Μια φορά και έναν καιρό ήταν τρία παιδάκια, η Μαρίνα, ο Νίκος και ο Χρήστος, που ζούσαν στους Προμάχους. Τα σπίτια τους ήταν κοντά στο βουνό, αλλά τους άρεσε να πηγαίνουν διακοπές στη θάλλασσα, κάθε καλοκαίρι.

Μια μέρα που ο καιρός ήταν πολύ καλός, ξεκίνησαν με τις οικογένειές τους να πάνε στη θάλασσα. Φόρτωσαν όλα τα απαραίτητα πράγματα για τη θάλασσα στην καρότσα του αγροτικού και πήγαν στις καβουρότρυπες.

Μόλις έφτασαν εκεί, η Μαρίνα έτρεξε να μπει 

στη θάλασσα, χωρίς αντηλιακό και καπέλο.

-Μαρίνα, Μαρίνα, φώναξε η μαμά της, 

-Πρώτα βάζουμε αντηλιακό για να μη καούμε από τον ήλιο. 

- Ναι, μαμά το ξέχασα, έχεις δίκαιο!

Η μαμά της έβαλε αντηλιακό, γυαλιά και καπέλο και η Μαρίνα μπήκε στη θάλασσα για κολύμπι.

Μαρίνααα, έλα να πάμε στα βραχάκια να κάνουμε βουτιές! 

- είναι πολύ ωραία εδώ! είπε ο Χρήστος. 

- έλα, έλα γρήγορα!

- έρχομαι, περίμενε, μη φεύγεις, είπε η Μαρίνα.

- Νίκοοοο! έλα, έλα και εσύ!

- όχι, είναι επικίνδυνο αυτό, δεν κάνουμε βουτιές αν δεν ξέρουμε τον βυθό. Μας το είπε στο σχολείο ο χταπόδιος σέιφ. είπε ο Νίκος.

- 

Ο Χρήστος και η Μαρίνα θύμωσαν με τον Νίκο και πήγαν να κολυμπήσουν αλλού, περνώντας μέσα από το διάδρομο με τις σημαδούρες, που είναι μόνο για τις βάρκες και τα θαλάσια σπόρ.

Ο ναυαγοσώστης τους είδε από τον πύργο του 

και έτρεξε να τους σώσει, γιατί ένα τζετ σκι ερχόταν προς το μέρος τους.

-

 - παιδιαααά, φύγετε από εκεί, κινδυνεύετε, εκεί απαγορεύεται το κολύμπι. Ο Χρήστος τότε, τράβηξε τη Μαρίνα, για να μη την χτυπήσει το σκουτεράκι.

- Σε ευχαριστώ  Χρήστο , που με έσωσες, άλλη φορά, θα ακούω και εγώ τον χταπόδιο σέιφ και τους άλλους θαλασσοφύλακες. Πάμε να ευχαριστήσουμε τον ναυαγοσώστη που μας είδε και να πάμε με τον Νίκο, που ξέρει όλους τους κανόνες ασφάλειας στη θάλασσα.

Κείμενο-εικονογράφιση

Νηπιαγωγείο Προμάχων

Αφήγηση

Εκπαιδευτήρια Ανδρεάδη