Μια φορά και ένα καιρό, ο ήλιος αποφάσισε να βγει βόλτα στη γειτονιά μας. Πέρασε μέσα από τα σύννεφα και κοίταξε κάτω να δει τι γίνεται στη γη...

Είδε παιδιά να κάνουν ποδήλατο στην εξοχή, να γελούν και να τρέχουν.

 Λίγο πιο πέρα, άλλα παιδιά έπαιζαν μπάλα ενώ στην παιδική χαρά κάποια έκαναν κούνια και γλιστρούσαν στην τσουλήθρα χαρούμενα.

Είδε πολύχρωμα λουλούδια να ανθίζουν και χορταράκια να μεγαλώνουν.

 Στα χωράφια τα δέντρα ήταν ανθισμένα και ανάμεσα τους αγγουράκια και ντομάτες φυτεμένα από τους γεωργούς. 

 Είδε πεταλούδες να ανοίγουν τα φτερά τους και να πετούν!  Μέλισσες, χελιδόνια και άλλα πουλιά... Ενώ στη γη, πασχαλίτσες και ζουζούνια έκαναν την βόλτα τους.

Είδε σπίτια με ανοιχτά παράθυρα και όμορφες κουρτίνες.  Τις Νοικοκυρές να ποτίζουν και να φροντίζουν τις γλάστρες τους με τα λουλούδια. 

Ξάφνου μια μέλισσα πλησίασε τον Ήλιο και του είπε:

" Ήλιε μου φωτεινέ που φωτίζεις τα παιδιά και ανθίζεις τα λουλούδια κατέβα στη μικρή μου αγκαλιά, κατέβα να σε αγκαλιάσουμε και όλοι μαζί να διασκεδάσουμε!" 

Και ο ήλιος απάντησε γλυκά: 

" Δεν μπορώ να κατεβώ πιο χαμηλά, φοβάμαι πως θα σας κάψω με τη φωτιά μου.Γι΄αυτό σας στέλνω τις χρυσές ακτίνες μου να σας φωτίζουν και να ζεσταίνουν κάθε μέρα!"

Και κάπως έτσι ο ήλιος δημιούργησε αυτή την μαγική εποχή που λέγεται Άνοιξη!

 Για να γεμίζει η γη χρώματα, λουλούδια και χαμόγελα.

Φώναξε τότε όλα τα πλάσματα της γης και τους είπε:      "Ελάτε όλοι να χορέψουμε μαζί, ήρθε η Άνοιξη , 

     η πιο μεγάλη γιορτή στη γη!"

 Τότε ένα τραγούδι ακούστηκε από τον ουρανό!