This book is dedicated to...αll who fears!!!
Created & published on StoryJumper™ ©2026 StoryJumper, Inc.
All rights reserved. Sources: storyjumper.com/attribution
Preview audio:
storyj.mp/agmj9i7ngfdc
Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ένα χωριό όμορφο. Οι κάτοικοί του δεν είχαν φύγει ποτέ από εκεί.
2
Τα γκρίζα ποντικάκια δεν είχαν ανεβεί ποτέ το γκρίζο βουνό για να δουν τι υπήρχε στην άλλη πλευρά. Πολλές φορές άκουγαν θορύβους να έρχονται από κει, μα γρήγορα τα ξεχνούσαν όλα.
3
Το χωριό αυτό άλλωστε είχε ό,τι χρειαζόταν ένα γκρίζο ποντικάκι για να ζήσει ευτυχισμένο και τίποτα δε θα χαλούσε τη διάθεσή τους.
4
Αγόραζαν φρέσκο ψωμάκι από το αρτοποιείο του κυρ Ποντικοφούρναρη και φρέσκο τυράκι από το τυροκομείο της γειτονιάς.
5
Α! να και η ταβέρνα του Ποντικοταβερνιάρη που μαζί με την ποντικούλα του φρόντιζαν να προσφέρουν ζεστό σπιτικό φαγητό σε όλα τα γκρίζα ποντικάκια που δούλευαν σκληρά κάθε μέρα...
6
και μετά γλυκαίνονταν με τούρτες και πάστες από το ζαχαροπλαστείο του Ποντικοζαχαροπλάστη,
7
οι οποίοι αγόραζαν καθημερινά φρέσκα υλικά από το Σούπερ Μάρκετ του χωριού.
8
Κι εκτός από όλα αυτά...
υπήρχε και Ποντικογιατρός με Ποντικονοσοκόμα που γιάτρευαν τους ασθενείς στο ιατρείο τους,
9
αλλά και ταχυδρομείο, όπου ο Ποντικοταδρόμος μοίραζε από σπίτι σε σπίτι γράμματα και δέματα χαρίζοντας τη χαρά,
10
και φυσικά και ηλεκτρολογικό εργαστήρι με αφεντικό την Ποντικοκωνσταντίνα Ηλεκτρολογίνα, που έφτιαχνε τα φώτα, τους φακούς και τα καλώδια που χαλούσαν.
11
Α! να και η Ποντικομορφούλα που χτενίζει τα μαλλιά της Ποντικοπλούσιας Ποντικίνας αλλά και όλων των μαμάδων του χωριού...
12
όταν αφήνουν τα μικρά ποντικάκια τους στο σχολείο για να μάθουν γράμματα από την Ποντικοστελάνα τη δασκάλα...
13
που παντρεύτηκε προχθές το Δήμαρχο τον ποντικό τον πιο σοφό.
Έτσι κυλούσαν οι μέρες στο Ποντικοχωριό, ώσπου...
14
...ένα πρωινό θόρυβος ακούστηκε δυνατός πέρα μακριά από το γκρι βουνό!
15
Τα γκρίζα ποντικάκια τρομαγμένα συγκεντρώθηκαν στην πλατεία του χωριού. Μπλε έγιναν από το φόβο τους. φώναζαν, έκλαιγαν και όλα αναρωτιόντουσαν!
"Καλέ, τι ήχος είναι αυτός;"
16
Κατά το μεσημέρι, να 'σου κι ένας καπνός γκρίζος και πυκνός πίσω από το γκρι βουνό. Τα ποντικάκια φοβήθηκαν τώρα για τα καλά. Αναρωτιόντουσαν συνεχώς..."Τι να σήμαινε αυτό;'
17
Ο Δήμαρχος προσπάθησε να τους ηρεμήσει και το φόβο τους να διώξει. Τα ποντικάκια όμως όλο τον ρωτούσαν: "Πες μας κυρ Δήμαρχε, τι συμβαίνει;", "Τι γίνεται πίσω από αυτό το βουνό;"
18
"Μήπως είναι άνθρωποι που ήρθαν να καταστρέψουν το χωριό;" αναρωτήθηκε ένα γκρίζο ποντικάκι.
19
"Μήπως είναι κανένας δράκος που βγάζει φωτιές και καπνό;" φώναξε δυνατά η Ποντικοκωνσταντίνα η Ηλεκτρολογίνα.
20
"Μήπως είναι κανένας τεράστιος γάτος που θέλει να μας φάει;" αναρωτήθηκαν και τα άλλα τα ποντίκια.
