Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ένα δάσος που δεν το πρόσεχε κανείς! Τότε λέει ο πλάτανος στα άλλα δέντρα: 

Γιατί το  δικό μας δάσος να έχει σκουπίδια;

Την επόμενη μέρα ήρθε ένα παιδί που το λέγανε Χρήστο. Ξαφνικά χωρίς κανένα λόγο πέταξε ένα μπουκάλι στον πλάτανο και τον χτύπησε στο μάτι!

Αουου.....

Ο πλάτανος πόνεσε πολύ αλλά ο Χρήστος άρχισε να γελάει...

χαχαχαχαχα..

Μόλις ο Χρήστος έφυγε ο πλάτανος άρχισε να κλαιει.

Κλαίω γιατί το δάσος είναι βρώμικο!

Γιατί κλαις πλάτανε;

Μετά από λίγες μέρες πέρασαν κάποια παιδιά, και είδαν πόσο βρώμικο ήταν το δάσος. 

Πω πω βρωμιά!! Ας καθαρίσουμε αυτο το δάσος!

Τα παιδιά άρχισαν να καθαρίζουν το δάσος. Πήγαιναν εκεί κάθε μέρα και αυτή η δουλειά τους πήρε περίπου ένα μήνα. 

Άρχισαν να καθαρίζουν το δάσος και αυτή η δουλειά τους πήρε ένα μήνα.

Όταν τελείωσαν χάρηκαν πάρα πολύ που το δάσος έγινε καθαρό και επέστρεψαν σ' αυτό τα πουλιά και τα ζώα..

Λίγες μέρες μετά πέρασε ο Χρήστος, είδε το δάσος καθαρό και έμεινε με το στόμα ανοιχτό. Τότε κατάλαβε το λάθος του και ζήτησε συγνώμη από τον πλάτανο.  

Σου ζητώ συγνώμη που μόλυνα το δάσος και σε χτύπησα!

Ο πλάτανος χάρηκε και από τότε το δάσος έγινε πάρκο.

Από τότε όλα τα παιδιά έπαιζαν χαρούμενα.