Αλήθεια, τι θα γινόταν αν τα δένδρα και οι μικροί κάτοικοι του δάσους μπορούσαν να μας μιλήσουν!

Τι θα μας ψιθύριζαν:

Oμικρός Μανώλης αποφασίζει να εξερευνήσει το μικρό δάσος που βρίσκεταικοντά στο σπίτι του στην εξοχή.

Κοιτάζει το δένδρο που βρίσκεται μπροστά του και νομίζει πως το ακούει να του ψιθιρίζει.

"Έ... μικρό παιδί", λέει το δένδρο .

"Τρέξε μες στο δάσος! Άκου τι έχουν να σου που πουν οι φίλοι μου. Σε περιμένουν"

''Τι όμορφα που είναι εδώ!''σκέφτεται.

Πόσο θα ήθελα να φέρω και τους φίλους μου

και να παίζουμε όλη μέρα! Όμως τι να εννοεί το Δέντρο;

Πουλάκι, γιατί τα δένδρα εδώ είναι τόσο λίγα: Oύτε ζωάκια βλέπω, που πήγαν όλοι:

Προχώρησε λίγο ακόμη, μικρό παιδάκι, και θα δείς...

Ποιοί έκοψαν όλα αυτά τα δένδρα: Γιατί τα ζωάκια δεν είναι στις φωλιές τους:

Ήρθαν οι άνθρωποι μια μέρα και τα έκοψαν ΟΛΑ!. Και εμείς δεν έχουμε πια σπίτι...

Και εδώ: Οι άνθρωποι τα έκαψαν όλα:

Mα φυσικά, ποιός άλλος:

Koίτα δεν έμεινε τίποτα!!!

Ο Μανώλης πολύ στεναχωρήθηκε.

Σκέφτηκε όμως ότι κάτι θα μπορούσε να κάνει να βοηθήσει τα μικρά ζωάκια που τον κοιτούσαν λυπημένα.

Είχε ακούσει στο σχολείο του που μιλούσαν για την ΑΝΑΔΑΣΩΣΗ.

Έτσι λίγες ημ΄έρες μετά ,ο Μανώλης με τους συμμαθητές του μαζεύτηκαν στο μικρό δάσος κρατώντας μικρά δεντράκια για να τα φυτέψουν. Ήταν όλοι τόσο χαρούμενοι!!!

Ο Μανώλης κοιτούσε το δάσος που μεγάλωνε ξανά και ένοιωθε ευτυχισμένος.Οι μικροί του φίλοι θα έφτιαχναν ξανά το σπίτι τους και αυτός με τους φίλους του θα πήγαιναν εκδρομές εκεί. Όλα ήταν όμορφα ξανά......

ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΜΕ ΕΝΑ ΔΕΝΤΡΟ

Έχω ένα φίλο μου πιστό,

ένα δέντρο φουντωτό,

συμφωνία του έχω κάνει,

με χαρτί και με μελάνι..........

Και να ζήσουμε μαζί...

όσο ζω κι όσο θα ζεί...

Γ. Κρόκος