Μια φορά και έναν καιρό ήταν ένας Νίντζα, που ήξερε κουνγκ φου και με τα χέρια του μπορούσε να σπάσει ένα ξύλο που ήταν πολύ χοντρό.

Μία μέρα ξύπνησε και δεν μπορούσε να σπάσει το ξύλο και ήταν λυπημένος.

Πήγε λοιπόν να βρει ένα φίλο του, τον κάστορα για να τον βοηθήσει.

Είπε στο φίλο του τον Θάνο, τον κάστορα το πρόβλημά του και εκείνος τον βοήθησε για να το σπάσουν μαζί.

Όμως δεν τα κατάφεραν και πήραν τηλέφωνο έναν άλλο τους φίλο τον Άρη, το ποντίκι. Ο Άρης ήρθε γρήγορα για να βοηθήσει τον Νίντζα και τον Θάνο, τον κάστορα. Πήγανε να σπάσουν το ξύλο αλλά δεν το σπάσανε τελικά. 

Μετά πήραν τηλέφωνο τον φίλο τους, τον Κωνσταντίνο που ήταν ελέφαντας  και έτρωγε κοντοσούβλι. 

Η δουλειά του ήταν να σπάζει ξύλα!

Ήρθε ο ελέφαντας, αλλά και πάλι δεν μπορούσαν να σπάσουν το ξύλο.

Τότε ήρθε μία πλούσια κοπέλα, η  Σοφία και τους έδωσε πολλά λεφτά και αγόρασαν ένα γιγάντιο σπαθί για να κόψουν το ξύλο.

Όταν όμως πήγαν με το σπαθί να κόψουν ένα δέντρο, δεν τα κατάφεραν. Το σπαθί δεν δούλεψε ξανά, γιατί είχε σπάσει λίγο η μύτη του.

Τότε πήραν τηλέφωνο τον Άιρον Μαν και του ζήτησαν να σπάσει το δέντρο με το λέιζερ και εκείνος τους βοήθησε.

Μετά, όλοι οι φίλοι  πήραν ένα πριόνι να κόψουν τον κορμό του δέντρου.

Έκοψαν τον κορμό του δέντρου σε κομμάτια για να ανάψουν φωτιά.

Στο τέλος ανάψανε τη φωτιά και ψήσανε το κοντοσούβλι. 

Κάτσανε όλοι μαζί στο τραπέζι και φάγανε, μα πιο πολύ έφαγε ο ελέφαντας!

Και έζησαν αυτοί καλά και εμείς καλύτερα.

                              ΤΕΛΟΣ