Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ένα αγόρι, ο Φαέθοντας, ο πατέρας του ήταν ο Ήλιος, ο λαμπερός θεός που φώτιζε τη Γη.

Μία μέρα να πάει να συναντήσει τον πατέρα του. Όταν έφτασε στο χρυσό παλάτι, ο Ήλιος τον αγκάλιασε .Ο Φαέθοντας χάρηκε πολύ, αλλά ζήτησε κάτι δύσκολο: να οδηγήσει το άρμα του Ήλιου στον ουρανό.

Ο Ήλιος προσπάθησε να τον αποτρέψει, γιατί ήξερε πως ήταν επικίνδυνο. Όμως ο Φαέθοντας επέμενε. Έτσι, πήρε το άρμα και ξεκίνησε το ταξίδι του στον ουρανό.

Στην αρχή όλα φαίνονταν όμορφα. Όμως τα άλογα ήταν δυνατά και ο Φαέθοντας δεν μπορούσε να ελέγξει. Το άρμα ανέβαινε πολύ ψηλά και μετά κατέβαινε πολύ χαμηλά. Η Γη άλλοτε πάγωνε και άλλοτε καιγόταν!

Οι άνθρωποι φοβήθηκαν. Τότε ο Δίας, για να σώσει τον κόσμο, έριξε έναν κεραυνό και σταμάτησε το άρμα.

Έτσι τελείωσε το ταξίδι του Φαέθοντα. Ο μύθος μας θυμίζει ότι πρέπει να ακούμε τις συμβουλές των μεγάλων και να μην παίρνουμε αποφάσεις που δεν μπορούμε να διαχειριστούμε.