Μια φορά κι εναν καιρό ηταν χορτάρι και δεν ηξερε οτι η ζωη του θα αλλαξει για λιγο.

Ο αέρας φύσηξε κι εφερε εκατομμυρια σπορακια στο χορτάρι…

Σιγα σιγα ένας αγρότης πηρε ενα μεγενθυτικο φακο και κοίταξε αν με τον αερα ηρθανε σπορακια

Όταν τα είδε ο αγρότης πήγε να τα ποτίσει γιατί σκέφτηκε οτι με αυτα θα φυτρωσουν ωραια δεντρα και θα εχουν φαγητό οι ανθρωποι

Όταν πέρασε πολύς καιρός  βγήκε  μια Ελιά ,μια μηλιά,μια κερασιά ,μια  αχλαδιά,μια φραουλιά ,μια ανανιά και μια λεμονιά

Αυτά τα δέντρα ήταν τόσο γνωστά που μερικοί άνθρωποι που μένανε κοντά  είχαν έρθει να δούνε αν τα φρούτα ήταν τόσο όμορφα και τόσο νόστιμα

"Τι όμορφα δέντρα!",είπε ένας μπαμπάς στο παιδί του

Τα δέντρα άκουσαν τα λόγια του και χάρηκαν

Τα πουλιά ήταν χαρούμενα με τα όμορφα δέντρα γιατί είχανε για σπίτι τους τα κλαδιά και τις κουφάλες

Όμως ένα αγόρι του δημοτικού νόμιζε ότι ήταν καλό να καίμε το δάσος κι έτσι πήρε πευκοβελόνες,κουκουνάρια και ξύλα ,έβαλε φωτιά και τα πέταξε στο δάσος

Όμως ένας πυροσβέστης ήρθε με το πυροσβεστικό και έσβησε τη φωτιά:

"Αυτό που κάνεις είναι πολύ κακό", του είπε "γιατί θα υποφέρεις εσύ και όλοι οι άνθρωποι ,τα ζώα και επίσης όλη η Γη.Χωρίς τα δέντρα δε θα έχουμε φαγητό όλοι οι άνθρωποι και τα ζώα και οι μέλισσες"

To παιδάκι σεβάστηκε οτι ειναι κακό να καίμε δάση και είπε:"Ω!Συγγνώμη!".Κι έτσι από κείνη τη μέρα το παιδί ενημέρωσε τα άλλα παιδιά για τα δέντρα και πόσο μας βοηθάνε"

Και ζήσαν αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα