Αργυρώ βαφειάδουThis book was created and published on StoryJumper™
©2014 StoryJumper, Inc. All rights reserved.
Publish your own children's book:
www.storyjumper.com





























































Μια φορά κι έναν καιρό υπήρχε ο Τζορτζ ένας άνθρωπος
που αγαπούσε τα σκυλάκια.
Μια μέρα γυρνώντας στο σπίτι, είδε ένα μικρό σκυλάκι
ταλαιπωρημένο και χωρίς δεύτερη σκέψη έσκυψε και το
έβαλε στην αγκαλιά του!








Φτάνοντας σπίτι το έβγαλε από το αμάξι και το άφησε
μέσα στο σαλόνι.Αυτός έτρεξε στην κουζίνα για να του
φέρει γάλα. Όταν το ήπιε το πήγε γρήγορα στον
κτηνίατρο όπου του έδωσε ένα χαπάκι και το έκανε
μπάνιο. Στην συνέχεια του πήρε και ένα μπιμπερό.


















































































Από την δεύτερη
κιόλας μέρα έγιναν
αχώριστοι φίλοι!

















































































Συνέχεια έτρωγαν μαζί, κοιμόντουσαν, παίζανε κ.τ.λ.
Το σκυλάκι μεγάλωσε λίγο και έγινε 2 ετών μέχρι που...

























O Τζορτζ γνώρισε μία κοπέλα την Δουκένη και άρχισαν να
κάνουν πολύ παρέα μέχρι που ξέχασε για χάρη της το
σκυλάκι του.
















Ο Τζορτζ πήγαινε σπάνια βόλτα το σκυλάκι και τις
περισσότερες φορές πήγαινε βόλτα με την Δουκένη. Αυτή
όμως δεν αγαπούσε καθόλου τα σκυλιά και προσπαθούσε
να το διώξει από το σπίτι χωρίς να το καταλάβει ο Τζόρτζ


















Όλα αυτά τους οδήγησαν στον γάμο
























Και ο γάμος από ότι φαίνεται δεν έφτανε για να φύγει το
σκυλάκι αλλά η οικογένεια απόκτησε άλλο ένα μέλος...ένα
μωρό!Το σκυλάκι όμως είχε πολύ περιέργεια για το μωρό
και δεν το άφηνε στην ησυχία του...








Έτσι η Δουκένη νευριασμένη το έβαλε στο αμάξι και το
πήγε σε ένα άλλο χωριό αφού πρώτα βεβαιώθηκε ότι δεν
θα έβρισκε τον δρόμο για την επιστροφή.














To σκυλάκι μη ξέρωντας που βρισκόταν έτρεχε
τρομαγμένο πέρα δώθε, έχοντας την ελπίδα ότι ο Τζορτζ
θα ξαναγυρνούσε να το πάρει και να το βάλει μέσα στην
ζεστή του αγκαλιά.



























Τα χρόνια περνούσαν και το σκυλάκι πια ήξερε ότι ο
Τζορτζ δεν θα γυρνούσε να το πάρει. Κάθε μέρα γινόταν
όλο και πιο βρώμικο, διψούσε, πεινούσε και οι δυνάμεις
του είχαν εξαντληθεί.
































































Περιπλανιόταν στους δρόμους αβοήθητο και
ξεγελασμένο από τον Τζορτζ, κάτω από τις
νυφάδες του χιονιού. Κάθε μέρα μεγάλωνε όλο και
περισσότερο και κάποιες φορές έβρισκε και κάτι
να φάει.


































H τύχη όμως του χαμογέλασε όταν την μέρα των γενεθλίων
του, όπου θα γινόταν 5 χρονών μία οικογένεια πλουσίων το
είδε και θέλησε να το υιοθετήσει!















To σκυλάκι μπόρεσε και έλυσε την περιέργεια του με τα
μωρά και πια ζούσε σε μία οικογένεια καλύτερη από την
άλλη.













Και έτσι τελειώνει μία ιστορία η οποία συμβαίνει πάρα πολλές
φορές, με πρωταγωνιστές σκυλάκια τα οποία τις περισσότερες
φορές καταντούν αδέσποτα, διότι τα αφεντικά τους τα θεωρούν
γλυκούλια όταν είναι μικρά , αλλά όταν πια μεγαλώνουν τα
θεωρούν τότε άσχημα ή τα βαριούνται και τα παρετούν.
