Μια φορά και έναν καιρό ...................

ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΣΑΝΤΟΜΕΡΙΟΥ

Μια φορά κι έναν καιρό, ο Ήλιος βαρέθηκε να καίει και να ζεσταίνει τους ανθρώπους. Ήθελε να ξεκουραστεί και να παίξει, αλλά αυτοί τον ήθελαν πάντα ψηλά στον ουρανό.

"Αφήστε με ήσυχο!" φώναξε ο Ήλιος μια μέρα. "Θέλω να κρυφτώ!"

Και όντως, κρύφτηκε πίσω από ένα πυκνό σύννεφο.

Ξαφνικά, ο κόσμος σκοτείνιασε. Τα λουλούδια μαράθηκαν, τα πουλιά σταμάτησαν να κελαηδούν, και οι άνθρωποι έτρεμαν από το κρύo.

"Βγες έξω, Ήλιε!" φώναζαν. "Μας λείπεις!"

Ο Ήλιος άκουγε τα παρακάλια τους, αλλά δεν ήθελε να βγει. Ήταν θυμωμένος.

Τότε, ένα μικρό κορίτσι, η Αθηνά είχε μια ιδέα. Έφτιαξε μια ζωγραφιά με τον Ήλιο, γεμάτη με χρώματα και χαρά.

"Κοίτα, Ήλιε!" του φώναξε. "Αυτό είναι ένα δώρο για σένα. Αν βγεις έξω, θα σου το δώσω.

Ο Ήλιος συγκινήθηκε από το δώρο της Αθηνάς. Κατάλαβε ότι οι άνθρωποι τον αγαπούσαν πραγματικά.

.

Βγήκε από το σύννεφο και έλαμψε πιο λαμπερά από ποτέ

Από τότε, ο Ήλιος δεν ξαναθύμωσε ποτέ. Ήξερε ότι οι άνθρωποι τον χρειάζονταν και αυτός τους χρειαζόταν. Και έτσι, έλαμπε κάθε μέρα, ζεσταίνοντας τη Γη και φέρνοντας χαρά σε όλους.

     ΤΕΛΟΣ