Οι θησαυροί του κήπου μας

etwinning 2016-17

Μια φορά κι έναν καιρό μέσα σε μια αποθήκη ζούσαν πολλά μικρά σποράκια σιταριού . Κάθε πρωί που ξυπνούσαν τα σποράκια έλεγαν δυνατά "Καλημέρα". Μια μέρα ο Γεωργός ήρθε με ένα μεγάλο τσουβάλι και έβαλε μέσα όλους τους σπόρους. Το μικρό σποράκι έμεινε μόνο του μέσα στην αποθήκη και άρχισε να κλαίει. Προσπάθησε να ανοίξει την πόρτα , αλλά δεν μπόρεσε, γιατί ήταν κλειδωμένη.Τότε ξαφνικά ένα μικρό μυρμηγκάκι φάνηκε από μια χαραμάδα και του είπε :

«Μη στεναχωριέσαι σποράκι μου εγώ θα σε βοηθήσω να βγεις » . 

 Το μυρμηγκάκι πέρασε κάτω από την σιδερένια πόρτα και πλησίασε το σποράκι. "Ελα σποράκι θα σε πάρω στην πλάτη μου μη φοβάσαι" είπε το μυρμηγκάκι. Το σποράκι ανέβηκε στην πλάτη του μυρμηγκιού πέρασαν κάτω από την πόρτα και βγήκαν έξω. 

Ξαφνικά άρχισε να βρέχει και το μυρμηγκάκι για να μη βραχούν βρήκε ένα φύλλο μηλιάς κι έκατσε από κάτω μαζί με το σποράκι. Εκεί ήρθαν κι άλλα μυρμηγκάκια μικρά. Μόλις σταμάτησε η βροχή ........

Τα μυρμήγκι προσπάθησε να πάρει το σπόρο με τα πόδια του, αλλά ήρθε μια αράχνη και έκλεψε το σπόρο και τον κουβάλησε με τον ιστό της. Ένα πουλί που περνούσε, είδε τον σπόρο στο ιστό της αράχνης και αποφάσισε να το πάρει στο ράμφος του και να το πάει μακριά.

 Το πουλί έφτασε στη φωλιά του με τον σπόρο.Είδε, όμως ένα σκουλήκι και θέλησε να το φάει. Καθώς άνοιξε το στόμα του, το σποράκι έπεσε στο χώμα, σε μια λακουβίτσα και το χώμα το σκέπασε.

Μετά από λίγο έπιασε βροχή .

Το σποράκι έφαγε τις βιταμίνες από το χώμα, ήπιε το νερό της βροχής και μεγάλωσε.

Έβγαλε ποδαράκια -ρίζες. Έβγαλε κορμάκι, χέρια φυλλαράκια και κεφαλάκι που ήταν έξω από το χώμα, είδε τον ήλιο και είπε: - " Καλημέρα",

" Καλημέρα" είπε και ο ήλιος. "Είσαι πολύ όμορφο! Βοήθησα και γω να μεγαλώσεις!"

Και Μιλούσαν μέχρι που έφυγε ο ήλιος και ήρθε η νύχτα με το φεγγάρι και τα αστέρια ...

 Τη νύχτα το σποράκι, που ήταν πιά ένα μικρό σιτάρι, δεν ένιωσε μόνο. Γνώρισε τα αστέρια και το φεγγάρι και έκανε παρέα μέχρι που νύσταξε και κοιμήθηκε. Το πρωί, όταν ξύπνησε, κάτι μαγικό είχε συμβεί. Ένα όμρφο μικρό λουλούδι είχε ανθίσει πάνω του! Όταν το είδε ο ήλιος ενθουσιάστηκε και το θαύμασε.

Δεν πέρασε πολύ ώρα και ένας περίεργος ήχος ακούστηκε ... ζζζζζζζζ ...

 -Τι Να είναι αυτό άραγε: είπε το σιτάρι.

 Μετά από λίγο ο ήχος δυνάμωσε και μία μέλισσα έκατσε πάνω στο λουλούδι.

-Τι Είσαι εσύ ? ρώτησε το μικρό σιτάρι.     

 -Είμαι Μία μέλισσα: είπε εκείνη.

 -Αχ ... Φοβάμαι πολύ μην με τσιμπήσεις: είπε το σιτάρι.

 -Μη Φοβάσαι, είπε η μέλισσα, το μόνο που θέλω είναι λίγη από τη γύρη σου.

 - Και τι θα την κάνεις τη γύρη μου? ρώτησε όλο απορία το σιτάρι

 - Μα μέλι, φυσικά, έλα μη φοβάσαι: είπε εκείνη και με μιας πήρε λίγη γύρη.

 Το μικρό σιτάρι ένιωθε να γαργαλιέται και χαιρέτησε χαρούμενο τη μέλισσα που πετούσε, πλέον, πολύ μακριά ....

