Κάπου εκεί στης Αφρικής τα βάθη,

ζει ένα ζαβολιάρικο τιγράκι,

είναι με τη ζωή του πολύ ευχαριστημένο,

κι απ' το παιχνίδι με τους φίλους του ξεθεωμένο.

Έχει για φίλο ένα μικρό ελεφαντάκι,

αλλά και ένα καμηλοπαρδαλάκι,

παλεύει πού και πού με ένα λιονταράκι,

πηδάει παιχνιδιάρικα με ένα μαϊμουδάκι,

κολυμπάει μαζί με το χοντρό ιπποποταμάκι,

κυλιέται στις λάσπες κοντά στο ποταμάκι.

Όμως το τιγράκι μας θέλει να την κοπανήσει,

σε όλο τον πλανήτη μας να περπατήσει,

σε όμορφους,καινούριους τόπους να γυρίσει

και ζαβολιάρικα,μικρά ζωάκια να γνωρίσει.

Φτάνει λοιπόν στη μακρινή την Αυστραλία,

γεμάτο προσμονή και αγωνία,

άλλα ζωάκια για να συναντήσει

και νέους φίλους ν' αποκτήσει.

Περπατάει λοιπόν μοναχό και σκεφτικό

και ξάφνου πέφτει πάνω σ' ένα καγκουρό

κι ώσπου να συνέλθει απ' την τρομάρα,

πετάγεται μπροστά του κι ένα μικρό κοάλα!

Γίνονται φίλοι και οι τρεις

και παίζουν αχώριστοι ολημερίς.

Το καγκουρό του μαθαίνει να περπατάει πηδηχτά

και το κοάλα να τρώει φύλλα απ' του δέντρου τα κλαδιά.

Το πολύ παιχνίδι τον κάνει να ιδρώσει,

τρέχει λοιπόν στη θάλασσα να ξεϊδρώσει,

μια τεράστια φάλαινα τον πλησιάζει στο λεπτό,

μικρά ψαράκια στήνουν γύρω του χορό.

Από πάνω του πετάνε τα γεράκια,

σπουργιτάκια και μικρά χελιδονάκια.

Γίνεται φίλος με όλα τα πουλάκια,

θέλει να πετάξει και αυτό,

να γίνει φίλος μ' έναν αετό!

Όμως ο καιρός γρήγορα περνάει,

αρχίζει τους φίλους τους παλιούς να πεθυμάει,

αποφασίζει λοιπόν πίσω να γυρίσει,

τους νέους φίλους ν' αποχαιρετήσει

και τους παλιούς του φίλους στην Αφρική να συναντήσει.

Μόλις τον βλέπουν τα άλλα τα ζωάκια,

τρέχουν,τον αγκαλιάζουν,του δίνουν και φιλάκια,

του λένε πόσο πολύ τους έχει λείψει

και του ζητάνε ποτέ πια να μην τους εγκαταλείψει.