Μια φορά κι έναν καιρό   ήταν  ένα ξύλινο αγόρι που το έλεγαν Πινόκιο! Στο Πινόκιο άρεσαν πολύ οι ζαβολιές, οι περιπέτειες και καθόλου το σχολείο. Μια μέρα, μετά από πολλές βόλτες και ζαβολιές γύρισε σπίτι αργά το απόγευμα και δεν βρήκε εκεί τον μπαμπά του τον Τζεπέτο να τον περιμένει, αφού εκείνος είχε βγει για να τον ψάξει από την ανησυχία του. Άλλο που δεν ήθελε ο Πινόκιο, μια ακόμη περιπέτεια γι’ αυτόν! Έτσι, αφού σκέφτηκε ότι

μπορεί να έχει πάει για ψάρεμα, 

κλέβει μια βάρκα απ’ το λιμάνι 

και βγαίνει στη θάλασσα για να

τον βρει. Για κακή του τύχη, 

βρίσκεται μπροστά στο πειρατικό 

πλοίο του κακού και πονηρού 

πειρατή Κάπτεν Χουκ! 

Ο Κάπτεν Χουκ εδώ και καιρό ταξίδευε στις θάλασσες ψάχνοντας  ένα πολύτιμο θησαυρό, μια μαγική άρπα που μπορούσε να πραγματοποιήσει όλες του τις επιθυμίες. Βλέποντας το μικρό ξύλινο αγόρι στη θάλασσα δεν έχασε την ευκαιρία και μάζεψε τον Πινόκιο στο πλοίο του. Ο Κάπτεν Χουκ είχε ακούσει ένα μύθο που έλεγε πως η άρπα βρισκόταν στο παλάτι μιας γοργόνας, της βασίλισσας του βυθού. Πώς όμως να φτάσει μέχρι εκεί και να κλέψει την άρπα; Έτσι ο πονηρός Κάπτεν Χουκ σκέφτεται να ξεγελάσει το ξύλινο αγόρι και να στείλει αυτό να του φέρει τη μαγική άρπα. «Πινόκιο, με τη μαγική άρπα μπορώ να σε κάνω αληθινό αγόρι! Πήγαινε να τη βρεις και να μου τη φέρεις και ‘γω θα σε κάνω αμέσως άνθρωπο σαν όλους τους άλλους!», είπε ο Κάπτεν  Χουκ. Όντως ο Πινόκιο ήθελε πολύ να γίνει αληθινό αγόρι και χωρίς να το σκεφτεί πήδηξε στη θάλασσα. 

Πινόκιο, μπορώ να σε κάνω αληθινό αγόρι! 

  Όσο κολυμπούσε ο Πινόκιο όλο και πιο βαθιά στο βασίλειο του βυθού, σκεφτόταν με τι τρόπο θα καταφέρει να πάρει τη μαγική άρπα. Ξαφνικά του έρχεται μια ιδέα, να ανταλλάξει το διαμάντι που του είχε χαρίσει 

η νεράιδα νονά του, για να τον βοηθά με τις μαγικές του ιδιότητες, 

                  όταν αντιμετωπίζει προβλήματα, με τη μαγική άρπα.

                       Θα δεχόταν όμως η γοργόνα αυτή την ανταλλαγή; 

  Η γοργόνα υποδέχτηκε με χαρά τον Πινόκιο στο παλάτι της. «Πινόκιο, ο Κάπτεν Χουκ σε ξεγέλασε αγόρι μου! Θέλει τη μαγική μου άρπα για τον εαυτό του. Χρόνια τώρα την ψάχνει και προσπαθεί να μου την κλέψει!», του λέει η γοργόνα, που ήταν πολύ καλή και γλυκιά μαζί του. «Και τώρα τι θα κάνω, καλή μου γοργόνα; Ποτέ δεν θα γίνω αληθινό αγόρι!» και ένα δάκρυ κυλάει από τα μάτια του Πινόκιο. «Μην κλαις αγόρι μου, εγώ θα σε μεταμορφώσω σε αληθινό αγόρι, θα παίξω την άρπα μου για σένα και δεν θέλω να μου δώσεις το διαμάντι σου,

μόνο να μου υποσχεθείς

ότι δεν θα ξανά εμπιστευτείς 

κάποιον που δεν ξέρεις και δεν

 θα ξανά μπλέξεις σε μπελάδες!»

  Ο Πινόκιο υποσχέθηκε στη γοργόνα πως θα είναι πιο προσεκτικός από δω και πέρα και εκείνη έπαιξε με τη μαγική της άρπα μια υπέροχη μελωδία, που μεταμόρφωσε τον Πινόκιο σ’ ένα πραγματικό αγόρι. «Τώρα Πινόκιο, που είσαι πια αγόρι, θα πρέπει να σε βοηθήσω να ανέβεις 

στην επιφάνεια της θάλασσας. Να με κρατάς απ' το χέρι για να μπορείς να αναπνεύσεις»,

 λέει η γοργόνα και δείχνει άλλη μια φορά την καλοσύνη της.  

«Καλέ μου Πινόκιο, έχω καλέσει τους φίλους μου, να σε βοηθήσουν από δω και πέρα, για να γυρίσεις

 στο σπίτι σου, στη στεριά. Να προσέχεις! Μου το έχεις υποσχεθεί!», λέει η γοργόνα και βουτά στα βαθιά νερά. Ο Πινόκιο βλέπει στον ουρανό κάτι απίστευτο! Ήταν οι φίλοι της γοργόνας , ο Αλαντίν, 

ο παπουτσωμένος γάτος, η Χιονάτη, όλοι πάνω στο μαγικό χαλί του Αλαντίν! 

Με ένα σάλτο ο Πινόκιο πηδά πάνω στο ιπτάμενο χαλί, ενθουσιασμένος   και χαρούμενος που θα γυρίσει επιτέλους σπίτι του και με τέτοιο τρόπο.  «Πόσο τυχερός είμαι που γνώρισα τη γοργόνα και τους φίλους της!», σκέφτεται! « Όμως, ώρα να γίνω πιο υπεύθυνος, όπως της υποσχέθηκα!» Και ζήσανε αυτοί καλά και εμείς καλύτερα... και ο Χουκ χειρότερα!