- Αντίο, μέλισσα, είπε το μικρό σιτάρι στενοχωρημένο που έμεινε και πάλι μόνο του. 

 Όλο το πρωί το σιτάρι σκεφτόταν όλα όσα είχαν συμβεί. Ξαφνικά ακούγεται μια φωνή ...

- Ψίτ, ψίτ ...

Κοιτάζει δίπλα του και βλέπει ένα άλλο σιτάρι. 

- Γεια σου, του λέει. Ποιος είσαι εσύ; 

- Είμαι ο Ξιτάρης. Εσύ ποιος είσαι; ρωτάει το άλλο σιτάρι 

- Εγώ είμαι ο Σιτάρης. Γεια σου φιλαράκι. Χαίρομαι που σε γνωρίζω, απαντάει ο Σιτάρης 

- Και εγώ χαίρομαι, φιλαράκι, είπε ο Ξιτάρης 

Τα δύο σιταράκια γνωρίστηκαν και άρχισαν να μιλούν για τις ζωές τους. Γελούσαν και διασκέδαζαν όλη την ημέρα.

Ώσπου έφτασε το βράδυ και αποκοιμήθηκαν. 

Την επόμενη μέρα το πρωί ...

Ο ήλιος έλαμπε περισσότερο, οι μέρες ήταν μεγαλύτερες, σημάδια ότι το καλοκαίρι είχε φτάσει

Ο Σιταρούλης μας, είχε μεγαλώσει και είχε γίνει όπως τα υπόλοιπα σαν αυτόν σιτάρια.

Ένα πρωινό, όχι μακριά από εκεί που βρισκόταν, ο Σιταρούλης άκουσε ένα διάλογο μεταξύ ενός χελιδονιού και των μωρών της. Για τρείς μέρες, είχαν μείνει νηστικοί, χωρίς φαγητό. Το φτερό της χελιδόνας είχε τραυματιστεί και τα παιδιά της ήταν πολύ μικρά για να ψάξουν μόνα τους για φαγητό.

Ο Σιταρούλης συγκινήθηκε και αποφάσισε να βοηθήσει την οικογένεια του χελιδονιού. Σαν θαύμα, σπόροι σιταριού πέφτουν στο έδαφος.Ο Σιταρούλης φωνάζει το χελιδόνι και του λέει :

- Αγαπημένο μου χελιδόνι, πάρε αυτούς τους σπόρους και τάισε τα παιδιά σου.

-Σε ευχαριστώ πολύ, Σιταρούλη! Είμαι ευγνώμον για την καλοσύνη σου!

Τα μικρά χελιδονάκια αφού έφαγαν αρκετούς σπόρους σιταριού, αποκοιμήθηκαν ευχαριστημένα κάτω από τις φτερούγες της μαμάς χελιδόνας.

- Ας κοιμηθούμε κι εμείς είπαν τα σιταράκια και έκλεισαν απαλά τα ματάκια τους κάτω από τον ζεστό ήλιο του καλοκαιριού.

Ξαφνικά ήρθαν οι αγρότες και άρχισαν να κόβουν τα σιτάρια με κάτι περίεργες μηχανές. Ο Σιτάρης ξύπνησε τρομαγμένος από τη φασαρία και φώναξε:

- Βοήθεια, Βοήθεια! Τι συμβαίνει?

- Φοβάμαι πολύ! που θα μας πάνε άραγε? ρώτησε ο Ξιτάρης

"Πρέπει να βρούμε ένα τρόπο να σωθούμε" είπε ο Σιτάρης και αγκάλιασε το φίλο του .....

Ο ήχος των μηχανών όλο και δυνάμωνε, μια τρομαχτική σκιά έπεσε πάνω στους δυο φίλους μας, που έτρεμαν από το φόβο τους. Μόλις που πρόλαβαν να δουν τις τεράστιες μηχανές πάνω από τα κεφάλια τους, όταν απόλυτη σιγή έγινε στον κάμπο.

Τί έγινε, τί έγινε? ρώτησε ο Σιτάρης

- Είμαστε ακόμα ζωντανοί? είπε ο Ξιτάρης

Η πόρτα της μηχανής άνοιξε και οι γεωργοί στάθηκαν στον ίσκιο της για να φάνε το κολατσιό τους.

- Ευλογημένο σταράκι, ευλογημένο ψωμάκι, είπε ο γεωργός.

Οι δύο μας φίλοι άρχισαν να φουσκώνουν από περηφάνια. Οι μηχανές άρχισαν να δουλεύουν ξανά και μια γλυκιά ζαλάδα νιώσανε οι φίλοι μας ... 

 Οι αγρότες πήγαν τους δυο μας φίλους στον μύλο. Τους έβαλαν μέσα στο μηχάνημα και όταν πια οι δυο μας φίλοι ξύπνησαν, είχαν μεταμορφωθεί σε κάτι άλλο. Σε αλεύρι!

