All rights reserved. Sources: storyjumper.com/attribution
Preview audio:
storyj.mp/ac8we3vzirei
Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ένα πανέμορφο δάσος. Είχε όμορφα λουλούδια και δέντρα. Ο μόνος κάτοικος σε αυτό το δάσος ήταν ένας δράκος. Ένας ευτυχισμένος δράκος!
2
Η φήμη του πανέμορφου αυτού δάσους είχε διαδοθεί γρήγορα σε όλον τον κόσμο. Ζώα από όλον τον κόσμο έρχονταν να ζήσουν σε αυτό.
3
Αυτό όμως δεν πολυάρεσε στο δράκο. Και μια μέρα, που ο σκίουρος πέταξε παντού τα βελανίδια του και ο δράκος τα πάτησε, πόνεσε τόσο πολύ που έβγαλε μια πολύ δυνατή κραυγή, που ακούστηκε σε όλο το δάσος.
4
Ο δράκος θύμωσε τόσο πολύ που έγινε πράσινος από το κακό του.
5
Από τα νεύρα του έβγαλε φωτιά και έκαψε το πρώτο δέντρο που βρέθηκε μπροστά του. Και σαν να μην έφτανε αυτό έκαψε και τη γλώσσα του. Ο πόνος που ένιωσε τον θύμωσε ακόμη περισσότερο.
6
Μια άλλη μέρα πάλι τα καρότα του λαγού έκλεισαν την είσοδο της σπηλιάς του δράκου.
7
Ο δράκος, που είχε χάσει για τα καλά την ησυχία του, θύμωσε τόσο πολύ, που αυτή τη φορά έκαψε όχι ένα αλλά δύο δέντρα. Και η γλώσσα του ξανακάηκε τόσο πολύ που δε μπορούσε πια να μιλήσει καθαρά, παρά μόνο έλεγε "βδθβδθ".
8
Με τούτα και με εκείνα το όμορφο δάσος γρήγορα μεταμορφώθηκε σε ένα καμμένο δάσος.
9
Ο δράκος ήταν τόσο πολύ θυμωμένος, που ο θυμός του έμοιαζε με ένα τεράστιο πράσινο μπαλόνι έτοιμο να σκάσει.
10
Ειδικά όταν ένα πρωί άκουσε κάποια μικρά ζωάκια να τον κατηγορούν και να λένε ότι ήταν πολύ κακός και εγωιστής!
11
Ο θυμός του δράκου ξεχείλισε και χωρίς να το πολυσκεφτεί έκαψε και τα τελευταία ζωντανά δέντρα και φυτά του δάσους.
12
Το άλλο πρωί στο δάσος έφτασε ένα ξωτικό. Είχε και αυτό ακούσει για το πανέμορφο δάσος. Μα τι συμφορά; Πού ήταν το δάσος;
Κοίταξε τριγύρω απογοητευμένος και είδε μόνο καμμένα δέντρα και ερημιά. Μα πού ήταν όλοι;
13
"Κάτι συμβαίνει εδώ!" σκέφτηκε. Το ξωτικό τριγύρισε στο δάσος και βρήκε τον καψαλισμένο δράκο να κλαίει. Ο δράκος του αφηγήθηκε, όσο μπορούσε βέβαια με την καμμένη γλώσσα του, όλα όσα έκαναν τα άλλα ζώα και πόσο πολύ τον θύμωναν.
14
Το ξωτικό τότε θυμήθηκε μια τεχνική για να διώχνει κανείς το θυμό του, που έμαθε από παιδιά νηπιαγωγείου. Πρώτο βήμα ήταν: "ΣΤΑΣΟΥ!", του είπε. "Κάθισε κάτω και φέρε τα πόδια σου κοντά στο σώμα σου!"
15
Δεύτερο βήμα, συνέχισε: "ΣΚΕΨΟΥ"!
"Κλείσε το κεφάλι μέσα στα δυο σου χέρια και μέτρα ως το 10 δυνατά. Να έτσι...1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10"!
16
"'Επειτα σήκω και ΠΡΑΞΕ!"
Ο δράκος ακολούθησε βήμα βήμα τις οδηγίες του ξωτικού. Όταν τελείωσε κατάλαβε ότι είχε κάνει μεγάλο κακό και έπρεπε να ζητήσει συγνώμη. Τότε το θυμωμένο μπαλόνο έσκασε και ο θυμός του εξαφανίστηκε.
17
Από εκέινη την ημέρα το δάσος ξαναέγινε όπως ήταν πριν. Κάθε φορά που ο δράκος θύμωνε ακολουθούσε απλά τα τρία βήματα: ΣΤΑΣΟΥ, ΣΚΕΨΟΥ, ΠΡΑΞΕ!