Εμείς τα παιδιά του ολοήμερου αφιερώνουμε το παραμύθι μας στους γονείς μας, στις γιαγιάδες και τους παππούδες μας, στη κύρια Ραλλού, στους συμμαθητές και τους φίλους μας!



























Σε ένα άλλο δέντρο είχε πέσει από κάτω ένα μήλο, το βρήκε η Σταματίνα, ένα μικρό κοριτσάκι και το έτρωγε καθισμένη πάνω στα φθινοπωρινά φύλλα. Το σκιουράκι είχε κρυφτεί και έτρωγε. (Σταματίνα)
Μετά από λίγο εκεί που ήταν το κορίτσι, ήρθε μια αρκούδα που έψαχνε για φαγητό. Τρόμαξε όμως και έφυγε αμέσως γιατί η Σταματίνα της έκανε μια γκριμάτσα τρομακτική! Μα η Σταματίνα της έκανε μόνο ένα αστείο! Η αρκούδα όμως πήγε στη φωλιά της και κρύφτηκε. (Κάλλια)








Το σκιουράκι είχε κρυφτεί και έτρωγε το βελανίδι του. Αλλά όταν είδε την αρκούδα...(Ξένια)




Στεναχωρήθηκε που ήταν φοβισμένη και της πήγε φαγητό στη φωλιά της. (Ξένια)





Μετά από λίγο περνούσε ένα σκαντζόχοιρος από εκεί, όταν τους είδε, έκατσε και έφαγε μαζί τους το μήλο του! (Θεόδωρος)
















Και ενώ τα ζωάκια μας ξεκινούσαν να πάνε βόλτα, έπιασε μια δυνατή βροχή ξαφνικά!!! Ένας κεραυνός χτύπησε την αρκούδα και πονούσε πολύ η καημένη! (Γιάννης)





































Tα άλλα ζωάκια και το κοριτσάκι, έτρεξαν να βοηθήσουν την αρκούδα και αποφάσισαν να τα πάνε στον γιατρό να την κάνει καλά. (Δήμος)










Ευτυχώς ο γιατρός βοήθησε την αρκούδα και την έκανε καλά! Τώρα όλοι ήταν χαρούμενοι και ο γιατρός τους κέρασε ζεστή σοκολάτα που την ήπιαν όλοι μαζί! Έπρεπε όμως να επιστρέψουν στο δάσος! (Κάλλια)



















Ήταν φθινόπωρο, τα φύλλα έπεφταν από τα δέντρα, ήταν κόκκινα, κίτρινα, πορτοκαλί! Τα ζωάκια και η Σταματίνα όταν γύριζαν μάζεψαν μερικά φύλλα και ξυλαράκια για να φτιάξουν μια φωλιά. (Δήμος) Μάζεψαν φρούτα και καρπούς, μήλα, αχλάδια, ρόδια, κάστανα και βελανίδια για να τρώνε στη φωλιά τους. (Γιάννης & Λυδία)





























Μα είχαν περάσει πολλές ώρες και είχε νυχτώσει. Η παρέα μας φώναξε τις φίλες τους τις πυγολαμπίδες για να βρουν το δρόμο για το δάσος. (Κάλλια)




Οι πυγολαμπίδες ήρθαν αμέσως και τους φώτισαν τον δρόμο. Την επόμενη μέρα έφτιαξαν μια φωλιά και έμειναν όλοι μαζί για πάντα! (Κάλλια)




































Έζησαν όλοι μαζί στη φωλιά για πάντα, χαρούμενοι, ευτυχισμένοι και αγαπημένοι! (Σταματίνα)
Τα παιδιά κοιτώντας τις παρακάτω φθινοπωρινές εικόνες και συζητώντας για φθινοπωρινούς ήχους έφτιαξαν αυτή την ιστορία!

