W pewnym, szwedzkim miasteczku Valleby swoje małe biuro detektywistyczne prowadzili Lasse i Maja. Nie mieli oni jednak żadnych zagadek do rozstrzygnięcia.

Zaczęli rozwieszać ogłoszenia

o swoich usługach po całym miasteczku.

Aż pewnego dnia do drzwi ich małego biura detektywistycznego zapukał właściciel sklepu jubilerskiego, a za razem najbogatszy człowiek

w całym Valleby - Muhammed Karat.

Po wysłuchaniu historii pana Karata,

w której opowiadał, że giną diamenty

z jego sklepu, a policja nadal nie znalazła złoczyńcy, młodzi detektywi zostali poproszeni o pomoc.

Dzień po wizycie Muhammeda Karata, Lasse i Maja rozpoczynają śledztwo.

Przybyli do biura swojego tymczasowego szefa, a ten przedstawił im pracowników sklepu jubilerskiego przy ulicy Kościelnej. Kolejno wymieniał: Siv Leander (ekspedientka), Ture Modig (przygotowuje kamienie do sprzedaży), Lollo Smitt (szlifuje diamenty i osadza je w biżuterii). Następnie przedstawił swoim podwładnym Lasse i Maję.

Od razu przykuł ich uwagę złoty naszyjnik

na szyi Siv. Lollo sprawił wrażenie wyluzowanego i z poczuciem humoru, ponieważ po tym jak powiedział, że jabłka

są zdrowe na żołądek, jedno z nich, podrzucone przez niego do góry, upadło

na podłogę, a ten zaczął się czołgać i szukać swej przekąski.

W między czasie, gdy Maja czyściła okna na wystawie, Lasse udał się na wieżę kościelną, z lornetką na szyi, by obserwować, co dzieje się

w sklepie.

W ten sam dzień, Maja poszła posprzątać miejsce pracy Lolla Smitta. Akurat, gdy zapukała do drzwi, mężczyzna w sportowym stroju oznajmił jej, że przed lunchem idzie pobiegać. Podczas gdy Maja bacznie obserwowała zachowanie Lolla z okna, ten schylił się po coś na chodniku. Następnie szczęśliwy pobiegł na pocztę. W między czasie Maja rozglądając się po biurze podejrzanego zauważyła, że brakuje jabłka.

Po wizycie w kawiarni, w której złożyli wszystkie części tej zagadki, udali się do Muhammeda Karata, aby wszystko mu wyjaśnić.

Będąc w biurze swego chwilowego szefa dowiadują się, że zaginął kolejny diament.

Następnie Lasse i Maja wyjawili, że złodziejem jest Lollo Smitt, który chowa diamenty w jabłkach, rzuca je przez rynnę na chodnik, po czym idzie na jogging, jak gdyby nigdy nic zabiera owoc i zanosi go na pocztę, do swej skrytki.

W ten sposób Biuro Detektywistyczne Lassego i Mai zyskało popularność przez ukazanie się artykułu o ich odkryciu w gazecie oraz fundusze na kolejne przygody.