Μια φορά κι έναν καιρό σε ένα μικρό σπίτι που ήταν σε ένα χωριό, ζούσε μια κοπέλα που την έλεγαν Ντέπη, μαζί με το παιδί της τη Μένη που ήταν τριών χρονών. Ο πατέρας της Μένη, ο Φώτης, δούλευε όλη την ημέρα με το φορτωτή του.

Η μαμά Ντέπη όλη την ημέρα έκανε δουλειές. Έπλενε, σιδέρωνε, καθάριζε, μαγείρευε, έπλενε τα πιάτα, σκούπιζε, σφουγγάριζε το πάτωμα και το βράδυ έπεφτε για ύπνο πολύ πολύ κουρασμένη.

Φυσικά είχε κι ένα  παιδί να προσέχει αφού ήταν πολύ μικρό ακόμα.

Μια μέρα όμως η μαμά Ντέπη δεν ήθελε πια να κάνει άλλο δουλειές.. Πήρε το κινητό της και κοίταζε..

Η μικρή Μένη έπαιζε με τα παιχνίδια της στον κήπο. Ήρθε όμως ένας λύκος μαύρος με φουντωτα αυτιά και μακριά ουρά και άρχισε να ουρλιάζει ΑουουουουουουΑουουουου....

Η μαμά της το άκουσε αυτό κι έτρεξε έξω, αλλά είδε το λύκο να παίρνει το παιδί της...

Έτρεξε να το σώσει αλλά δεν πρόλαβε.. Ο λύκος πήγε το παιδί στη φωλιά του.

Ευτυχώς ο μπαμπάς της Μένης γύρισε γρήγορα από τη δουλειά του και βρήκε τη γυναίκα του να κλαίει..

- Γιατί κλαις; την ρώτησε

- Ένας μαύρος λύκος με φουντωτά αυτιά και μακριά ουρά πήρε το παιδί μας.

- Πού πήγαν ;

- Προς το δάσος..

- Ανέβα στο φορτωτή γυναίκα να φύγουμε. Έχω δύο καθίσματα και δύο ζώνες, μη φοβάσαι!

Βρήκαν τη σπηλιά όπου ήταν η φωλιά του λύκου κι εκεί είχε φυλακίσει το παιδί τους. Ο λύκος πετάχτηκε έξω γιατί άκουσε κάτι και τί να δει.. Έναν φορτωτή με τους γονείς του μικρού κοριτσιού. Φοβήθηκε πολύ κι έτρεξε μακριά να σωθεί.

Τότε ο μπαμπάς μπήκε στη σπηλιά και βρήκε το παιδί του μέσα σε ένα κλουβί. Ευτυχώς το κλειδί είχε πέσει από το λύκο όταν έτρεξε να σωθεί. Άνοιξε λοιπόν και η μικρή Μένη πετάχτηκε έξω κι έπεσε στην αγκαλιά του μπαμπά της και της μαμάς της.

Από εδώ και πέρα  η Μένη δε θα παίζει μόνη της έξω στην αυλή και οι γονείς της θα την  προσέχουν  πιο πολύ και κάθε Σαββατοκύριακο θα πηγαίνουν βόλτες μήπως και βρουν εκείνο το λύκο που τους ξέφυγε για να τον πιάσουν και να τον βάλουν φυλακή.

Και έζησαν αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα...