..θυμάστε τ΄' όνειρο που είδα πέρυσι, παραμονή της πρωτοχρονιάς, σπίτι Σας; Ένα δέντρο με απλωτά κλαδιά, σαν του έλατου. 24 κλαδιά. Και στην άκρη τού κάθε κλαδιού σα να 'χε ανθίσει, λέει, κι από ένα γράμμα κεφαλαίο του Αλφάβητου: Α, Β, Γ... Κι από απάνω απο κάθε γράμμα καθόταν, με το λαιμό αψηλά, ένα μικρό πουλί και κελαηδούσε. Και πετούσαν απο γράμμα σε γράμμα τα πουλι΄ά, σμίγαν χ΄ωριζαν, ξανάσμιγαν, σα συλλαβές...

Αγάπα τον άνθρωπο

γιατί είσαι εσύ ...

Βίγλα αψηλή στα φρένα μας η μνήμη!!!                    

Για να ανεβείς στον ουρανό πρέπει να πάρεις φόρα από τον πάτο της κόλασης!

   Δεν ελπίζω τίποτα. Δεν φοβάμαι τίποτα. Είμαι λέφτερος.  

Έχεις τα πινέλα, έχεις τα χρώματα, ζωγράφισε τον παράδεισο και μπες μέσα.

Ζούμε μόνοι, πεθαίνουμε μόνοι, το ενδιάμεσο φωτεινό σημείο το λέμε ζωή!!!

Η Κρήτη δεν θέλει νοικοκυραίους, θέλει κουζουλούς. Αυτοί οι κουζουλοί την κάνουν αθάνατη!!!

Θεριό 'ναι η καρδιά του ανθρώπου. Θεριό ανήμερο Χριστέ μου, μήτε εσύ μπόρεσες να τη μερώσεις!!!

Ιερέας θα πει να μη φοβάσαι τους ανθρώπους.

Κι αν ακόμα ήμουν σίγουρος πως θα πήγαινα στον Παράδεισο, θα παρακαλούσα το Θεό να με αφήσει να πάω από τον πιο μακρινό δρόμο...

Λίγο μαλακός, λίγο αναποδιάρης, πότε καλός, πότε σκύλος που δαγκάνει, μισό διάολος, μισό άγγελος, άνθρωπος κοντολογίς!

Μια αστραπή η ζωή μας μα προλαβαίνουμε !!!

Ν' αγαπάς την ευθύνη. Να λες: Εγώ, εγώ μονάχος μου έχω χρέος να σώσω τη γης. Αν δε σωθεί, εγώ φταίω!!!

  Ξεχνάει η ψυχή του ανθρώπου, ξεχνάει η κακομοίρα. Γι’ αυτό τη λένε κι αθάνατη!!!

Όσο υπάρχουν παιδιά που πεινούν, Θεός δεν υπάρχει!!!

Πλούσιος είναι όποιος δεν πεθυμάει τον πλούτο· φτωχός είναι ο πλούσιος που πεθυμάει κι άλλα πλούτη.

Ρωμιοί είναι αυτοί, ανάθεμά τους! Αν δεν μας τύχαιναν στη στράτα μας, θα ’χε φάει τώρα η Τουρκιά τον κόσμο!

Σα δεν φτάσει ο άνθρωπος στην άκρη του γκρεμού, δεν βγάζει στην πλάτη του φτερούγες να πετάξει!!!

Tι θα πει λεύτερος; Αυτός που δεν φοβάται το θάνατο.

Ύστερα από πικρές δοκιμασίες, καταλαβαίνεις πως μέσα μας υπάρχει μια δύναμη που μπορεί να ξεπεράσει τη δύναμη του ανθρώπου, ΤΡΟΜΑΖΕΙΣ!!!

Φτάσε όπου δεν μπορείς!!!

Χαίρουμαι, άνθρωπος είμαι, όταν μου τύχει ένα καλό, μα πιο πολύ χαίρουμαι όταν πλακώσει η δύσκολη ώρα!

Ψυχή είναι ένα φοβερό και επικίντυνο ελατήριο μια εκρηκτικιά δύναμη μεγάλη που κουβαλούμε ... και δεν το ξέρουμε. Και το χειρότερο, δε θέμε να το ξέρουμε!!!

Ω πολυφίλητο κορμί , το πιο κρυφό ‘σαι μονοπάτι!!!