Οι μαθητές του Δημοτικού Σχολείου Σαντομερίου αφιερώνουν το βιβλίο αυτό στον τόπο τους,

 με σεβασμό στην ιστορία και την παράδοσή του.

Ο Μύθος για το «Χρυσό Υφαντό» και την Κυρά του Σανταμερίου.

Ο πιο συγκινητικός μύθος του Σαντομερίου συνδέεται με τον ξαφνικό θάνατο της Θεοδώρας Τόκκο (της συζύγου του Κωνσταντίνου Παλαιολόγου) το 1429. 

Η λαϊκή παράδοση λέει ότι η Θεοδώρα, όσο ο Κωνσταντίνος έλειπε σε μάχες, περνούσε τις μέρες της στον ψηλό πύργο του κάστρου υφαίνοντας ένα μεταξωτό φόρεμα με χρυσές κλωστές, το οποίο θα φορούσε την ημέρα που ο άντρας της θα στεφόταν αυτοκράτορας.

Όταν πέθανε ξαφνικά, ο θρύλος λέει ότι τάφηκε φορώντας αυτό το μισοτελειωμένο χρυσό υφαντό. Για αιώνες, οι βοσκοί της περιοχής ορκίζονταν ότι τις νύχτες με πανσέληνο, έβλεπαν τη φιγούρα μιας λευκοφορεμένης γυναίκας —της «Κυράς του Σανταμερίου»— να τριγυρνά στα χαλάσματα του κάστρου και να κλαίει, περιμένοντας τον «Βασιλιά» της να επιστρέψει.

ΤΕΛΟΣ ΠΡΩΤΟΥ ΜΥΘΟΥ

 Το Μυστικό Τούνελ: Από το Σαντομέρι στο Χλεμούτσι. 

Αυτός είναι ένας κλασικός, αλλά πολύ ζωντανός γεωγραφικός μύθος της περιοχής της Αχαΐας και της Ηλείας. 

Παρά τη μεγάλη χιλιομετρική απόσταση που χωρίζει τα δύο κάστρα (το Σαντομέρι είναι στο βουνό, το Χλεμούτσι κοντά στη θάλασσα), οι παλιοί κάτοικοι πίστευαν ότι υπήρχε μια μυστική, δαιδαλώδης υπόγεια σήραγγα που ένωνε τα δύο φρούρια. Ο μύθος έλεγε ότι το τούνελ αυτό ήταν τόσο φαρδύ, που μπορούσε να το διασχίσει έφιππος Φράγκος ιππότης. 

 Χρησιμοποιούνταν, υποτίθεται, σε περιπτώσεις πολιορκίας για να μεταφέροντια κρυφά χρυσός, νομίσματα από το νομισματοκοπείο του Χλεμουτσίου, αλλά και για να δραπετεύουν οι ηγεμόνες αν έπεφτε το ένα από τα δύο κάστρα. 

Οι νεράιδες των δύο κάστρων. Σαντομέρι-Χλεμούτσι

Ο πιο γνωστός θρύλος του Χλεμουτσίου αναφέρεται σε δύο νεράιδες που ζούσαν σε δύο μεγάλα κάστρα της περιοχής: η μία στο Χλεμούτσι και η άλλη στο Σανταμέρι.

Η νεράιδα του Χλεμουτσίου ήταν πολύ όμορφη, αλλά δεν είχε παιδιά και ζούσε μόνη της. Αντίθετα, η νεράιδα του Σανταμεριού είχε πέντε γιους και μια πανέμορφη κόρη. Κάποτε η όμορφη νεράιδα ζήτησε από την αδελφή της να της δώσει ένα παιδί για να της κρατά συντροφιά στη μοναξιά της. Εκείνη, από αγάπη, της εμπιστεύτηκε την κόρη της.

Όταν όμως η νεράιδα του Χλεμουτσίου πήρε το κορίτσι στο κάστρο της, δεν το επέστρεψε ποτέ και δεν επέτρεψε στη μητέρα του να το ξαναδεί. Η νεράιδα του Σανταμεριού προσπάθησε πολλές φορές να συναντήσει την κόρη της, αλλά μάταια.

Ο πόνος και ο θρήνος της ήταν τόσο μεγάλοι, ώστε, σύμφωνα με την παράδοση, ενώθηκαν με τα στοιχεία της φύσης. Γι’ αυτό οι κάτοικοι πίστευαν πως, όταν φυσούν δυνατοί άνεμοι και ξεσπούν καταιγίδες, ακούγονται ακόμη τα βογγητά της νεράιδας που θρηνεί για το χαμένο παιδί της.

Το παρόν βιβλίο δημιουργήθηκε από τους μαθητές του Δημοτικού Σχολείου Σαντομερίου στο πλαίσιο του Δικτύου Τοπικής Ιστορίας και των Δράσεων Ενεργού Πολίτη. 

Σκοπός του είναι η διάδοση της τοπικής ιστορίας, των μύθων και της πολιτιστικής κληρονομιάς του τόπου μας, μέσα από τη ματιά των παιδιών.

ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΣΑΝΤΟΜΕΡΙΟΥ

                            2025-2026

          ΔΙΚΤΥΟ ΤΟΠΙΚΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ

            ΔΡΑΣΕΙΣ ΕΝΕΡΓΟΥ ΠΟΛΙΤΗ

Δημιουργοί: Όλοι οι μαθητές του σχολείου

Υπεύθυνη εκπαιδευτικός: Ανάγνου Κωνσταντίνα

    ΤΕΛΟΣ

ΤΕΛΟΣ

ΔΗΜΟΤΙΚΟ

ΣΧΟΛΕΙΟ

ΣΑΝΤΟΜΕΡΙΟΥ

ΣΑΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