδιά μάζευαν τα σκουπίδια, βρήκαν το Σούλη τον Ανακυκλωσούλη να κλαίει, μοναχούλης του σε μια γωνίτσα.

Τα παιδιά λοιπόν πρότειναν στο Σούλη να κάνουν μία συμφωνία! Ο Σούλης θα παίρνει τα αγαπημένα του σκουπίδια και τα υπόλοιπα θα τα βάζει στους κάδους ανακύκλωσης.

Από τότε όλοι μαζί, τα παιδιά και ο Σούλης ζουν ευτυχισμ΄ενα και όλα τα σκουπίδια ανακυκλώνονται. Και ο Σούλης βγάζει τις πιο δυνατές και φωτεινές φλόγες!!!

Και ζήσαν αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα!!!