4ο Νηπιαγωγείο Αρτέμιδος

Νηπιαγωγείο Τραχωνίου Κύπρος

18 Νηπιαγωγείο Ιωαννίνων

7ο Νηπιαγωγείο Αρτέμιδος

11ο Νηπιαγωγείο Ιωαννίνων

Νηπιαγωγείο Φολεγάνδρου

Νηπιαγωγείο Χαϊκαλίου Πάτρα

3ο Νηπιαγωγείο Αρτέμιδος

Μια φορά και ένα καιρό μια παρέα νεροσταγόνες ξεκίνησαν το ταξίδι τους από το σύννεφο και έδωσαν υπόσχεση ότι θα ξανασυναντηθούν  μετά από λίγο καιρό πάλι  στο σύννεφο.

Όμως μια μικρή νεροσταγόνα δεν έπεσε στο ποτάμι μαζί με τις άλλες σταγόνες, τη φύσηξε ο αέρας και έπεσε σε μια τρύπα στη γη. Ένας τυφλοπόντικας την πλησίασε και ήθελε να την πιεί για να ξεδιψάσει. Η σταγόνας φοβήθηκε και τον παρακάλεσε να μην την πιεί, να  τη βοηθήσει να φύγει από εκεί και να βγει στον ήλιο για να εξατμιστεί, να ανέβει στο σύννεφο και να συναντήσει τις φίλες της. 

4ο Νηπιαγωγείο Αρτέμιδος 

O τυφλοπόντικας λυπήθηκε τη σταγόνα αλλά δεν μπορούσε να τη βοηθήσει  καθώς  ήταν τυφλός και χωμένος κάτω από τη γη . Αλλά του ήρθε μια ιδέα!!!!

- Εγώ δεν μπορώ να σε βοηθήσω της είπε αλλά μπορεί να σε βοηθήσει ο φίλος μου ο σκαντζόχοιρος που μένει λίγο πιο πάνω από εδώ. Λοιπόν θα πάρεις τον δρόμο που βλέπεις όλο ευθεία και μόλις δεις το πρώτο δέντρο θα στρίψεις δεξιά και θα δεις ΄ένα δάσος. Εκεί είναι το σπίτι του σκαντζόχοιρου. Θα του χτυπήσεις την πόρτα και αυτός θα σου πει τι θα κάνεις....

Νηπιαγωγείο Φολεγάνδρου

Η σταγονίτσα ακολούθησε τις οδηγίες και έφτασε στον προορισμό της. 

-Γεια σου κύριε Σκαντζόχοιρε!

-Γεια σου σταγονίτσα!

-Μπορείς σε παρακαλώ να με βοηθήσεις να ανέβω σε εκείνο το σύννεφο εκεί πάνω για να βρω τους φίλους μου;

-Δυστυχώς δεν μπορώ σταγονίτσα γιατί είμαι στο έδαφος. Πρέπει να βρεις ένα ζωάκι που είναι πάνω στο δέντρο. Όπως για παράδειγμα τον σκίουρο που έχει το σπίτι του στην κουφάλα του δέντρου ή το πουλάκι που έχει τη φωλιά του στα κλαδιά του δέντρου. 

18ο Νηπιαγωγείο Ιωαννίνων

Τότε λοιπόν η σταγόνα κοίταξε ψηλά και περίμενε μήπως δει τον σκίουρο ή το πουλάκι. Μετά από λίγη ώρα είδε δύο σκιουράκια να βγαίνουν από την κουφάλα του δέντρου και τους φώναξε:

- Σκιουράκια μπορείτε σας παρακαλώ να έρθετε εδώ κάτω και να με βοηθήσετε να φτάσω πιο ψηλά; Θέλω να ανέβω στο σύννεφο και να συναντήσω τις φίλες μου.

-Μμμ... για να σκεφτώ πώς μπορούμε να σε βοηθήσουμε, είπε το ένα σκιουράκι.

-Μου ήρθε μία ιδέα, είπε το άλλο. Ανέβα στην ουρά μου και θα σε πετάξω ψηλά.

    Έτσι κι έγινε. Η σταγόνα ανέβηκε στην ουρά του σκίουρου και μόλις ο σκίουρος τίναξε ψηλά τη φουντωτή του ουρά η σταγόνα βρέθηκε στον α΄έρα και αμέσως μετά προσγειώθηκε στο πιο ψηλό φύλλο του δέντρου. 

-Ευχαριστώ πολύ, φώναξε χαρούμενη η σταγόνα στα σκιουράκια και περίμενε εκεί, ώσπου να περάσει το πουλάκι και να την μεταφέρει στην κοντινή λιμνούλα.

7ο Νηπιαγωγείο Αρτέμιδας

Όση ώρα περίμενε το πουλάκι, σήκωσε το κεφαλάκι της και είδε τα συννεφάκια. Από μακρυά άκουσε τις φωνούλες από τις άλλες νεροσταγόνες εκεί ψηλά στα σύννεφα. 

 -Πού είσαι φιλεναδίτσα μας, εμείς ανεβήκαμε και σε περιμένουμε.

