Συγγραφέας : Μάνος Δούλιας
Το βιβλίο μας είναι αφιερωμένο σε όλα τα ζωάκια , μικρά και μεγάλα, άγρια και ήμερα, με φτερά ή χωρίς, όμορφα ή ιδιαίτερα.....
Εικονογράφοι : Ολοήμερα τμήματα 4ου
Νηπιαγωγείου Θήβας
Μια φορά κι έναν καιρό, μέσα σε ένα καταπράσινο δάσος, εκεί που τα δέντρα ψιθύριζαν με τον άνεμο και τα λουλούδια χόρευαν στο φως του ήλιου, ζούσαν πολλά μικρά και αγαπημένα ζωάκια.
Κάθε πρωί, πριν ακόμη ξυπνήσει ο ήλιος καλά καλά, το μικρό πουλάκι, ο Τσιπ-Τσιπ, άνοιγε τα φτερά του και πετούσε από κλαδί σε κλαδί. Με το γλυκό του κελάηδισμα ξυπνούσε όλο το δάσος.
Λίγο πιο πέρα, ο σκύλος ο Μπρούνο έτρεχε χαρούμενος πάνω στο χορτάρι, κουνώντας την ουρά του και γαβγίζοντας παιχνιδιάρικα.
Κοντά στη μεγάλη βελανιδιά, η γάτα η Μιμή τεντωνόταν νωχελικά και πλησίαζε τα άλλα ζωάκια για μια ζεστή αγκαλιά.
Όλα τα ζωάκια ζούσαν μαζί, έπαιζαν μαζί και περνούσαν όμορφα κάθε μέρα.
«Τσιπ τσιπ καλημέρα,
ήρθε πάλι νέα μέρα!
Τσιπ τσιπ τραγουδώ,
όλους φίλους αγαπώ!»
Τσιπ-τσιπ τραγουδώ,
όλους του φίλους αγαπω!
΄Ντουμ ντουμ τρέχω εδώ,
παίζω πάντα και γελώ!
Έλα φίλε να χαρείς,
μαζί μου να τρελαθείς!»
Ντουμ ντουμ τρέχω εδώ,
παίζω πάντα και γελώ!
«Νιάου νιάου σιγανά,θέλω χάδια τρυφερά…Όταν αγαπάς πολύ,όμορφη είναι η ζωή!»
Νιάου, νιάου σιγανά,
θέλω χάδια τρυφερά....
Μια μέρα, καθώς τα ζωάκια ετοιμάζονταν να παίξουν, άκουσαν έναν πολύ μικρό ήχο πίσω από τους θάμνους.
Ήταν ένας ήχος τόσο σιγανός, που έμοιαζε σαν ψίθυρος.
Η μικρή λαγουδίνα, η Λίλα, πλησίασε προσεκτικά.
Πίσω από τα φύλλα, είδε ένα μικρό σκαντζοχοιράκι κουλουριασμένο σε μια γωνιά.
Το ζωάκι έμοιαζε φοβισμένο και λυπημένο.
Η Λίλα γονάτισε δίπλα του και το ρώτησε με γλυκιά φωνή:
“Τι έχεις, μικρό μου; Γιατί κάθεσαι μόνο σου;”
Το σκαντζοχοιράκι χαμήλωσε το κεφαλάκι του και είπε:
“Φοβάμαι… Κανείς δεν θέλει να παίξει μαζί μου επειδή έχω αγκάθια…”»
«Όλοι φίλοι μπορούμε να γίνουμε,
αρκεί να αγαπιόμαστε!
Διαφορετικοί μα μαζί,
έχουμε θέση στη γη!»
Η Λίλα χαμογέλασε τρυφερά.
“Μα αυτό δεν έχει καμία σημασία”, είπε.
“Όλοι είμαστε διαφορετικοί, αλλά όλοι χρειαζόμαστε αγάπη και φίλους.”
Τότε πλησίασε και η Μιμή η γάτα.
Με πολύ προσοχή κάθισε δίπλα στο σκαντζοχοιράκι.
“Μπορούμε να γίνουμε φίλοι”, είπε.
“Απλώς θα προσέχουμε λίγο τα αγκαθάκια σου.”
Ο Μπρούνο άρχισε να κουνά χαρούμενα την ουρά του.
Τα ζωάκια αποφάσισαν να φτιάξουν μια μεγάλη μουσική παρέα.
Το πουλάκι τραγουδούσε.
Ο σκύλος χτυπούσε τον ρυθμό με τα ποδαράκια του.
Η γάτα κινούνταν απαλά σαν χορός.
Η λαγουδίνα χοροπηδούσε χαρούμενα.
Και το μικρό σκαντζοχοιράκι, στην αρχή ντροπαλό, άρχισε κι εκείνο να συμμετέχει.
Σιγά σιγά όλα τα ζωάκια έγιναν μια μεγάλη ορχήστρα γεμάτη ήχους, τραγούδι και χαρά.
Το δάσος γέμισε μουσική.
Τα φύλλα χόρευαν.
Ο αέρας σφύριζε γλυκά. Τα ζωάκια γελούσαν.
«Αγάπη δίνω στα ζωάκια,
μικρά μεγάλα με αγκάθια!
Τα φροντίζω, τα αγαπώ,
και ποτέ δεν τα πληγώνω!»
Ευχαριστούμε τους φίλους μας από το 4ο Νηπιαγωγείο Θήβας που μας απέδωσαν τόσο όμορφα.
- < BEGINNING
- END >
-
LIKE
-
COMMENT