This book was created and published on StoryJumper™

©2014 StoryJumper, Inc.   All rights reserved.

Publish your own children's book: 

www.storyjumper.com

Το κοτοπουλάκι κατατρομαγμένο κρύφτηκε 

ανάμεσα σε κάτι κλαδιά. Ξαφνικά το πλησίασε 

μια πεταλούδα και του είπε:

"Να σου κάνω παρέα;"

"Θα το ήθελα γιατί είμαι ολομόναχο και 

φοβάμαι. Μου λείπουν η μανούλα και τα 

αδέλφια μου."Είπε το κοτοπουλάκι.

"Μη φοβάσαι. Εδώ είναι ένα σχολείο με καλά 

παιδάκια που σίγουρα θα σε φροντίσουν μόλις 

σε δουν." Το παρηγόρησε η πεταλούδα.

Πραγματικά σε λίγη ώρα που τα παιδάκια του 

Νηπιαγωγείου βγήκαν διάλειμμα, είδαν το 

κοτοπουλάκι και έτρεξαν χαρούμενα κοντά του.

Το τάισαν με ψιχουλάκια από το φαγητό τους 

και έπαιξαν μαζί του.

Μετά το πήραν στην τάξη και μαζί με τη 

δασκάλα τους αποφάσισαν να το δώσουν 

στον παππού του Θανασάκη για να το 

φροντίζει. Ο παππούς του Θανασάκη είχε 

ένα μεγάλο κοτέτσι με πολλές κοτούλες 

κοντά στο σχολείο. Θα μπορούσαν έτσι και 

να το βλέπουν.

Ο παππούς του Θανασάκη χάρηκε πολύ, 

τους χάρισε ένα καλάθι με αβγά και 

υποσχέθηκε να φροντίζει το κοτοπουλάκι.

Το κοτοπουλάκι ήταν κι αυτό χαρούμενο 

γιατί βρήκε μια καινούρια οικογένεια.

Τα παιδάκια πήραν τα αβγά τα έδωσαν στις 

μανούλες να τα βράσουν και μετά τα 

έβαψαν με τα πιο όμορφα χρώματα.

Βλέπετε είχαν μια ωραία ιδέα.

Να τα στείλουν στους φίλους τους στο 

3ο Δημοτικό Σχολείο Πύργου Ηλείας και 

στο Δημοτικό Σχολείο Βοχαϊκού 

Κορινθίας, για να τους ευχηθούν:

Όσο για το κοτοπουλάκι μας, μεγάλωσε 

και έγινε φτυστό ...η Πουπουλένια!!!