
Μια φορά και έναν καιρό ήταν ο Όσκαρ, ένα κουμπί που ζούσε πάνω σε μία άσπρη μπλούζα.
Μια μέρα έπεσε και βρέθηκε στον δρόμο, όπου τσούλησε, κατρακύλησε για να βρει καινούριους φίλους.
Είχε χρώμα κόκκινο.
Συνάντησε ένα κάστρο και ρώτησε τις κορυφές του, αν θα ήθελαν να γίνουν φίλοι.
Οι στέγες του κάστρου είπαν: "Όχι, γιατί εσύ είσαι κύκλος και εμείς είμαστε τρίγωνα."


Μετά πήγε στα παράθυρα και στις πόρτες του κάστρου.
Τους ρώτησε: "Μπορώ να παίξω μαζί σας;"
Οι πόρτες και τα παράθυρα του απάντησαν:
"Όχι, γιατί είσαι διαφορετικός ..εσύ
είσαι κύκλος και εμείς είμαστε τετράγωνα και
ορθογώνια."



Ο Όσκαρ άρχισε να κλαίει. Ένα κοριτσάκι τον πλησίασε και τον ρώτησε γιατί ήταν λυπημένος. Ο Όσκαρ απάντησε πως κλαίει επειδή δεν έχει φίλους.
Το κοριτσάκι τον ρώτησε αν θέλει να γίνουν φίλοι οι δυο τους και ο Όσκαρ είπε πως θα ήθελε. Γιατί είμαστε όλοι φίλοι..


Μία ιστορία εμπνευσμένη από το παραμύθι "Ένα κουμπί που το έλεγαν Όσκαρ" και γραμμένη από τους/τις μαθητές/τριες του 18ου Νηπιαγωγείου Αθηνών..
