Μια φορά σε ένα όμορφο λιβάδι που υπήρχαν μόνο μαργαρίτες άσπρες ,ξαφνικά ξεφύτρωσε μια κατακόκκινη παπαρούνα.Πρώτο πρώτο την είδε ένα πουλάκι

Μια μέρα έφτασε εκεί ένας άνθρωπος που έκανε βόλτα.Μόλις είδε την παπαρούνα είπε:<<Πως φύτρωσε αυτή μόνη της εδώ;>> 

Οι μαργαρίτες δεν την ήθελαν καθόλου στην παρέα τους επειδή ήταν διαφορετική.Η παπαρούνα καταλάβαινε ότι έλεγαν κάτι κακό για αυτή παρόλο που δεν ήξερε τη γλώσσα τους

Και ήταν πάρα πολύ λυπημένη και ένοιωθε πολύ μόνη της

Οι μαργαρίτες άρχισαν τότε να μετράνε με τη μεζούρα τις ρίζες τους και τα σώματά τους,και κατάλαβαν ότι και αυτές δεν είναι ίδιες.

και αποφάσισαν να τη αφήσουν να μείνει κοντά τους

Έτσι έζησαν όλα μαζί οργάνωσαν ένα πολύ ωραίο πάρτυ με πολύχρωμα μπαλόνια,παντρεύτηκαν έκαναν

παπαρουνομαργαριταράκια και έζησαν αγαπημένα όλα μαζί.         

Μια μέρα πέρασε από αυτό το πολύχρωμο 

λιβάδι ένας ζωγράφος .Άνοιξε το καβαλέτο του και το ζωγράφισε κάνοντας έναν ωραίο πίνακα.

                         Και από τότε έζησαν όλα τα          λουλούδια μαζί αγαπημένα.