  -Αχ πού να σας τα λέω!!! Έχασα το δρόμο μου και αντί για το ποτάμι έπεσα σε μια τρύπα στη γη. Πιστεύω όμως πως σύντομα θα έρθω κοντά σας. Να με  περιμένετε σας παρακαλώ,  για να ταξιδέψουμε πάλι μαζί στο επόμενο ταξίδι. Αυτή τη φορά θα είμαι πιο προσεκτική!! Τώρα περιμένω ένα πουλάκι να με πάει εδώ κοντά σε μια λιμνούλα. Αααα να φθάνει, το βλέπω , θα τα πούμε φίλες μου γειάαααααα!!!!!

 -Πουλάκι, πουλάκι, εδώ, εδώ επάνω στο κλαδάκι είμαι!!Εγώ η νεροσταγόνα είμαι, με βλέπεις;

11ο  Νηπιαγωγείο Ιωαννίνων,

-Γεια σου μικρή νεροσταγόνα.  Είσαι έτοιμη για το μεγάλο ταξίδι;  Είσαι έτοιμη να συναντήσεις και πάλι τις φίλες σου; Eίπε το πουλάκι.

-Αχ ναι!  Πολύ τις έχω πεθυμήσει.  Σ' ευχαριστώ πολύ που με βοηθάς.  

-Έλα ανέβα στην πλάτη μου, να προλάβουμε να φτάσουμε πριν νυχτώσει.

Η μικρή νεροσταγ΄όνα ανέβηκε επάνω στο πουλάκι και άρχισαν να πετάνε ψηλά στον ουρανό.  Πέταξαν πάνω από τα δέντρα κι έφτασαν ψηλά στα βουνά.  Έκανε όμως πολύ κρύο και η μικρή νεροσταγόνα πάγωσε, γλίστρησε και έπεσε κάτω σα χιονονιφάδα.

-Τι θα κάνω τώρα;  Δε θα μπορέσω ποτέ να φτάσω  στη λίμνη.

-Συγνώμη μικρή μου νεροσταγόνα.  Δεν ήξερα ότι θα κρύωνες τόσο πολύ.  Δεν υπάρχει όμως άλλος δρόμος για τη λίμνη. Μην ανησυχείς, θα πετάξω μέχρι τον ήλιο, να του πω να βγει για να ζεσταθείς και να μπορέσεις να επιστρέψεις στις φίλες σου.                                                                ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟ ΤΡΑΧΩΝΙΟΥ ΚΥΠΡΟΣ

Η μικρή χιονονιφάδα έμεινε μόνη της να περιμένει τον φίλο της τον ήλιο, που ήταν ο μόνος που θα μπορούσε να τη βοηθήσει να φτάσει στο συννεφάκι που ΄ήταν οι φίλες της!

_ μα σαν να ακούω γέλια και φωνούλες παιδιών.... ( ακούγονται  παιδικά γέλια) 

-Κοίτα Χρήστο μια μεγάλη χιονόμπαλα που έφτιαξα!

Πριν καταλάβει η μικρή μας χιονονιφάδα  από που έρχονταν οι χαρούμενες φωνούλες, βρέθηκε στα χέρια ενός παιδιού, που είχε φτιάξει μια μεγάλη χιονόμπαλα.

-  Ωχ, Ωχ, Ωχ , πόσο στριμωγμένη είμαι εδώ...  μα τι συμβαίνει; Η   χιονονιφάδα νιώθει να πετάει.... και πλάτσ!!!πέφτει σε μια λιμνο΄΄υλα!

-Αχ, τι ωραία .... Ευχαριστώ παιδάκιαααα , είπε με δυνατή φωνή πριν αρχίσει να λι΄ώνει.... Μμ...θα με γνωρίσει ο φίλος μου ο ήλιος ΄, έτσι που άλλαξα μορφή;  

 Εσείς, τι νομίζετε;                                Νηπιαγωγείο Χαϊκαλίου- Πάτρα

    Ο ήλιος βγήκε τότε καυτός! Μόλις είδε τη λιμνούλα έτρεξε να την αγκαλιά-σει. Ήταν τόσο ζεστός που τα χιόνια έλιωσαν. 

    Η σταγονίτσα μας, πήρε πάλι την αρχική της μορφ΄ή και από χιονονιφάδα έγινε νεροσταγονίτσα. Ο ήλιος μόλις την είδε την αναγνώρισε αμέσως και θυμήθηκε πώς οι φίλες της τον είχαν παρακαλέσει να την βρει και να την οδηγήσει στο συννεφάκι που ήταν όλες μαζεμένες. Χωρίς καθυστέρηση την πήρε , την ζέστανε στην αγκαλιά του και τη μεταμόρφωσε σε υδρατμό.

    Η νεροσταγονίτσα ήταν τόσο χαρούμενη που άρχισε να πετά ψηλά προς τον ουρανό. Σε λίγη ώρα είχε συναντηθεί με τις φίλες της και παίζανε όλες μαζί χαρούμενες.

    Τα είχε καταφέρει.....

                                                                        3ο Νηπιαγωγείο Αρτέμιδος

Το παραμύθι είναι αφιερωμένο στους μαθητές των συνεργαζόμενων σχολείων, του etwinning έργου¨:                             "Στους πλανήτες των δεξιοτήτων παρέα με το Μικρό Πρίγκιπα"

Ευχαριστούμε τη συγγραφέα κα Σοφία Μαντουβάλου που μας έδωσε την έμπνευση και την αφορμή για τη δημιουργία αυτού του παραμυθιού.