Σε ένα δάσος υπήρχε ένα ψηλό καταπράσινο δέντρο με χοντρά κλαδιά όπου κάθονταν τα πουλιά και έλεγαν τα τραγούδια τους. 

Το δέντρο ήταν χαρούμενο και μοιράστηκε έναν ξεχωριστό δεσμό με ένα μικρό αγόρι. Το αγόρι επισκεπτόταν το δέντρο καθημερινά. έπαιζε μαζί του κρυφτό, έτρωγε τα μήλα του και έκανε κούνια στα κλαδιά του. Οι δυο τους συζητούσαν, γελούσαν και μοιράζονταν τις σκέψεις. τις εμπειρίες και τις ιδέες τους.

Τα χρόνια πέρασαν και το παιδί μεγάλωσε. Έκανε νέους φίλους και δεν επισκεπτόταν το δέντρο συχνά. Έτσι, το δέντρο έμεινε μόνο, περιμένοντας το αγόρι να γυρίσει. Μια μέρα, το αγόρι επέστρεψε και το δέντρο ήταν χαρούμενο και πάλι. Προσκάλεσε το αγόρι να φάει μήλα και να κάνει κούνια στα κλαδιά του. Ωστόσο το αγόρι είχε μεγαλώσει γι αυτά και φαινόταν να το απασχολεί κάτι άλλο. Καθώς συζητούσαν, το αγόρι έλεγε στο δέντρο πως χρειαζόταν χρήματα για να είναι ευτυχισμένο. Το δέντρο επειδή δεν ήθελε να στεναχωριέται ο φίλος του, του πρόσφερε τα μήλα του για να τα πουλήσει και να πάρει τα χρήματα που επιθυμούσε. Το αγόρι ενθουσιάστηκε, πήρε τα μήλα κι έφυγε χαρούμενο. 

Οι μέρες κυλούσαν και το δέντρο περίμενε υπομονετικά το αγόρι. Μια μέρα, κάποιος περνώντας από το δάσος πέταξε ένα αναμμένο τσιγάρο και το δάσος πήρε φωτιά.

Μόλις το έμαθε το αγόρι, έτρεξε αμέσως στο δάσος για να βοηθήσει. Όταν έφτασε εκεί ένιωσε λύπη καθώς βρήκε το δέντρο μισοκαμμένο. Αμέσως, έτρεξε σε μια πηγή που βρισκόταν εκεί κοντά, άρπαξε ένα κουβά και ρίχνοντας του μπόλικο νερό κατάφερε να το σώσει. Μετά από κάποιες μέρες η φωτιά στο δάσος έσβησε αλλά ένα μέρος από το καταπράσινο δάσος καταστράφηκε.

Το αγόρι χάρηκε που έσωσε το φίλο του και τον επισκεπτόταν καθημερινά. Το πότιζε, του έκοψε τα καμμένα κλαδιά και του έκανε παρέα. Κοιτάζοντας γύρω του την καταστροφή, αποφάσισε να βρει κι άλλους ανθρώπους που ήθελαν να βοηθήσουν και φύτεψε κι άλλα δέντρα. Έτσι, δημιουργήθηκε μια ομάδα που φύτεψε καινούρια δέντρα στο δάσος και τα φρόντιζε. Μετά από χρόνια, το δάσος έγινε και πάλι ζωντανό. Το δέντρο κοιτώντας γύρω του ένιωθε πολύ περήφανο για το αγόρι και όλα όσα είχε προσφέρει στο σπίτι του, το δάσος.  

Την παραπάνω ιστορία έγραψαν οι μαθητές και οι μαθήτριες της Δ΄ τάξης του Δημοτικού Σχολείου Φιλώτα, εμπνεόμενοι από το δημοφιλές βιβλίο " Το δέντρο που έδινε" (Shel Silverstein), συμμετέχοντας στη δράση "Διαβάζουμε μαζί" με αφορμή την Παγκόσμια ημέρα παιδικού βιβλίου (2 Απριλίου 2025).