Μια φορά κι έναν καιρό, ζούσε σε μια πόλη ένα αγοράκι που το έλεγαν Ορέστη και πήγαινε Τετάρτη Δημοτικού. Ο Ορέστης είχε ένα ποδήλατο και ένα κόκκινο μπαλόνι και ήξερε πολύ καλά τον κώδικα οδικής κυκλοφορίας. Είχε βάλει σκοπό της ζωής του να κάνει τους ανθρώπους, - οδηγούς, επιβάτες, πεζούς - να τον εφαρμόζουν όσο πιο σωστά γινόταν.

Μια μέρα έμαθε ότι στη γειτονική πόλη

συμβαίνουν πολλά ατυχήματα, τόσο σε

πεζούς όσο και σε οδηγούς. Σκέφτηκε να

πάει εκεί και να δει, πώς μπορεί να βοηθήσει. Οδηγώντας το ποδήλατο λοιπόν και κρατώντας το μπαλόνι του για να τον βλέπουν όλοι, πήγε στο δήμαρχο της γειτονικής πόλης.

Στο δρόμο για το δημαρχείο είχε μια πολύ παράξενη συνάντηση. Είδε με έκπληξη ένα αυτοκίνητο με μάτια, στόμα, μύτη και αυτιά, να περιφέρεται χωρίς οδηγό. Το αυτοκίνητο αυτό είχε ανθρώπινη ομιλία. Ο Ορέστης κατέβηκε από το ποδήλατο και ρώτησε το αυτοκίνητο πώς το λένε και ποια δουλειά έκανε. Το αυτοκίνητο απάντησε ότι το λένε "Σηματούλη" και έκανε τη δουλειά του τροχονόμου.

Ο Σηματούλης όμως είχε μεγάλα παράπονα από τους ανθρώπους της πόλης, γιατί δεν ήταν υπάκουοι. Ο Ορέστης τότε είπε στον Σηματούλη πως ήξερε όλα αυτά που συνέβαιναν εκεί και ήρθε για να βοηθήσει. Πρότεινε λοιπόν στον Σηματούλη να πάνε μαζί στον Δήμαρχο και να συζητήσουν.

Ο Σηματούλης δέχτηκε με χαρά τη συνεργασία και όταν πήγαν στον Δήμαρχο, του πρότειναν να γίνει μια συγκέντρωση των κατοίκων για

ενημέρωση. Ο Δήμαρχος δέχτηκε πρόθυμα

και το απόγευμα στην πλατεία έγινε μεγάλη

συγκέντρωση.

Ο Ορέστης με τον Σηματούλη μίλησαν και για τα ατυχήματα που γίνονται άδικα μόνο και μόνο, επειδή κάποιοι δεν τηρούν τους κανόνες. Λίγοι ήταν αυτοί όμως που έδειξαν ενδιαφέρον. Κάποιοι θεώρησαν χάσιμο χρόνου όλο αυτό που γινόταν και κάποιοι άλλοι δεν τους πήραν καθόλου στα σοβαρά.

Ο Σηματούλης μετά απ' αυτό πρότεινε να γίνει τηλεοπτική εκπομπή με θέμα την κυκλοφοριακή ασφάλεια. Έγινε η εκπομπή, αλλά αρκετοί κάτοικοι διαμαρτυρήθηκαν και υποστήριζαν ότι αυτό που γινόταν ήταν άδικο και ότι στην πόλη τους όλα λειτουργούσαν μια χαρά. Ο Σηματούλης με τον Ορέστη απελπίστηκαν. Όμως κάποια στιγμή σκέφτηκαν ότι τα παιδιά θα μπορούσαν να πείσουν τους μεγάλους.

Το επόμενο πρωί κιόλας, άρχισαν να επισκέπτονται τα σχολεία της πόλης και να ενημερώνουν τους μαθητές. Οι μαθητές ενθουσιάστηκαν και με τη βοήθεια του Ορέστη και του Σηματούλη οργάνωσαν θεατρικές παραστάσεις για το θέμα της ασφάλειας στην κυκλοφορία. Έφτιαξαν αφίσες και έγραψαν κανόνες και ποιήματα σχετικά με το θέμα αυτό και τα μοίρασαν σε όλους.

Για συνεχόμενα βράδια παρουσίαζαν τα θεατρικά τους στους κατοίκους, οι οποίοι συγκινήθηκαν πολύ και έδειξαν μεγάλο ενδιαφέρον. Αποφάσισαν λοιπόν να αφήσουν πίσω τους όλα τα λάθη και καθημερινά, να συμπεριφέρονται σωστά στους δρόμους για την ασφάλεια και το καλό όλων.

Δεν ξέχασαν όμως να ευχαριστήσουν τους πρωταγωνιστές όλης αυτής της δράσης, τον Ορέστη και τον Σηματούλη, που εξ' αιτίας τους η ζωή στην πόλη έγινε πιο ανθρώπινη και καλύτερη.