Πριν από πολλά΄΄ χρόνια, οι κάτοικοι της Σιβηρίας πίστευαν πως τη φωτιά τους την έφερε ένα πουλί.

Το χελιδόνι, λυπήθηκε τους ανθρώπους που κρύωναν και έκλεψε τη φωτιά από ένα θεό που λεγότανε Τέγκρι και ζούσε στον ουρανό.

Ο θεός Τέγκρι θύμωσε και έριξε στο χελιδόνι ένα βέλος και το πέτυχε στην ουρά. 

Γι' αυτό το λόγο η ουρά του χελιδονιού είναι σχισμένη στα δύο.

 'Έτσι οι άνθρωποι, από ευγνωμοσύνη, δεν κάνουν κακό στο χελιδόνι και θεωρούν ότι φέρνει ευτυχία στο σπίτι όπου φτιάχνει τη φωλιά του. 

Στην Ελλάδα υποδεχόμαστε τα χελιδόνια και την άνοιξη, 

την 21η  Μαρτίου, 

 ημέρα της εαρινής ισημερίας, 

ψάλλοντας 

τα κάλαντα της άνοιξης, τα "Χελιδονίσματα"

ἦλθ᾽ ἦλθε χελιδών
καλὰς ὥρας ἄγουσα,
καλοὺς ἐνιαυτούς,
ἐπὶ γαστέρα λευκά,
ἐπὶ νῶτα μέλαινα.

Ήλθε το χελιδόνι ήλθε

 φέρνει τις καλοκαιριές

και χαρούμενες χρονιές,

κάτασπρη έχει την κοιλιά,

μαύρη την ουρά.