Αφιερωμένο στους μαθητές που συνεργάστηκαν για την δημιουργία αυτού του βιβλίου στα πλαίσια  των               "Εργαστηρίων Δεξιοτήτων"

Ιατροδικαστής είναι ο γιατρός ο οποίος καλείται με εντολή του δικαστή ή των κρατικών οργάνων (αστυνομίας), με σκοπό να αναζητήσει, να εξακριβώσει και να μελετήσει τραύματα αλλά και κακώσεις, τα αίτια θανάτου κάποιου ατόμου, το οποίο απεβίωσε έπειτα από κάποια εγκληματική ενέργεια κάποιου άλλου προσώπου, τις βλάβες από τραύματα που προκλήθηκαν σε έναν άνθρωπο από κάποιον άλλο.

Μετά την εξέταση που πραγματοποιεί καταγράφει τα ευρήματα και τα πορίσματά του σε μια έκθεση που ονομάζεται ιατροδικαστική.

Ιατροδικαστική ονομάζεται και ο τομέας εργασίας του ιατροδικαστή. 

Είναι ένας ξεχωριστός κλάδος της Ιατρικής και έχει ως σκοπό την εκτίμηση ορισμένων καταστάσεων και συνθηκών κάτω από τις οποίες διαπράχθηκαν εγκλήματα, με επιστημονικά ιατρικά μέσα. Επιπλέον, η ιατροδικαστική είναι ο επίσημος τεχνικός, ο οποίος είναι και σύμβουλος της δικαιοσύνης. 

Καθήκον του ιατροδικαστή είναι να ερευνά την αιτία ύποπτων θανάτων και να τα θέτει υπόψη της δικαστικής αρχής, έτσι ώστε να βρεθούν και να εξακριβωθούν οι δράστες. 

Επίσης, η έρευνα που διεξάγει ο ιατροδικαστής βοηθάει και στο να διαμορφωθεί ορθή κρίση για τον υπολογισμό της ευθύνης των δραστών και την επιβολή της ποινής τους. Με πιο απλά λόγια, ο ιατροδικαστής παρέχει τις ιατρικές γνώσεις του σε ότι έχει να κάνει με τα ζητήματα και τα θέματα που παρουσιάζονται στην εφαρμογή ποινικών νόμων.

Για να γίνει κάποιος ιατροδικαστής θα πρέπει να λάβει εκπαίδευση στη συγκεκριμένη ιδιότητα, την ιδιότητα της ιατροδικαστικής. Ο συνολικός χρόνος που χρειάζεται για την εκπαίδευση της Ιατροδικαστικής είναι πέντε έτη, τα οποία διαχωρίζονται ως εξής: 

- 1 έτος παθολογική ανατομική 

- 3 χρόνια ιατροδικαστική σε εργαστήριο

- 4 μήνες ψυχιατρική

- 4 μήνες παθολογία

- 4 μήνες γενική χειρουργική ή ορθοπεδική

Με άλλα λόγια, αν κάποιος μετά τα έξι χρόνια της ιατρικής έχει την επιθυμία να γίνει ιατροδικαστής, θα πρέπει να εκπαιδευτεί πέντε ακόμη χρόνια στην ειδικότητα της ιατροδικαστικής, κατά τη διάρκεια των οποίων εξασκείται σε μια πληθώρα θεμάτων και τεχνικών, όπως η νεκροψία, η κλινική ιατροδικαστική εξέταση και η παθολογοανατομία. 

Στην χώρα μας εργαστήρια που παρέχουν αυτή την ειδικότητα είναι τα εργαστήρια ιατροδικαστικής και τοξικολογίας των Πανεπιστήμιων Αθηνών, Θεσσαλονίκης και Κρήτης.

Ο ιατροδικαστής πρέπει να είναι υπομονετικός και να μην τα παρατάει, να έχει αίσθημα επιμονής, καθώς και υψηλής ευθύνης. 

Πρέπει να είναι ευσυνείδητος, εχέμυθος και αποφασιστικός. 

Δεν πρέπει να χάνει την ψυχραιμία του, ενώ αναγκαίο είναι να κατέχει επικοινωνιακές δεξιότητες, 

να είναι παρατηρητικός, μεθοδικός και σχολαστικός. 

Το περιβάλλον στο οποίο δουλεύει ο ιατροδικαστής είναι ανθυγιεινό, κατατάσσοντας το επάγγελμα αυτό στα βαρύτερα και πλέον ανθυγιεινά επαγγέλματα.

Το ωράριο με βάση το οποίο εργάζεται δεν είναι σταθερό αλλά η αμοιβή είναι ικανοποιητική (φτάνει έως και τα τέσσερις χιλιάδες ευρώ).

  Πολλές φορές χρειάζεται να πραγματοποιηθούν επισκέψεις σε χώρους όπου έχει διαπραχθεί κάποιο έγκλημα, έτσι ώστε να ερευνήσει τις συνθήκες θανάτου. Το επάγγελμα αυτό είναι αγχωτικό και ιδιαίτερα δύσκολο, καθώς ο ιατροδικαστής καλείται να εξετάσει νεκρούς ή ανθρώπους που έχουν υποστεί διάφορες μορφές κακοποίησης. Χρειάζεται ιδιαίτερη προσοχή στην τήρηση αυστηρών μέτρων ασφάλειας και υγιεινής στον χώρο εργασίας.

Ένας ιατροδικαστής μπορεί να εργαστεί στην Ιατροδικαστική Υπηρεσία του υπουργείου Δικαιοσύνης, αφού συμμετάσχει σε προκηρύξεις του Δημοσίου. Οι πτυχιούχοι των τμημάτων Ιατρικής μπορούν να εργαστούν τόσο στο δημόσιο, όσο και στον ιδιωτικό τομέα, σε νοσοκομεία, σε ιατρικά κέντρα, σε κλινικές ή και ως ελεύθεροι επαγγελματίες, ενώ παράλληλα κατέχουν και μια έμμισθη θέση, που μπορεί να είναι είτε στο δημόσιο ή στον ευρύτερο τομέα του δημοσίου, σε δήμους, τράπεζες, κοινωφελή ιδρύματα, πανεπιστήμια, ή ως γιατροί σε διεθνείς μη κερδοσκοπικούς οργανισμούς.

Με σκοπό να δουλέψει ένας ιατροδικαστής στο δημόσιο απαιτούνται: πτυχίο ή δίπλωμα ιατρικής, άδεια άσκησης ιατρικού επαγγέλματος, άδεια χρησιμοποίησης τίτλου ιατρικής ειδικότητας παθολογοανατόμου

Επίσης χρειάζεται βεβαίωση ιδιότητας μέλους ιατρικού συλλόγου, δίπλωμα επαγγελματικής κατάρτισης, γνώση χειρισμού ηλεκτρονικού υπολογιστή και απολυτήριος τίτλος υποχρεωτικής εκπαίδευσης