Μια φορά κι έναν καιρό, το πλοίο του πειρατή Χαρούφη, του πιο πονηρού και επικινδύνου από τους πειρατές,   μόλις είχε φύγει από την Αλεξανδρούπολη και κατευθυνόταν προς τους Άγριους Ωκεανούς. Στο καράβι αυτό βρισκόταν το μπαουλάκι της νεράιδας Αλέξας ,   το μαγικό της ραβδάκι και το χρυσάφι του λαού της  που μόλις είχε κλέψει ο άγριος  πειρατής.

Ο Χαρούφης είχε πάντα μαζί του τον παπαγάλο του που ήταν κι αυτός πονηρός, τον ονόμαζε Καρφή και του είχε αναθέσει μια σπουδαία αποστολή, να προσέχει τους πολύτιμους θησαυρούς που είχε αρπάξει και φυλούσε κάτω  από το κρεβάτι του.

Η καλή νεράιδα Αλέξα ξεκίνησε από την πολιτεία της για να βρει τον κλέφτη του μπαούλου. Ο Καλός πειρατής , αυτό ήταν τ’ όνομά του φίλου της, δέχτηκε να την βοηθήσει με το δικό του καράβι. Μαζί της είχε πάντα την μαγική της πεταλούδα που της έδινε κουράγιο και ελπίδα.

Ο πειρατής Χαρούφης μαζί με τον παπαγάλο του προσπάθησαν πολλές φορές να ανοίξουν το μπαουλάκι αλλά δεν τα κατάφεραν. Δεν τα κατάφεραν, γιατί μόνο η νεράιδα μπορούσε, χρησιμοποιώντας λίγη από τη  χρυσόσκονη της και λέγοντας τα μαγικά της λόγια.

Η νεράιδα και ο Καλός πειρατής αφού πλησίασαν το πειρατόπλοιο έδωσαν μεγάλη μάχη πολλών ημερών , αλλά τελικά τα κατάφεραν να πάρουν πίσω το μπαουλάκι, το ραβδάκι και τον θησαυρό του λαού της. Γύρισαν πίσω γεμάτοι χαρά και έζησαν μαζί ευτυχισμένοι σε μια χώρα που οι άνθρωποι μόνο χαμογελούν και βοηθούν ο ένας τον άλλον.