Ήρθε ένα φορτηγό και πήρε τα σακιά με το αλεύρι. Ο προορισμός του ήταν ο κοντινότερος φούρνος. Χρειαζόντουσαν αλεύρι για να φτιάξουν ψωμί.

Ο φούρναρης ζύμωσε το αλεύρι. Οι δυο μας φίλοι αισθάνθηκαν ένα απαλό χάδι. Δεν ήξεραν σε τι επρόκειτο να μεταμορφωθούν ξανά. Αισθάνθηκαν μια ζεστασιά. Ο φούρναρης τους είχε βάλει μέσα στο φούρνο. Μια ώρα μετά ήταν έτοιμο το ζεστό ψωμάκι.

Οι δυο μας φίλοι ήταν τόσο χαρούμενοι. Είχαν εντελώς μεταμορφωθεί σε κάτι απαλό και με ωραία μυρωδιά και νόστιμη γεύση. Είχαν ακούσει από τον φούρναρη πως ήταν πολύ σημαντική τροφή για τους ανθρώπους και αυτό τους έκανε να νιώθουν υπερήφανοι. Σε λιγάκι μια οικογένεια ήρθε στον φούρνο και αγόρασε μια φραντζόλα ψωμί. Την πήγαν στο σπίτι τους, την έφαγαν και τους φάνηκε νοστιμότατη.

Οι δυο μας φίλοι τώρα ξεκινούσαν ένα καινούριο ταξίδι στο άγνωστο ......

Την άλλη μέρα οι δυο φίλοι βρέθηκαν να κολυμπάνε μέσα σ΄ένα σκοτεινό μέρος.....δεν ήξεραν που βρίσκονταν....Εκεί συνάντησαν ένα μικρό ποντικάκι...τον Ποντικούλη.....

-Πού είμαστε;;; ρώτησαν φοβισμένα....

-στον υπόνομο......απάντησε ο Ποντικούλης...Μην φοβάστε...θα κάνουμε ένα μικρό ταξιδάκι...και θα καταλήξουμε στο ποτάμι....θα σας βοήθησω εγώ....

Τα νερά εκεί ήταν πιο βαθιά...και ο Ποντικούλης τους βοήθησε να πιαστούν από ένα κλαδάκι.......για να μην παρασυρθουν και χαθούν στα νερά του ποταμού......

Μετά...... 

Από το κλαδί σιγά σιγά οι δυό φίλοι, ανέβηκαν στο δέντρο. Κάθησαν στα κλαδιά του να στεγνώσουν από τις ακτίνες του ήλιου. Τι όμορφα που ήταν! Ένα πουλί πέρασε και.......

 κοντοστάθηκε...

-Ε,ψιτ... Εσείς είστε τα σποράκια που με βοηθήσατε να ταΐσω τα μικρά μου. Τι μπορώ να κάνω για σας;

-Μπορείς να μας κατεβάσεις και πάλι στο χώμα;

Η χελιδόνα τους πήρε στο ράμφος της και "τουκ" έριξε τους δυο φίλους στο χώμα.

-Σ΄ευχαριστούμε! Αντίοοο

-Ψιτ, ψιτ....ψιθύρισε ο ήλιος. "Σπόροι φίλοι μου, πόσο χαίρομαι που σας ξαναβλέπω...πείτε μου για το ταξίδι σας"

Οι δυο φίλοι ξεκίνησαν να διηγούνται την ιστορία και να εξηγούν πόσο σημαντικό είναι για τους ανθρώπους το ψωμί που φτιάχνεται από αυτά.

Χωρίς να το καταλάβουν, η νύχτα άπλωσε το πέπλο της και εμφανίστηκαν τα αστέρια, το φεγγάρι...

-Εεεε...φίλοι μας! Γυρίσατε πίσω.....

Και τα σποράκια χαρούμενα που συνάντησαν τους φίλους τους ξεκίνησαν να διηγούνται και πάλι την ιστορία τους..."Μια φορά κι έναν χρόνο...

Κι έζησαν αυτοί καλά

κι εμείς καλύτερα!!

Στην συγγραφή και εικονογράφηση της ιστορίας συμμετείχαν τα σχολεία:

5ο Νηπιαγωγείο Δράμας, 1ο Ολοήμερο Νηπιαγωγείο Προσοτσάνης,

Agrupamento de Escolas de Aljustrel, 1ο Νηπιαγωγείο Καλλονής Λέσβου,

 10ο Νηπιαγωγείο της Ορεστιάδας,3o Δημοτικό Σχολείο Ηγουμενίτσας

Gradinita Cu Program Prelungit NR. 8, Νηπιαγωγείο Δουνεΐκων Ηλείας,

3ο Νηπιαγωγείο Ελευσίνας, 2ο Νηπιαγωγείο Άνω Λιοσίων,

Α΄' Νηπιαγωγείο Καλαμπακίου, 7o Νηπιαγωγείο Ιωαννίνων,

Δημοτικό Σχολείο Πλαταριάς Θεσπρωτίας.