Γεια Τάμη! Τι κάνεις; Ναι νομίζω είναι τα σκουπίδια!

Γεια σου Μαρία! Τι  βρωμάει έτσι; Είναι τα σκουπίδια...   

Σε μια θάλασσα του μέλλοντος, τα ψαράκια μιλούσαν μεταξύ τους.

Γεια σου Σπύρο και Στέλιο! Τι κάνετε;

Δεν αντέχουμε με τόσα σκουπίδια δίπλα μας!

Δεν μπορούσαν να αντέξουν τόσα σκουπίδια!

Ονειρεύονταν έναν βυθό χωρίς σκουπίδια και μια ήρεμη ζωή.

Όμως δυστυχώς τα πράγματα ήταν πολύ άσχημα. Σκουπίδια παντού! Τα ψάρια θα δηλητηριάζονταν... Ήταν πολύ άδικο. Οι άνθρωποι δεν πρόσεχαν καθόλου τις θάλασσες!

Έχει λίγα σκουπίδια!

Έβαλαν ταμπέλες παντού... 

''ΜΗΝ ΠΕΤΑΤΕ ΣΚΟΥΠΙΔΙΑ ΣΤΙΣ ΘΑΛΑΣΣΕΣ!"

Ήταν το μήνυμα τους!

Μακάρι να τα μάζευε κάποιος!

Όμως συνεχιζόταν αυτή η άσχημη κατάσταση... Σκουπίδια παντού και δεν υπήρχε κάτι καθαρό για να φάνε...

Κάποια ψάρια πέθαναν και το κύμα τα έβγαλε έξω στην παραλία... Δίπλα τους ήταν και πολλά σκουπίδια!

Ωχ ένας άνθρωπος! Μήπως ήρθε για να μας κάνει κακό;

Μάλλον θα πετάξει και άλλα σκουπίδια...

Ένας άνθρωπος περνούσε και είδε τα νεκρά ψάρια και τα τόσα σκουπίδια. 

Μα τι γίνεται εδώ; Πόσα σκουπίδια υπάρχουν σε αυτή την παραλία; Και τόσα νεκρά ψάρια;

Κάποιος πρέπει να τα μαζέψει... Ας δοκιμάσω μόνος μου!

Τι ωραία που έγινε η παραλία μας και ο βυθός μας!

Και έτσι έγινε και άνθρωπος μάζεψε τα σκουπίδια.

Μπορούμε και εμείς να ζήσουμε σε καθαρά νερά και να μην δηλητηριαζόμαστε με τα σκουπίδια...

Και έτσι τα ψάρια έζησαν πολύ καλά στην καθαρή θάλασσα και εμείς καλύτερα...

 Τέλος...