Μια φορά  κι έναν καιρό, ήταν μια γλυκούλα, θαλάσσια χελώνα. Την έλεγαν Ηλέκτρα και ζούσε σε μια όμορφη ,ελληνική θάλασσα.

Πλησίαζε το  ζεστό  καλοκαιράκι.   Η Ηλέκτρα ήταν χαρούμενη! Ετοιμαζόταν να επιστρέψει στην παραλία όπου είχε γεννηθεί η ίδια. Εκεί θα έφτιαχνε τη φωλιά της και θα γεννούσε τα εκατό αυγά της !

Ακολούθησε το ένστικτό της, ταξίδεψε αρκετά και ένα ζεστό σούρουπο του Μαΐου έφτασε στην αγαπημένη της παραλία!

Δεν πρόλαβε όμως να ακουμπήσει το πτερύγιό της στη ζεστή άμμο …                Μια  δυσάρεστη  έκπληξη την περίμενε! Δεν πίστευε στα μάτια της ! Η  αγαπημένη της παραλία είχε γίνει ένας απέραντος σκουπιδότοπος!

Παντού ήταν σκορπισμένα σκουπίδια : σακούλες  πλαστικές και χάρτινες  , μπουκάλια  γυάλινα, πλαστικά  και μεταλλικά ,κουτάκια  μικρά και μεγάλα , ντενεκεδάκια , καλαμάκια, αποφάγια  …

Μέχρι κι ένα τεράστιο σκασμένο , πλαστικό σωσίβιο είδε ,  ένα κίτρινο βατραχοπέδιλο , μια ξεχασμένη παιδική μπάλα ,ένα κουβαδάκι και δυο φτυαράκια πλαστικά, παρατημένα δίπλα σε ένα τεράστιο κάστρο από άμμο …

-Τώρα, πού θα φτιάξω τη φωλιά μου ; Πού θα γεννήσω τα εκατό αυγά μου; σκέφτηκε και άρχισε να κλαίει δυνατά. 

Ήταν πολύ απογοητευμένη η Ηλέκτρα. 

       Έκλαιγε με αναφιλητά.                              

 Το φωτεινό φεγγάρι την  

κοίταζε από ψηλά σαστισμένο …

Το δυνατό κλάμα της Ηλέκτρας ξύπνησε έναν σοφό, γέρο γλάρο που κοιμόταν πάνω σε ένα ξερόκλαδο. Ο γλάρος πλησίασε τη λυπημένη χελώνα.

-Τι έπαθες καλή μου χελώνα;

-Ήρθα να φτιάξω τη φωλιά μου, να γεννήσω τα εκατό  αυγά μου..Μα δεν βρίσκω ανοιχτό δρόμο ,ούτε καθαρό μέρος …Παντού σκουπίδια!!! Τι θα απογίνουν τα μικρά μου ;

Ο σοφός γλάρος σκέφτηκε για λίγα λεπτά. Άνοιξε μετά τα μεγάλα, γέρικα φτερά του και πέταξε πάνω από τη θάλασσα…

Σε λίγο ο γλάρος επέστρεψε . Δεν ήταν όμως μόνος του ! Θαλασσοπούλια, καβούρια, αχινοί ήρθαν προς το μέρος της χελώνας .Τους είχε ειδοποιήσει ο σοφός γλάρος !

Τα ζώα άρχισαν να μαζεύουν τα σκουπίδια της παραλίας . Τα θαλασσοπούλια με τα ράμφη τους, τα καβούρια με τις δαγκάνες τους , οι αχινοί με τα μυτερά τους αγκάθια ..,

Όταν ο γερο-γλάρος έδωσε το σύνθημα , τα ζώα πήραν τα σκουπίδια και τα άφησαν στα σπίτια των ανθρώπων : στις αυλές τους, στα μπαλκόνια τους, στις πόρτες τους, στις ταράτσες τους …

Η Ηλέκτρα  τρισευτυχισμένη, βρήκε επιτέλους ένα  καθαρό, ήσυχο  μέρος και γέννησε τα εκατό αυγά της! 

Εκείνο τα βράδυ όλα τα ζώα ήταν χαρούμενα! Είχαν γίνει μια φοβερή ομάδα και είχαν βοηθήσει τη φίλη τους τη χελώνα.

Το φεγγάρι από ψηλά τα καμάρωνε    για το κατόρθωμά τους!

Το επόμενο πρωί μια άσχημη έκπληξη περίμενε τους   ανθρώπους :   Βρήκαν τα δικά τους σκουπίδια στα σπίτια τους .Όλα όσα πετούσαν στην παραλία είχαν γυρίσει με έναν παράξενο τρόπο πίσω,  σ΄΄   αυτούς!

Ξαφνικά  ένιωσαν άσχημα! Κατάλαβαν το λάθος τους και ντράπηκαν .

Η Γη είναι το σπίτι όλων μας ! Πρέπει όλοι να τη σεβόμαστε, να τη φροντίζουμε και να την προστατεύουμε!!!

Οι άνθρωποι δεν ξαναπέταξαν σκουπίδια στην παραλία! Προστάτεψαν τη φωλιά της Ηλέκτρας κι όλα τα ζώα της θάλασσας!

Κι έζησαν αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα, γράφοντας παραμύθια και περιμένοντας το γλυκό καλοκαιράκι !

Το παραμύθι αυτό                      δημιούργησαν οι μαθητές του Β1:

Λέντιο

Κωνσταντίνα

Άρτεμις

Σπύρος

Λίλα

Σταυρούλα

Πάρης

Ζωρζή

Βασιλική

Κωνσταντίνος

Ζένια

Κωνσταντίνος

Βασίλης

Ορέστης

Τζένη

Κωνσταντής

Χρίστος

με τη βοήθεια της δασκάλας τους,της κ.Μαρίας Μποζιονέλου