Τα κείμενα στο βιβλίο της Κατερίνας Χαδουλού  διαμορφώθηκαν από τα νήπια του 7 Νηπιαγωγείου Χαϊδαρίου στα πλαίσια του Προγράμματος Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης                     << Συστήνομαι κι εγώ με τους 17 Βιώσιμους στόχους της Ανάπτυξης>>.

Μιά φορά κι έναν καιρό υπήρχε ένας βυθός...............

Ένας βυθός γεμάτος σκουπίδια. Πολύ βρόμικος...Θεοβρόμικος γιατί ήταν γεμάτος με σακούλες, κουτιά, μάσκες από τον κορονοϊό, καλαμάκια, κουτιά από χυμούς, πλαστικά ποτήρια....Το όνομά του ήταν ΣΚΟΥΠΙΔΑΚΙΑΣ

Όμως είχε και κοράλια, ψαράκια, όμορφα και λαμπερά κοχύλια κι ένα σπιτάκι από αχινό

Ποιανού ήταν άραγε; Σε αυτό το σπίτι ζούσε ο Η2 (υδρογόνο δύο)

Κάθε πρωί που ξυπνούσε έπινε το τσάι του, πότιζε τα φυτά του,έπαιρνε μια σακούλα κι ένα πιαστράκι σαν πηρούνι κι έβγαινε έξω στον μαγικό βυθό

Κάθε μέρα προσπαθούσε να μαζέψει τα σκουπίδια και να καθαρίσει τον βυθό. Μόνο αν καθάριζε θα μπορούσε να του δώσει νέο όνομα και να τον πει ΚΑΘΑΡΑΚΙΑ

Μάζευε και μάζευε και μάζευε.. Όμως αυτά ήταν ατελείωτα

Η προσπάθειά του έμοιαζε μάταιη. Τα αποτελέσματα δεν ήταν και τόσο καλά.Όσο αυτός μάζευε, τόσο πιο πολλά σκουπίδια κατέβαιναν  στον βυθό

ΧΙΛΙΑΔΕΣ σκουπίδια. Ο Η2 απελπιζόταν. Αυτός να μαζεύει και οι άλλοι να βρομίζουν τον υπέροχο βυθό του;

Έτσι λοιπόν μια μέρα αποφάσισε να φύγει....

Μάζεψε τα προσωπικά του αντικείμενα και εργαλεία, πήρε τα φυτά του και ξεκίνησε στεναχωρημένος...

ίσως για να βρει έναν άλλο βυθό πιο καθαρό και φιλόξενο από αυτόν που ζούσε. Έμοιαζε κλαμένος

Οι μέδουσες τον συνόδευαν στο ταξίδι του και τον χαιρετούσαν. Όμως αυτός ήταν πολύ σκεφτικός

Δυστυχώς όπου και να πήγαινε, όλος ο βυθός ήταν βρόμικος. Παντού σκουπίδια και βρομιές. Παντού η ίδια κατάσταση

Ο Η2 δεν έχασε καιρό. Άρπαξε την  απόχη του και συνέχισε το έργο του

Μάζευε και μάζευε και μάζευε δίχως τέλος. Ώσπου είδε μπροστά του ένα πλάσμα ίδιο με αυτόν.

Ίδιο με αυτόν αλλά με διαφορετικά ρούχα...  Τι έκπληξη .. κι αυτό το πλάσμα είχε διάφορα εργαλεία και καθάριζε τον βυθό. Μόνο το χρώμα των ρούχων ήταν διαφορετικό. Φορούσε μπλε.

Ρώτησε το όνομα του κι εκείνο απάντησε πως την λένε Όμικρον ή αλλιώς Οξυγόνο. Αμέσως κατάλαβαν πως μπορούσαν να ενωθούν γιατί είχαν τον ίδιο στόχο. Την ίδια σκέψη. Το ίδιο όνειρο. ΝΑ ΚΑΘΑΡΙΣΟΥΝ ΤΟΝ ΒΥΘΟ.

Κι αυτό έκαναν μαζί δίχως άλλη σκέψη

Αμέσως ένιωσαν συμπάθεια  ο ένας για τον άλλο. Ήξερε ο καθένας ότι δεν ήταν μόνος σε αυτή την προσπάθεια, αλλά είχε έναν φίλο, μια συντροφιά

Τώρα ήξεραν πως και οι δύο μαζί θα είναι πιο δυνατοί. Ήξεραν πως θα πετύχουν το στόχο τους

Με πολλή δουλειά και κόπο

Έτσι με πολλή δουλειά  και κόπο ο Η2 και η Ο συγκέντρωσαν τα σκουπίδια και βρήκαν έναν υπέροχο αχινόσπιτο για να ζήσουν μαζί αγαπημένοι και προσηλωμένοι στον στόχο τους. Για να ενωθούν σε Η2Ο

και ο βυθός έγινε επιτέλους ΚΑΘΑΡΑΚΙΑΣ