Μια φορά κι έναν καιρό, σε μια χαρούμενη πόλη, ζούσε ένα παιδί που το έλεγαν Λάμπρο.
 Tου άρεσε πολύ να ζωγραφίζει , να παίζει παιχνίδια στο τάμπλετ και να βλέπει παιδικά βίντεο στο διαδίκτυο.

Μια μέρα, ενώ έπαιζε το αγαπημένο του παιχνίδι, εμφανίστηκε στην οθόνη ένα μήνυμα:

«Γεια σου! Πώς σε λένε; Θέλεις να γίνουμε φίλοι;»

Ο Λάμπρος σταμάτησε. Θυμήθηκε τι του είχε πει η μαμά του:

  «Στο διαδίκτυο δε μιλάμε ποτέ με αγνώστους.»

Έτσι, δεν απάντησε και κάλεσε αμέσως τη μαμά του.
 Η μαμά χαμογέλασε και του είπε:

«Μπράβο, Λάμπρο! Έκανες το σωστό.»

Λίγο αργότερα, ο Λάμπρος πάτησε κατά λάθος ένα κουμπί και εμφανίστηκε μια εικόνα που τον τρόμαξε.
 Η καρδιά του χτύπησε δυνατά.

Αλλά ο Λάμπρος ήξερε τι να κάνει.
Έκλεισε την οθόνη και φώναξε

 τον μπαμπά του. 

«Όταν κάτι με φοβίζει, 

ζητάω βοήθεια από τους γονείς μου»,

 σκέφτηκε.

Την επόμενη μέρα στο σχολείο, η δασκάλα ρώτησε:
— Ποιος ξέρει πώς χρησιμοποιούμε το διαδίκτυο με ασφάλεια;

Ο Λάμπρος σήκωσε το χέρι του 

και είπε:
— Δε δίνουμε το όνομά μας,

δε μιλάμε με αγνώστους και

 ζητάμε βοήθεια από τους μεγάλους!

Όλοι οι συμμαθητές χειροκρότησαν!
 Η δασκάλα του έδωσε ένα μετάλλιο που έγραφε:

«Ήρωας του Ασφαλούς Διαδικτύου»

Από εκείνη τη μέρα, ο Λάμπρος δεν ήταν μόνο καλός στα μαθήματα και στα παιχνίδια…
ήταν και ήρωας στην ασφάλεια!

«Οι 5 Κανόνες του Ασφαλούς Διαδικτύου»

Παιδιά θυμηθείτε....

1.  Δε μιλάω με αγνώστους

2.  Δε δίνω σε άλλους τα προσωπικά μου στοιχεία (ονοματεπώνυμο, τηλέφωνο, διεύθυνση κατοικίας, κωδικούς)!

3.  Ζητάω βοήθεια από κάποιον μεγάλο που γνωρίζω!

4.  Κλείνω ό,τι με τρομάζει ή με κάνει να νιώσω άβολα!

5. Μην ξεχνάς τον βασικότερο κανόνα:

Δεν περνάω πολλές ώρες στον υπολογιστή. 

«ΚΛΕΙΝΩ ΤΗΝ ΟΘΟΝΗ!

ΞΕΚΟΥΡΑΖΩ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΜΟΥ!

ΠΑΙΖΩ ΣΤΗΝ ΑΥΛΗ ΜΕ ΦΙΛΟΥΣ! »