Υπήρχε κάποτε μια πόλη στην οποία ζούσαν άνθρωποι που ήταν γκρινιάρηδες και κατσούφηδες. Όλη μέρα δούλευαν και γκρίνιαζαν, γκρίνιαζαν και δούλευαν.                ,

,

Τα παιδιά τους ήταν κι αυτά γκρινιάρικα και κατσούφικα. Πήγαιναν στο σχολείο το πρωί γκρινιάζοντας και γυρνούσαν το μεσημέρι στο σπίτι κατσούφικα. Χαμόγελο δεν άνθισε ποτέ στα χείλη τους.

Στην πόλη αυτή ζούσε κι ο Γιαννάκης ένα γκρινιάρικο και κατσούφικο παιδί. Οι γονείς του όλη μέρα δούλευαν γι' αυτό ο Γιαννάκης όταν γύριζε από το σχολείο 

καθόταν στην αυλή του σπιτιού του κάτω από μια πορτοκαλιά και έπαιζε φυσαρμόνικα. Γύρω του μαζεύονταν κάμποσα πουλιά, σπουργίτια , κοτσύφια, κοκκινολαίμηδες, την Άνοιξη και το Καλοκαίρι έρχονταν και χελιδόνια και κελαηδούσαν. Ο Γιαννάκης τις ώρες αυτές χαμογελούσε.

Μια μέρα τα πουλιά δεν ήρθαν στην αυλή του Γιαννάκη. Δεν ήρθαν ούτε και την επόμενη μέρα ούτε και καμιά άλλη μέρα. Ο Γιαννάκης στεναχωρήθηκε και από τη στεναχώρια του αρρώστησε βαριά. Κανένας γιατρός δεν μπορούσε να γιατρέψει το Γιαννάκη. 

Το φάρμακο  για να γίνει καλά ήταν να έρθουν πίσω τα πουλιά.

Τα πουλιά… μα που είχαν πάει τα πουλιά και γιατί έφυγαν μακριά;

Ποιος θα καταφέρει να βρει και να φέρει πίσω τα πουλιά;

Τα παιδιά θα είναι αυτά που πρέπει να βρουν και να φέρουν πίσω τα πουλιά.

 Η απόφαση πάρθηκε στο δημαρχείο μπροστά.

Όλα τα παιδιά μαζί αποφάσισαν τι θα έπρεπε να πάρουν μαζί τους.

Οι ιδέες έπεφταν βροχή.

-Να πάρουμε νερό.

-Να πάρουμε φαγητό.

-Να πάρουμε φακούς.

-Να πάρουμε ψίχουλα και σπόρους για τα πουλιά.

-Να πάρουμε τη φυσαρμόνικα του Γιαννάκη.

-Να πάρουμε το φλάουτο του Τάκη και την κιθάρα του Κωστάκη.

-Να πάρουμε τα κουδουνάκια και τις σφυρίχτρες.

-Να πάρουμε και το βιολί της Μαρίας.

Την επόμενη μέρα όλα ήταν έτοιμα και η αποστολή ξεκίνησε τραγουδώντας.

Μπροστά πήγαιναν τα πιο μεγάλα παιδιά παίζοντας κιθάρα, φλάουτο και φυσαρμόνικα. Πίσω τα πιο μικρά παιδιά κρατούσαν τα κουδουνάκια, τις σφυρίχτρες, τα ψίχουλα και τους σπόρους.

Τα παιδιά ήταν χαρούμενα και σίγουρα ότι με τη μουσική τους θα φέρουν πίσω τα πουλιά.

Θ' ακούσουν όμως τα πουλιά το τραγούδι τους;

Όταν κουράζονταν τα παιδιά που έπαιζαν κιθάρα, φλάουτο και φυσαρμόνικα σταματούσαν και συνέχιζαν τα παιδιά με τα κουδουνάκια και τις σφυρίχτρες. 

Και να! Από τα δεξιά  φάνηκαν να έρχονται πουλιά!

-Το θαύμα έγινε παιδιά!

-Εμφανιστήκαν τα πουλιά!

-Ρίξτε τους σπόρους και τα ψίχουλα παιδιά!

-Θα μας ακολουθήσουν τα πουλιά;

- Μην σταματά η μουσική κι ας ξεκινήσουμε σιγά – σιγά.

Μέχρι το βράδυ τα παιδιά ήταν στην πόλη τους ξανά!

Μαζί τους γύρισαν και τα πουλιά!

Τα κατάφεραν τα παιδιά και έφεραν πίσω τα πουλιά!

Γέλιο, τραγούδι, και χαρά έφεραν πίσω τα πουλιά και αυτά δεν έφυγαν ποτέ ξανά.

        Τ Ε Λ Ο Σ