21
Μα... ποιος ήταν αυτός που έβγαζε αυτή την κραυγή πίσω από το γκρι βουνό. Τι φώναζε άραγε; ΒΟΗΘΕΙΑ;...ΘΕΙΑ!
22
"Τι θα κάνουμε; Μήπως είναι κάποιος δικός μας που ζητά βοήθεια. Ποιος πήγε στο γκρι βουνό;". Τα Γκρίζα ποντικάκια μετρήθηκαν ξανά και ξανά. Αποφάσισαν να πάνε για πρώτη φορά στο βουνό αν και φοβόντουσαν πολύ...!
23
Είχε ήδη νυχτώσει. Ακολούθησαν όμως το άγνωστο μονοπάτι για να φτάσουν στο βουνό. Ο φόβος τους είχε μεγαλώσει πολύ!
24
Μόλις έφτασαν στην κορυφή μέσα σε μια χαράδρα είδαν μια μικρή ποντικίνα να κλαίει. "Ποια είσαι;, Τι κάνεις εδώ;, Από πού έρχεσαι; Πού είναι ο δράκος;" τη ρωτούσαν ασταμάτητα.
25
Η Λευκοποντικούλα τους είπε την ιστορία της.
"Έχασα τη δουλειά μου. Στη δική μου πόλη ήρθαν οι αρουραίοι και έβαλαν νέους νόμους. Επειδή δε μου άρεσαν αυτά που έκαναν αποφάσισα να φύγω γιατί η ζωή είχε γίνει πολύ δύσκολη. Άναψα φωτιά γιατί κρύωνα. Έβγαινε όμως πολύ δυνατός καπνός και έβγαλα τη μπλούζα μου για να τη σβήσω για να μη τη δουν οι αρουραίοι. Όμως άρχισαν να βγαίνουν σύννεφα καπνού και στο τέλος η μπλούζα μου κάηκε. Η νύχτα όμως ερχόταν και άρχισα να κρυώνω και να πεινάω. Τι να έκανα! Άρχισα να φωνάζω..."ΒΟΗΘΕΙΑ, ΕΧΩ ΧΑΘΕΙ!"
26
"Περίμενα ώρες πολλές...ώσπου ήρθατε εσείς τελείως μπλε μέσα στο σκοτάδι!"
27
Η Λευκοποντικίνα τους ρώτησε απορημένη:
"Όλα τα ποντίκια στη χώρα σας είναι μπλε, όπως εσείς;"
Τα ποντικάκια μας έγιναν τώρα κόκκινα από ντροπή που πέρασαν όλη την ημέρα μέσα στο φόβο για μια κακόμοιρη άσπρη ποντικούλα, ένα πλασματάκι τόσο δα.
Τα ποντικάκια αποφάσισαν να πάρουν μαζί τη νέα φίλη τους στο χωριό. Μόλις έφτασαν στο χωριό η ποντικούλα θαύμασε τα σπίτια, τους δρόμους και τα μαγαζιά. Ήταν πολύ χαρούμενη για το νέο της σπίτι και τους νέους φίλους της.
28
Τα γκρίζα ποντικάκια αποφάσισαν να το γιορτάσουν θέλοντας να καλωσορίσουν στο χωριό το νέο μέλος. Οργάνωσαν μια μεγάλη γιορτή και χάρηκαν πολύ όταν η Λευκοποντικίνα τους έμαθε νέα βήματα χορών. Η ζωή είναι ωραία και τα ποντικάκια ήθελαν να βοηθήσουν την άσπρη ποντικούλα να ξεχάσει όλα της τα βάσανα.
29
30
Η ζωή στο χωριό σύντομα βρήκε τους κανονικούς της ρυθμούς.
Τα γκρίζα ποντικάκια είχαν ξεχάσει το φόβο τους και τα προσωπάκια τους από μπλε είχαν γίνει και πάλι ροδαλά και ευτυχισμένα.
Κι ο ήλιος χαμογέλασε κι αυτός!
31
Η ιστορία αυτή είναι βασισμένη στην ιστορία
του ΤΖΟ ΧΕΣΤΛΑΝΤ με τίτλο:
"ΜΠΛΕ ΦΟΒΟΣ ΣΤΑ ΓΚΡΙΖΑ ΠΟΝΤΙΚΙΑ"
Ανήκει στην κατηγορία
"Φιλοσοφικά παραμύθια"
από τις εκδόσεις ΝΕΦΕΛΗ
32
READ
storyjumper.com
- < BEGINNING
- END >
Encourage this author
-
LIKE
-
COMMENT