


Γεια σας. Είμαι ο γκρίζος Λύκος του Ευτυχισμένου Δάσους και θα σας πω την ιστορία του. Μου την είπε ο παππούς μου:
Μια φορά κι έναν καιρό ήταν εδώ το χαρούμενο δάσος πάνω στο βουνό.Τα ζωάκια ήταν ευτυχισμένα και χαιρόταν την Άνοιξη. Ζούσαν μια ωραία ζωή.


Μία μέρα ήρθε μία οικογένεια στο δάσος. Χάρηκαν όλοι μαζί την ομορφιά και τον καθαρό αέρα. Έπαιξαν πολύ και πεινούσαν. Άναψαν τότε φωτιά για να ψήσουν λουκάνικα να φάνε. Όταν τελείωσαν είχε νυχτώσει.Έπρεπε να φύγουν. Γρήγορα μάζεψαν και έφυγαν χωρίς να προσέξουν πως η φωτιά έκαιγε λίγο ακόμη!


Δύο λαγουδάκια πρόλαβαν να δουν τη φωτιά να μεγαλώνει πάλι. Οι πευκοβελόνες και τα ξερά κλαδάκια που ήταν στο χώμα άρχισαν να πετάνε σπίθες παντού. Κλαδιά άρχισαν να καίγονται.
Τρομαγμένα έτρεξαν στη σοφή κουκουβάγια. Εκείνη θα τους έλεγε τι να κάνουν .


Τα ζωάκια άρχισαν να τρέχουν φοβισμένα. Η φωτιά τα κυνηγουσε. Έτρεχε τόσο γρήγορα! Η κουκουβάγια τους φώναζε:
Βιαστείτε! Να βοηθήσετε τους παππούδες και τα μωρά! Μη μείνει κανείς. Η φωτιά είναι καταστροφή. Καιγόμαστε!


Τα ζωάκια έτρεχαν τρομαγμένα. Κάποια δεν πρόλαβαν να φύγουν. Κάποια πουλάκια έχασαν τα αβγά τους και τα μωράκια τους.
Έψαχναν ένα άλλο δάσος να φτιάξουν τις φωλιές τους. Ταξίδεψαν μακριά. Κινδύνεψαν στους δρόμους των ανθρώπων.Χάθηκαν πολλά στο δρόμο. Μετά βρήκαν ένα καινούριο δάσος, έκαναν καινούριους φίλους, σπίτια και οικογένειες.


Μία μέρα που είχε σβήσει η φωτιά άνθρωποι που αγαπούσαν τα δάσος και τα ζωάκια αποφάσισαν να το ζωντανέψουν ξανά. Έκαναν αναδάσωση και έγιναν οι φύλακες του "Ευτυχισμένου δάσους".
Το αγαπούσαν και το φρόντιζαν. Μία πεταλούδα τους είδε και έτρεξε να το πει στα ζωάκια του.
Δεν το ξέχασαν. Πάντα θυμόταν το δικό τους δάσος. Μιλούσαν για τη ζωή σε αυτό στα παιδιά τους και στους φίλους τους.


Πέρασε πολύς καιρός μέχρι να ζωντανέψει το δάσος πάλι. Τα ζωάκια που τους είχε λείψει άρχισαν να γυρνάνε πίσω. Πρώτα γύρισαν τα πουλάκια.Έκαναν φωλιές στα καινούρια δέντρα.
Μετά ήρθαν τα σαλιγκάρια, τα μυρμηγκια και όλα τα έντομα. Στο τέλος γέμισε ζωάκια, δέντρα, θάμνους, καρπούς και αγριολούλουδα.
Έγινε πάλι το "Ευτυχισμένο δάσος"


Άνθρωποι και ζώα έκαναν κάθε χρόνο μία γιορτή για το δάσος που ξαναζωντάνεψε.
Τη μέρα που έγινε η πυρκαγιά θα τη θυμούνται. Όλοι προσέχουν τώρα το δάσος γιατί δίνει σε όλους χαρά και ζωή.
Τα παιδιά και τα μικρά ζωάκια έγιναν οι καλύτεροι φρουροί του δάσους.
Έτσι μέχρι σημερα που είμαι εγώ γέρος
δεν κάηκε ξανά.

